Επιρροή

Στο προχθεσινό γκάλοπ της Metron Analysis όλοι οι δείκτες ήταν απογοητευτικοί για την αντιπολίτευση. Ολοι εκτός από έναν, εκείνον των ορίων εκλογικής επιρροής των κομμάτων. Για να τον μετρήσουν οι δημοσκόποι ζητούν από το δείγμα τους να πει για κάθε κόμμα αν θα μπορούσε να το ψηφίσει ή δεν θα το ψήφιζε ποτέ. ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και ΜέΡΑ25 αύξησαν κατά 5% το καθένα τα ποσοστά όσων δεν θα είχαν πρόβλημα να τα ψηφίσουν. Διαβάζοντας κανείς τα νούμερα από την αριστερή σκοπιά ίσως να ισχυριζόταν πως μια στροφή στην κοινωνία έχει ήδη ξεκινήσει. Είναι όμως έτσι; Σύμφωνα με γνωστό πολιτικό αναλυτή δύο είναι οι λόγοι που συριζαίοι, κομμουνιστές και βαρουφακικοί φαίνεται να ακούγονται περισσότερο από την κοινή γνώμη. Πρώτον, «η ατζέντα του δημόσιου διαλόγου αλλάζει πια, περνάμε από την πανδημία στην οικονομία και την απασχόληση, ζητήματα που αναπόφευκτα σχετίζονται με το νομοσχέδιο των εργασιακών», το οποίο και οι τρεις κομματικές έδρες πυροβολούν λεκτικά. Δεύτερον, «όλοι τους αναπτύσσουν ακτιβισμό με δράσεις». Οπότε, «η κοινή τους στάση μάλλον αυξάνει την ώσμωση μεταξύ τους».

Ωσμωση

Βέβαια, δεν αναφέρεται σε ένα φαινόμενο που παρατηρείται σε κομματικό επίπεδο. Εννοεί ότι ένας ψηφοφόρος του ΚΚΕ λέει πως θα μπορούσε να το ρίξει στον ΣΥΡΙΖΑ ή ένας του ΣΥΡΙΖΑ στο ΜέΡΑ25. Η διαδικασία επομένως δεν αφορά τα υπόλοιπα κόμματα – τα οποία δεν χάνουν. Εχει να κάνει με τις επιλογές του αριστερού ακροατηρίου που δείχνουν να αυξάνονται, χωρίς ωστόσο να διαφαίνονται καθαρά πιθανότητες μετακινήσεων ανάμεσα σε Κουμουνδούρου, Περισσό και Μαυρομματαίων. Η υπό συζήτηση ώσμωση θα θεωρηθεί εν δυνάμει απειλή για τη ΝΔ, εξηγεί, «μόνο αν οδηγήσει στη συγκρότηση ενός ενιαίου πολιτικού μπλοκ». Αλλά και πάλι δεν διακρίνει την απαιτούμενη γι’ αυτό δυναμική. Οχι γιατί τα τρία κόμματα δεν συνεννοούνται ούτε για τα στοιχειώδη. Αλλά κυρίως επειδή δεν βλέπει πως «η ρητορική τους θα γίνει πολιτική πρακτική που να συγκινεί. Μιλάνε για το 8ωρο όταν ο μέσος εργαζόμενος ανησυχεί για την ιδιωτικότητα στο καθεστώς τηλεργασίας ή τις συνθήκες με τις οποίες θα επιστρέψει στο γραφείο». Τα όρια της εκλογικής τους επιρροής, άρα, είναι τα όρια του μικρόκοσμου που βρίσκεται στον πυρήνα της βάσης τους.