Σήμα Δραγασάκη για Ταμείο Ανάκαμψης με συγκλίσεις

Μια εκδήλωση που θέτει στο ίδιο κάδρο τρεις υπουργούς Οικονομικών διαφορετικών εποχών και ιδεών έχει από μόνη της ενδιαφέρον. Αντιπαραθετική ήταν λοιπόν η χθεσινή διαδικτυακή παρουσίαση του βιβλίου του τέως υπουργού Οικονομικών της διακυβέρνησης Καραμανλή Γιώργου Αλογοσκούφη με τίτλο «Πριν και μετά το ευρώ» (από τις εκδόσεις Gutenberg). Εδώ μίλησε και ο νυν ΥΠΟΙΚ Χρήστος Σταϊκούρας. Αλλά και ο τέως υπουργός Γιάννης Δραγασάκης. Ανάμεσα σε άλλους ομιλητές, όπως ο Νίκος Βέττας του ΙΟΒΕ και η τέως υποδιοικήτρια της Τράπεζας της Ελλάδος Ελένη Λουρή. Στο κέντρο προφανώς μπήκαν και η κρίση χρέους, η αρχιτεκτονική της ΕΕ, τα Μνημόνια, οι δομικές παθογένειες της χώρας.

Ο Χρήστος Σταϊκούρας αρχικώς εστίασε στα δομικά προβλήματα της Μεταπολίτευσης με απαρχή – σύμφωνα με εκείνον – τον λεγόμενο κύκλο αποσταθεροποίησης και ονομαστικής και μόνο σύγκλισης της χώρας με την Ευρώπη τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Συμπλήρωσε με νόημα πως τα περισσότερα χρόνια από το 1981 και μετά κυβέρνησαν τη χώρα κεντροαριστερές δυνάμεις, ενώ επιχείρησε να υπομνηματίσει θετικά την προσφορά της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στις ιδιωτικοποιήσεις και τη δημοσιονομική προσαρμογή, της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή στις επενδύσεις («την ίδια ώρα που κάποιοι πήγαιναν σε κινητοποιήσεις στον Πειραιά και στο Σύνταγμα», όπως είπε, με σαφή αιχμή προς το ΠΑΣΟΚ) και τα επιτεύγματα κυρίως του δεύτερου Μνημονίου («τότε ο ΟΟΣΑ μάς είχε κατατάξει σε παγκόσμιους πρωταθλητές στις αναδιαρθρώσεις»).

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ.Ενδιαφέρον είχε και η τοποθέτηση του Γ. Δραγασάκη. Ο πολύπειρος στα οικονομικά βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αφού περιέγραψε ως ελκυστική για διάλογο την εργασία Αλογοσκούφη, κινήθηκε σε δύο επίπεδα και έστειλε σαφή μηνύματα στο πολιτικό σκηνικό. Λέγοντας πως τα «γεράκια της λιτότητας παραμονεύουν», προσδιόρισε τη δομική κρίση της χώρας πριν από το ΠΑΣΟΚ του ’81, ενώ επισήμανε ότι αμέσως μετά οι κυβερνήσεις του ’80 και του ’90 επέλεξαν ως διέξοδο τον φτηνό δανεισμό, «λύση μακροχρόνια καταστροφική».

Το δεύτερο επίπεδο ήταν μια σκληρή κριτική στη σημερινή κυβέρνηση, η οποία θέτει τη χώρα, όπως είπε, στον φαύλο κύκλο φτηνής εργασίας και χαμηλής παραγωγής. Δικαιολόγησε την όλη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με όρους αναπτυξιακούς αλλά και για τα εργαλεία που παρέδωσε ως κεκτημένα, όπως τη ρύθμιση του χρέους. Εντόπισε δε και δυνητικές – ειδικές πολιτικές συγκλίσεις (και όχι συναινέσεις α λα 2012-2014) σε πεδία όπως το Σχέδιο Ανάκαμψης για τη χώρα. Για το οποίο όμως, όπως είπε, δεν έχει γίνει διάλογος, με ευθύνη της κυβέρνησης. Εκτίμησε δε ότι η νέα διαιρετική τομή θα είναι η προοδευτική στροφή και η συντηρητική αναδίπλωση.