Ελσίνκι γιοκ

Αλλοτε, τέτοια εποχή, μέτραγα τα ψιλά μου να δω αν βγαίνει κανα ταξίδι σε βόρειες χώρες που ‘χουν το καλοκαίρι τους σαν το φθινόπωρό μας. Συνήθως το μπάτζετ ήταν απλησίαστο, τα κατάφερα ωστόσο να πάω μερικές φορές αλλά μην ανησυχείτε. Δεν πρόκειται να σας σπάσω τα νεύρα με εξαντλητικές ταξιδιωτικές εντυπώσεις, το χειρότερο βασανιστήριο που μπορεί να κάνει άνθρωπος σε άνθρωπο. Θα περιοριστώ στο συμπέρασμα: για φέτος Φινλανδία γιοκ, επειδή έτσι αποφάσισε η κυβέρνηση, και πάσα αρχή παυσάτω. Φυσικά και δεν το παίρνω προσωπικά, με εντυπωσίασε ωστόσο η απόφαση αυτής της χώρας να μη δεχτεί φέτος κανέναν τουρίστα, για λόγους δημόσιας υγείας, την ώρα που χώρες με κρούσματα δεκαπλάσια απ’ αυτά της Φινλανδίας, καλλωπίζονται και διαγκωνίζονται για το ποια θα γοητεύσει τους λίγους τολμηρούς του φετινού καλοκαιριού. Τηλεφώνησα στον φίλο μου, μόνιμο κάτοικο Ελσίνκι να μου εξηγήσει τι είναι πάλι αυτή η παραξενιά και για ποιο λόγο εγώ δεν γεννήθηκα ξανθιά γαλανομάτα και με ισχυρή κλίση προς το ντιζάιν.

Το θέμα είναι όπως πάντα στατιστικό, μου λέει, κι ας μην το καταλαβαίνουμε εμείς οι νότιοι που περιμένουμε να δουλέψουμε μόνον όταν παίρνουν άδεια οι άλλοι. Ο τουρισμός αναλογεί μόλις στο 3% του ΑΕΠ της Φινλανδίας. Αν μάλιστα υπολογίσεις ότι τα 2/3 απ’ αυτό ήταν οι ορδές Κινέζων που πήγαιναν για προσκύνημα στο χωριό του Αη Βασίλη, τότε θα καταλάβεις γιατί η χασούρα είναι απειροελάχιστη και για ποιο λόγο κρίθηκαν ασύμφορες και καταργήθηκαν οι αεροπορικές γραμμές από και προς τον αρκτικό βορρά. Η σκανδιναβική εγκράτεια, οι μετριασμένες έως μηδενικές διαχύσεις και οι μονήρεις συνήθειες ήταν εκείνες που στ’ αλήθεια τους έσωσαν και κράτησαν τα ποσοστά νοσηρότητας σε τόσο χαμηλό επίπεδο. Από μια άποψη, τους λες και εφευρέτες της «κοινωνικής αποστασιοποίησης» before it was cool. Μεγάλο ρόλο έπαιξε επίσης η υψηλής ποιότητας πρωτοβάθμια περίθαλψη, χάρη στην οποία πολύ λίγοι ασθενείς οδηγήθηκαν σε νοσοκομεία, πράγμα που το λες και επίτευγμα για μια χώρα που έχει περίπου τον ίδιο πληθυσμό με την Ελλάδα. Επίτευγμα (από την ανάποδη) είναι και οι εμβολιασμοί που στη Φινλανδία πηγαίνουν με το πάσο τους έχοντας καλύψει μέχρι σήμερα μόνον το 15% των ευπαθών ομάδων και των ηλικιωμένων. Bγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους, περπατούν μέσα
στα τεράστια πάρκα τους και αναμένουν καρτερικά πότε θα αυξηθούν οι εισαγωγές εμβολίων mRNA για να κάνουν τη δουλειά τους. Ψύχραιμοι, πειθαρχημένοι αλλά όχι και τίποτα κορόιδα, απέκρουσαν τις προάλλες το ρωσικό εμβόλιο Σπούτνικ.
Θα το πάρουμε μόνον εάν το εγκρίνει η ΕΕ,
είπαν στους Ρώσους, που απέναντι στη Φινλανδία, αισθάνονται αν όχι σοβιετικοί, Ρωμανόφ πάντως οπωσδήποτε.

Σήμερα έχουμε δεκαπέντε βαθμούς, ήλιο και νοτιοδυτικούς ανέμους, μου λέει ο φίλος μου. Μετά τη δουλειά θα βγάλω βόλτα τα σκυλιά μου στο νησάκι εδώ απέναντι. Εγώ πάντως εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω τι γύρευαν κινέζοι άνθρωποι στο χωριό του Αη Βασίλη. Καταλαβαίνω όμως ότι, για φέτος, οι Φινλανδοί θα τη βγάλουν μεταξύ τους, χωρίς ωστόσο να σκυλοβαρεθούν. Ισα ίσα.