Πολιτικός πολιτισμός αγνοείται

Μπορεί ο πολιτισμός να αποτελέσει αντικείμενο και πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης; Πώς δεν μπορεί. Το παρακολουθούμε τα τελευταία περίπου δύο χρόνια, με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει στοχοποιήσει την υπουργό Πολιτισμού και να προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποδείξει ότι εκτός από ανίκανη είναι και άχρηστη. Μπορεί ένα μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως η Ακρόπολη, να αποτελέσει αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης; Πώς δεν μπορεί. Αρκεί αυτός που κάνει τον σαματά να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, και μέσα από αυτό να έχει την ευχέρεια να την πέσει για τριακοσιοστή πεντηκοστή έβδομη φορά στην υπουργό Πολιτισμού.

Τούτων δοθέντων, ουδεμία έκπληξη προξενεί το γεγονός ότι ο «Λεγάμενος» αποπειράθηκε να… αιφνιδιάσει την ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού, δηλαδή τη Μενδώνη, επισκεπτόμενος την Ακρόπολη, Παρασκευή πρωί, μη ειδοποιώντας κανέναν – ούτε φυσικά τη Μενδώνη.

Ηθελε να το παίξει προσκυνητής; Μπα. Αλλος ήταν ο στόχος. Να ανέβει στην Ακρόπολη και με τις… γνώσεις και την… εμπειρία ενός αποφοίτου του Πολυτεχνείου να γνωματεύσει περί της ακαταλληλότητος των διαδρόμων που κατασκευάστηκαν επί του λόφου προς διευκόλυνση των ΑΜΕΑ!

(Δεν σχολιάζω καν το γεγονός ότι αφού βρέθηκε όπως βρέθηκε η υπουργός Πολιτισμού στην Ακρόπολη, ούτε από λόγους ευγένειας δεν έκανε το αυτονόητο για οποιονδήποτε άλλον πολιτικό ή πολιτειακό παράγοντα – να ζητήσει από εκείνη να τον συνοδεύσει κατά την επίσκεψή του, και αν είχε, να της κάνει και τις όποιες ερωτήσεις ήθελε. Κανένας πολιτικός πολιτισμός. Κανένας…)

Το «πρόβλημα»

Τι πραγματικά έχει γίνει στην Ακρόπολη και προσπάθησε ο «Λεγάμενος» να το εμφανίσει ως καταστροφικό, παραγνωρίζοντας την προηγούμενη κατάσταση του μνημείου, διότι πολύ απλά δεν το είχε επισκεφθεί ποτέ (ως πρωθυπουργός σίγουρα όχι, φοβούμαι όμως ότι και ως πολίτης ποτέ…). Εγώ λοιπόν που είχα επισκεφθεί κατά το παρελθόν μερικές φορές τον λόφο της Ακροπόλεως και υποθέτω και αρκετοί εξ υμών, ενθυμούμαι (και εσείς ασφαλώς) κάτι άθλιες τσιμεντένιες κατασκευές, οι οποίες υποτίθεται ότι έπαιζαν τον ρόλο των διαδρόμων γύρω από τα μνημεία (Παρθενώνας, Ερεχθείο, ναός της Απτέρου Νίκης κ.λπ.). Αυτές οι άθλιες τσιμεντένιες κατασκευές, φθαρμένες από τα χρόνια και από τα εκατομμύρια πόδια που είχαν πατήσει πάνω τους, αντικαταστάθηκαν με έναν σύγχρονο, εργονομικό, εξαιρετικής κατασκευής διάδρομο, ο οποίος διευκολύνει εκτός από τους επισκέπτες ΑΜΕΑ να επισκεφθούν το μνημείο, και τους υπόλοιπους επισκέπτες να απολαύσουν την Ακρόπολη και τα μνημεία της.

Πού είναι το πρόβλημα; Κανένα πρόβλημα, τεχνικό, δεν υπάρχει. Πολιτικό είναι όλο το θέμα, και την Παρασκευή αποτυπώθηκε ολοκάθαρα στις δηλώσεις που έκανε ο «Λεγάμενος» – δηλώσεις ενός άσχετου περί αυτά, που το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να ασκήσει, εν ου παικτοίς, αντιπολίτευση…

…και οι ειδικοί

Κάθισα και είδα το βίντεο που είχε τραβήξει δικό του συνεργείο (του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή) που τον έδειχνε να συζητάει με δυο κυρίους και μια κυρία, επιστήμονες και οι τρεις, για το πόσο αλαζονική είναι η συμπεριφορά της κυβέρνησης και της υπουργού Πολιτισμού ειδικότερα, που αποτόλμησε το περί ου ο λόγος (κατά το μυαλό του) ανοσιούργημα. Υφος περισπούδαστο, συνοφρυωμένα φρύδια, σφιγμένα χείλη, μισοσκυμμένο από το βάρος των ευθυνών κεφάλι και ερωτήσεις πιο κοινότυπες, πεθαίνεις. Και συμφωνούσαν οι ειδικοί (αν προκληθώ, θα αναφερθώ σε έναν-έναν ονομαστικά για τους τρεις επιστήμονες), παρότι δεν είχαν ιδέα επί του θέματος – μου άρεσε ένας εκ των τριών, ο οποίος είχε γνώση και για το τι λέει η UNESCO επί του θέματος…

Ομως αυτός που είχε ιδέα, και γνωρίζει την Ακρόπολη μέχρι το τελευταίο πετραδάκι της που βρίσκεται πάνω στον Ιερό βράχο, ο κ. Μανώλης Κορρές, αποκλείστηκε από την επίσκεψη του «Λεγάμενου». Πάνω από 40 χρόνια δουλεύει στην Ακρόπολη ο κ. Κορρές (έχει την ευθύνη της συντήρησης και της αναστήλωσης των μνημείων), αλλά ο «Λεγάμενος» δεν τον κάλεσε για να ενημερωθεί υπεύθυνα, έγκυρα και επιστημονικά από τον καθ’ ύλην αρμόδιο. Διότι η άποψη του κ. Κορρέ, ο οποίος γνωρίζει καλύτερα παντός άλλου το θέμα, προφανώς δεν συμβαδίζει, ούτε ταυτίζεται με εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ για τους διαδρόμους στην Ακρόπολη. Οπότε αφού δεν το θεωρεί έγκλημα, ανοσιούργημα, βάναυση επέμβαση ανάλογη με εκείνη του… Μοροζίνη, τι να τον κάνει; Κάλεσε αυτούς που θα του έλεγαν αυτά που ήθελε να ακούσει. Ωραίος…

(Στα πέριξ της επίσκεψης εντοπίστηκε και η αρμοδία κυρία Σία, πλην όμως ο «Λεγάμενος» δεν μας έδειξε στο βιντεάκι που κυκλοφόρησε. Παράλειψις, σοβαρή.)

Υποχρεωτικός εμβολιασμός

Αντιγράφω ως έχει δήλωση που έγινε το Σάββατο. Συγκεκριμένα αντιγράφω την πρώτη παράγραφο της δήλωσης, η οποία αφορά τον υποχρεωτικό εμβολιασμό συγκεκριμένων δομών της πολιτείας – εν προκειμένω όσων υπηρετούν στην ΕΜΑΚ. Το απόσπασμα που υποσχέθηκα:

«Παρά τις συνωμοσιολογικές ή ακόμα και επιστημονικοφανείς αμφισβητήσεις της αξίας των εμβολιασμών, το εγχείρημα του μαζικού εμβολιασμού προχωρά, η πλειοψηφία των πολιτών σε όλο τον κόσμο αντιλαμβάνεται ότι αυτή είναι η κρίσιμη παρέμβαση πρωτογενούς πρόληψης και προστασίας της Δημόσιας Υγείας από τον SARS-CoV-2, και ότι το στοίχημα είναι η έγκαιρη και ισότιμη πρόσβαση όλων των ανθρώπων στα νέα εμβόλια».

Ποιος κάνει τη δήλωση; Ο Ανδρέας Ξανθός, τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ! Γιατί την κάνει; Για να δηλώσει ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός πρέπει να γίνει με σχέδιο και με συντεταγμένο τρόπο για να έχει αποτέλεσμα. Αμφιβάλλει κανείς; Φαντάζομαι πως όχι…

Αλλά αν το συνεχίσει έτσι, εκτιμώ ότι δεν πρόκειται να τον αγαπήσει – ποτέ! – ο Πολάκης.

Βόμβα στην «Ελευθερία»

Παρεμπίπτον με το θέμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού όσων υπηρετούν στις δομές της Πολιτείας νομίζω ότι είναι το τι θα γίνεται με κάποιον που αρνείται να εμβολιαστεί. Θα τον δέχονται στην υπηρεσία του όταν οι άλλοι γύρω του θα είναι εμβολιασμένοι;

Εδώ υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα που έχει εντοπιστεί από μηνών. Οτι άτομα που ανήκουν σε πολύ «ειδικές» δομές, όπως στο ΕΣΥ, αρνούνται να εμβολιαστούν.

Ολόκληρο κίνημα, σου λέει, υπάρχει και εξαπλώνεται. Το αποτέλεσμα είναι σε πολλά νοσοκομεία οι εμβολιασμένοι νοσηλευτές όπως και το βοηθητικό προσωπικό (καθαρίστριες, τραπεζοκόμοι, προσωπικό φύλαξης) να μην ξεπερνούν το 50% του αριθμού των εργαζομένων. Πράγμα που εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται βόμβα στα θεμέλια της προσπάθειας για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Αν αρνούνται αυτοί να το κάνουν ή παραλείπουν να εμβολιαστούν, τότε τι να πεις για τον κάθε ψεκασμένο αρνητή;

Νομίζω πάντως ότι η λύση για όλο αυτό πρέπει να είναι δραστική: στη γειτονική Ιταλία ο πρωθυπουργός Ντράγκι επιφυλάσσει για κάποιον που δεν το κάνει στέρηση μισθού, μετάθεση σε άλλη υπηρεσία του Δημοσίου ή ακόμη και παύση. Δεν λέω ότι και εδώ πρέπει να γίνουν τα ίδια, αλλά κάτι ανάλογο, σίγουρα…

Για να τελειώσει οριστικά το έργο.