«Οιδίπους επί»… Βοτανικώ

Το πρωτάθληµα τελείωσε, η αυλαία όμως αρνείται να κατεβεί καθώς οι εκκρεμότητές της δημιουργούν ομηρείες για τα επόμενα πρωταθλήματα. Και οι σοβαρότερες αφορούν τις επίτηδες ανακοινώσεις ανεγέρσεως νέων γηπέδων. Και η «Αγια-Σοφιά» του Μελισσανίδη μαραθώνια οδοιπορία. Το γήπεδο της Τούμπας δεκαετίες περιμένει στα χαρτιά. Τέλος, ο Βοτανικός του Αλαφούζου κρατά κλειστά τεφτέρια μπαίνοντας στη λογική της terra incognita, και τούτο γιατί το παραμύθιασμα και η ζημιά δεν γίνεται ποτέ από παραμεθόρια ενημερωτικά μέσα. Το κακό γίνεται είτε από πρωτοκλασάτα κανάλια είτε από λίαν επώνυμες εφημερίδες. Και δυο απ’ αυτές με πηχυαίους τίτλους μάς ενημερώνουν, διθυραμβικά, ότι η διαβόητη διπλή ανάπλαση είναι καθ’ οδόν, ζήτημα μηνών, λες και έχουν το μαγικό ραβδί του Μέρλιν. Και κάποιοι πιο προχωρημένοι μάς προσδιόρισαν και την ολοκλήρωση του έργου μέχρι το 2023. Φάγαμε 20 χρόνια στο ψάξιμο, στο κουβεντολόι, στις εγκάρδιες ανακοινώσεις, στις αγαθές προαιρέσεις πρωθυπουργών και υπουργών και δημαρχαίων και υπερνομαρχαίων, και αποτέλεσμα μηδέν εις το άπειρον.

Και να οι κορµοράνοι, και να το πράσινο, και να τα μπερδέματα με τις πολεοδομίες, και να οι απαλλοτριώσεις, και να τα επιμέρους συμφέροντα, την κάναν την ιστορία Δήλιο πρόβλημα. Και το χειρότερο απ’ όλα, πάντοτε ακάθαρτες οι προθέσεις του μεγάλου Αθηναϊκού Συλλόγου. Μια το θέλανε και δεν μπορούσαν, μια μπορούσαν και δεν τους θέλανε, η κατάσταση βούρκωνε μια 20ετία. Κι όταν αποφάσιζαν να κάνουν κάτι, την κοπάναγαν οι πρόεδροι. Γιατί, και τζάμπα να τους το δίναν το οικόπεδο, υπήρχε η πάνω από 100 εκατ. δαπάνη για να χτιστεί. Εκεί παθαίναν, άλλος μικρό εγκεφαλικό, άλλος έμφραγμα, άλλος στομαχική καθίζηση, και όλοι μαζί ράβαν τις τσέπες τους με ατσαλόσυρμα. Τους την πέφταν και από δίπλα τους αδέλφια, σύζυγοι, φίλοι, γειτόνοι, και αποχωρούσαν με ελαφρά πηδηματάκια.

Και ο µόνος που την πήρε χαμπάρι τη δουλειά εξαρχής ήταν ο συχωρεμένος ο Γιαννακόπουλος. Κι όταν τον πίεζαν οι επώνυμοι ποδοσφαιροσωτήρες τούς απαντούσε δύο τινά. Πρώτον, γήπεδο έχω 20 χιλιάδων ατόμων, το κλειστό του ΟΑΚΑ. Και δεύτερον, καμία μελέτη δεν προέβλεπε κλειστό γήπεδο μπάσκετ. Μολ προέβλεπαν, σουπερμάρκετ προέβλεπαν, εμπορικά κέντρα προέβλεπαν, χώρο για το μπασκετάκι ούτε προέβλεπαν ούτε είχαν πρόθεση να προβλέψουν. Αυτό το τελευταίο παραμύθι το έκανε καραμέλα κι ο παραιτηθείς γιος του, και κρύφτηκε στο παραβάν.

Τώρα γιατί όλα αλλάξανε, αυτό είναι για μένα το μυστήριο της Σφίγγας. Γιατί οι εκκρεμότητες ουκ έστιν αριθμός. Και οι κορμοράνοι παραπονιούνται, και η βλάστηση μελαγχολεί, και οι οικολόγοι νιαουρίζουν, και οι γιαλαντζί Αριστερά έτοιμη να βγει στα μπαλκόνια, και οι πολεοδόμοι δεν μιλούν, δεν λαλούν. Κι όλη η ιστορία ένα στόρι που το παίζαν συνέχεια Αεκτζήδες και Παοκτσήδες με Φιλαδέλφειες και Τούμπες, κάθε λίγο και λιγάκι ανοικοδομήσιμες. Και συνήθως, τα σενάρια αυτά σκάγαν μύτη, όταν οι ομάδες κάναν βαθμολογικά μακροβούτια. Το ίδιο πάνω-κάτω και με τον Παναθηναϊκό. Πέντε φορές έπαιξε το εν λόγω σενάριο. Και πάντα, όταν η Θύρα 13 γκρέμιζε τα κάγκελα. Και πάντα το παραμύθι δούλευε. Κι όπως λέει ο ποιητής, λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε.

Τώρα όµως, και τα κάγκελα γκρεμίστηκαν, και οι βαρεμένοι κατασκήνωσαν στο γρασίδι. Γι’ αυτό και ο Βοτανικός πρέπει να παίξει μπάλα, αλλά αυτή τη φορά λίαν σοβαροφανή. Γι’ αυτό κι επιστρατεύτηκαν και δημαρχαίοι, και περιφερειάρχες, και ο ίδιος ο πρώτος πολίτης της χώρας, ο Πρωθυπουργός. Κι από την άλλη, ο Αλαφούζος παρέταξε άπαντα τα ΜΜΕ σε καθήκοντα υποστηρίξεως.

Και το κοκτέιλ, είναι η αλήθεια, αυτή τη φορά είναι όντως στα χαρτιά πολύ δυνατό. Το περίεργο είναι ότι ο Γιαννάκης δεν πολυθέλει διαρροές. Αυτές καλλιεργούνται από έναν περίεργο περίγυρο, που δυστυχώς ακόμα ζει απ’ αυτόν και τον επηρεάζει. Κι ο λόγος απλός, απλούστατος. Εντάξει, υπογράψαμε, εντάξει προχωρήσαμε, εντάξει βάζουμε μπροστά, κι έχουνε μεγάλη σημασία όλα αυτά τα εντάξει. Γιατί; Ροκανίζουν χρόνο. Και στην κατάσταση που βρίσκεται κι αυτός και η ομάδα, ο χρόνος είναι θείο δώρο. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για εβδομάδες και μήνες, εδώ μιλάμε για χρόνια.

Και να βοηθήσει ο Γιαραμπής να μη σκοντάψει καμμιά μπουλντόζα σε τίποτα αρχαία. Γιατί το οικόπεδο είναι δίπλα στην Ακαδημία του Πλάτωνα, κάνει τρίγωνο με τον Ελαιώνα και την Ιερά Οδό. Κι επειδή στη συγκεκριμένη περιοχή ποτέ δεν σκάψαν κάτω από μισό μέτρο, κι όλοι τους στήσανε επίτηδες εργοστάσια παράγκες, και απέραντα πάρκινγκ, έτσι και η μπουλντόζα χωθεί καμμιά δεκαριά μέτρα μέσα στα κτήματα, θα δεις να βγαίνουν προϊστορικές Αθήνες, Μυκηναϊκές Αθήνες, ως και το Ανάκτορο του Κόδρου. Γιατί η Αρχαία Αθήνα δεν απλωνόταν στου Μακρυγιάννη και στο Κουκάκι. Στον Κεραμεικό απλωνότανε, στο Μεταξουργείο, στον Βοτανικό, στον Κολωνό, και στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Γι’ αυτό και τον Οιδίποδα ο Μάντης Τειρεσίας δεν τον αντάμωσε στην Κυψέλη, στο Παγκράτι ή στα Εξάρχεια. Στον Κολωνό τον απάντησε και τού ‘πε τ’ αμαρτήματά του.

Και θυµάµαι φίλο αγαπημένο, αρχαιολόγο, που μου έλεγε: «Το πιο σίγουρο στοίχημα είναι να στοιχηματίσεις αν βρεθούν αρχαία στον Βοτανικό. Είναι σαν να μου λες αν υπάρχουν βότσαλα στην Πειραϊκή». Και μου ολοκληρώνει με μια πρόρρηση: «Δύο ελπίδες έχω να ανακαλύψουμε την Οδό του Σήματος (είναι ο χώρος όπου έχουν ενταφιαστεί όλοι οι επιφανείς Αθηναίοι από τα χρόνια του Αιγέα). Η μια ελπίδα είναι η Ιερά Οδός, τώρα που σκάβουν το μετρό. Η άλλη, τα 300 στρέμματα που ζητάει ο Παναθηναϊκός». Γι’ αυτό σας λέω, ροκανίζουν τον χρόνο. Κι αν λάβουμε υπόψη ότι το Ελληνικό καθυστέρησε 7 χρόνια από την αρχαιολογία, που στην περίπτωσή του τα ευρήματά του ήταν αρχαιολογικώς ήσσονος σημασίας, στον Βοτανικό, έτσι και βρούνε, δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Γι’ αυτό, το καταθέτω εγκάρδια, τουλάχιστον να μην πειράξουν τη Λεωφόρο, ωσότου παραδοθεί ο Βοτανικός με το κλειδί στο χέρι. Γιατί κινδυνεύουν να βρεθούνε με τη Λεωφόρο πάρκο και τον Βοτανικό αιώνιο εργοτάξιο.