Αντί-HER-2 θεραπεία {LF}στον καρκίνο του μαστού

Ο καρκίνος του μαστού είναι η πρώτη σε συχνότητα κακοήθεια στις γυναίκες στις ΗΠΑ και η δεύτερη αιτία θανάτου από καρκίνο. Η νόσος εμφανίζει μεγάλη ποικιλομορφία ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του όγκου και με βάση αυτά καθορίζεται και η θεραπεία αλλά και η πρόγνωση των ασθενών. Για να γνωρίζουμε πλήρως τα χαρακτηριστικά της νόσου της κάθε ασθενούς λαμβάνουμε δεδομένα από ειδικές εξετάσεις στο παρασκεύασμα της ιστολογικής εξέτασης και η θεραπεία προσαρμόζεται αναλόγως των αποτελεσμάτων. Οι πιο καλά αναγνωρισμένοι και μελετημένοι δείκτες είναι οι ορμονικοί υποδοχείς και η έκφραση του ογκογονιδίου HER-2. Το ποσοστό των ασθενών με καρκίνο του μαστού με θετική έκφραση και των ορμονικών υποδοχέων και του ογκογονιδίου HER-2 είναι περίπου 11%.

Οι περισσότερες ασθενείς που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού μετά τη χειρουργική εξαίρεση του όγκου θεωρούνται ελεύθεροι νόσου. Παρ’ όλα αυτά στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αναγκαία η χορήγηση επικουρικής θεραπείας, δηλαδή προληπτικής, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης τοπικής υποτροπής ή μεταστάσεων στο μέλλον. Στις ασθενείς με θετική έκφραση των ορμονικών υποδοχεών και του ογκογονιδίου HER-2, εκτός από τη χορήγηση χημειοθεραπείας μετά το χειρουργείο στη θεραπεία προστίθεται και η αντί-HER2 θεραπεία καθώς και η ορμονοθεραπεία.

Ο πρώτος φαρμακευτικός παράγοντας που εντάχθηκε στη θεραπεία των ασθενών με έκφραση του ογκογονιδίου HER-2 είναι το trastuzumab, ενώ πλέον υπάρχουν και άλλοι παράγοντες όπως το pertuzumab, το TDM-1 και το neratinib και η διάρκεια της αγωγής είναι για ένα περίπου έτος μετά το χειρουργείο. Οσον αφορά τη χορήγηση ορμονοθεραπείας, η έναρξή της συνήθως γίνεται μετά τη χημειοθεραπεία και η διάρκειά της είναι 10 έτη. Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας εξαρτάται από τον αν η ασθενής είναι προ ή μετεμμηνοπαυσιακή, ενώ οι πιο συχνοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται είναι οι αναστολείς αρωματάσης και η ταμοξιφαίνη. Στις γυναίκες που η διάγνωση της νόσου γίνεται πριν από την εμμηνόπαυση προστίθεται επιπλέον η χορήγηση αναστολέων LHRH προκειμένου να επιτευχθεί καταστολή των ωοθηκών.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναγνωρίζονται οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού που φέρουν τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά καθώς η προσθήκη της ορμονοθεραπείας αλλά και των αντί-HER-2 θεραπειών μειώνει την πιθανότητα υποτροπής μετά το χειρουργείο και αυξάνει την συνολική επιβίωση.

Ο Θάνος Δημόπουλος είναι καθηγητής Θεραπευτικής Αιματολογίας – Ογκολογίας, πρύτανης του ΕΚΠΑ