Πουκάμισο αδειανό

Μόνο οι διαδρομές που τρένου μπορούν να προβλέψουν και να επιβάλουν με ανελαστικό τρόπο και τον μέγιστο αριθμό των στάσεων και τον χρόνο του ταξιδιού και τον προορισμό. Η πολιτική όμως ποτέ δεν είναι μια άσκηση σταθερής τροχιάς. Απαιτούνται συνεχείς αναθεωρήσεις προκειμένου να ξεπερνάς τα εμπόδια και να προσαρμόζεσαι στο διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο. Ιδιαίτερα σε εποχές μετασχηματισμού, σαν τη δική μας, όπου οι τεχνολογικές,  οικονομικές και γεωπολιτικές μεταβάσεις  κορυφώνονται και κανείς δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει την κατάληξή τους. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και την πανδημία ο καθένας αντιλαμβάνεται τη δυσκολία των κομμάτων να χαράξουν τη δική τους διακριτή πορεία.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, όπως καταγράφεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, πως η κυβέρνηση υφίσταται τις συνέπειες της διαχείρισης μιας μακράς περιόδου κρίσης με τις επιτυχίες και τις αστοχίες της αλλά και το ότι η αντιπολίτευση ενώ αυξάνει τον βαθμό συσπείρωσής της, αδυνατεί, τουλάχιστον προσώρας, να διευρύνει τα ακροατήριά της. Αυτή δεν είναι μια παράδοξη εξέλιξη. Οσο η αντιπολίτευση δρα ανακλαστικά στοχεύοντας με τακτικισμούς να αξιοποιήσει  τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων από τα κυβερνητικά λάθη δεν πρόκειται να μεταβάλει το πολιτικό τοπίο. Η κυβέρνηση πάντοτε θα έχει τη δυνατότητα να προβαίνει σε διορθωτικές κινήσεις.

Εν ολίγοις, χωρίς στρατηγική και επενδύοντας στη θεωρία του ώριμου φρούτου η πορεία της αντιπολίτευσης θα ετεροπροσδιορίζεται από την ικανότητα της κυβέρνησης να διαχειρίζεται την πανδημία, την επόμενη μέρα της οικονομίας και την πορεία των εθνικών ζητημάτων. Η πρόοδος της εμβολιαστικής κάλυψης με την ολοένα και πιο κοντινότερη επάνοδο στην κανονικότητα και το εθνικό σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης αποτελούν κρίσιμα εργαλεία για την κυβέρνηση που της δίνουν τη δυνατότητα να ξετυλίξει τον δικό της σχεδιασμό. Και να διατηρεί την πιθανότητα να τα καταφέρει. Οχι όμως χωρίς απώλειες γιατί η μετάβαση στην επόμενη μέρα είναι βέβαιον πως δεν θα είναι ούτε ανώδυνη ούτε με εγγυημένο το θετικό αποτέλεσμα για όλους. Και το πεδίο θα μεταβληθεί ριζικά για όλους. Είπαμε βεβαιότητες δεν υπάρχουν.

Παρ’ όλα αυτά, όσο η αξιωματική αντιπολίτευση θα αρέσκεται στον ρόλο του διαμαρτυρόμενου και θα αναζητά στις υποψίες διάρρηξης της κυβερνητικής επιρροής επιβεβαίωση για την αμήχανη πολιτική της, χωρίς δηλαδή να διατυπώνει εναλλακτικό σχέδιο για την οικονομία και την κοινωνική συνοχή δεν θα μπορεί να μετατραπεί σε φορέα πολιτικής αλλαγής. Ακόμη και στους νεαρότερους που φαίνεται να έχει θετικότερη απήχηση δεν θα πρέπει να παραγνωρίζει ότι πρόκειται για τα πιο δύσκολα, πιο απαιτητικά και με τη λιγότερη αφοσίωση κοινά. Και τα πιο αδικημένα επίσης. Κυβερνητικές δε πλειοψηφίες χωρίς τα δυναμικά, μεσαία και μικρομεσαία τμήματα της ελληνικής κοινωνίας δεν δημιουργούνται. Οπως και δεν διατηρούνται μόνο με τους μεγάλης ηλικίας ψηφοφόρους.

Το να διακηρύσσεις ότι είσαι ο εκφραστής της Κεντροαριστεράς χωρίς αντίστοιχο προγραμματικό λόγο και σχέδιο είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Στη δε περίπτωση του ΚΙΝΑΛ είναι και ντεμοντέ, καθώς κυρίως επικαλείται μια ανάμνηση που ξεθωριάζει. Σε κοινά που την έχουν εγκαταλείψει και που δεν βρίσκουν και λόγο επανόδου. Η τακτικισμοί του πότε να συμπορεύεται με τον ΣΥΡΙΖΑ και πότε να συμπαρατάσσεται με την κυβέρνηση εναντίον του, παράγουν μεν αέρα εξαιτίας του στροβιλισμού αλλά όχι οξυγόνο για να επιβιώσει.

Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης είναι σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας στην Precise Strategy