Τόσο όσο

Η επιλογή του Δημήτρη Τζανακόπουλου αντί του Πάνου Σκουρλέτη, που πλέον είναι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, έγινε όχι μόνο γιατί ο Τζανακόπουλος είναι πιο εκρηκτικός από τον Σκουρλέτη (άρα μπορεί να τινάξει μια συζήτηση στον αέρα ευκολότερα), αλλά και γιατί έπρεπε να φανεί πως το όλο κόμμα, ακόμα κι εκείνοι που δεν συμπαθούν τον Παππά, τον στηρίζει. Πράγματι, ο Τζανακόπουλος ακολούθησε κατά γράμμα τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτή περιγράφηκε από τον Αλέξη Τσίπρα στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Δεν παρεξέκλινε ούτε λέξη, ούτε καν για να εκφράσει μια κουβέντα παραπάνω ως προς τη στήριξή του στον Παππά.

Αναμνήσεις

Δεν τον ήθελε πολύ τον Γιάννη Ραγκούση η χθεσινή συζήτηση για την Προκαταρκτική: οι βουλευτές που εκπροσωπούσαν το ΚΙΝΑΛ, ο Βασίλης Κεγκέρογλου και η Ευαγγελία Λιακούλη, του θύμισαν τι ακριβώς έλεγε για τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες την περίοδο που διεξαγόταν – τα οποία διόλου κολακευτικά δεν ήταν για τον Παππά, που ήταν ο εμπνευστής του. Οταν, δε, ο Παύλος Πολάκης κατηγορεί την κυβέρνηση του 2010 πως «χρεοκόπησε τη χώρα», ο Κεγκέρογλου του απάντησε πως ο πρώτος τη τάξει υπουργός εκείνης της κυβέρνησης βρίσκεται πλέον στα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ. Και μάλιστα στην πρώτη σειρά, χειροκροτώντας τον Πολάκη στο τέλος της ομιλίας του.

1981-2021

Το ΠΑΣΟΚ του παρελθόντος, πάντως, έδωσε το «παρών» έτσι κι αλλιώς στην κουβέντα. Μια στην ομιλία Παππά, ο οποίος αναφερόταν για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ του 2015 ως «πολιτική Αλλαγή», και μια στην ομιλία Τσίπρα, που χρησιμοποιήσε σκοπίμως πάνω από πέντε φορές τον όρο «ειδικό δικαστήριο» – σε μια προσπάθεια να υπερτονίσει πως το κόμμα του βρίσκεται διωκόμενο και το μήνυμα να φτάσει και στους πιο «πράσινους» ψηφοφόρους του.

Στιχάκια

Τι σχέση έχει η Καίτη Γαρμπή με τη συνεδρίαση για τη σύσταση προκαταρκτικής επιτροπής για την υπόθεση Καλογρίτσα; Κανονικά καμία, αλλά οι λάτρεις της ελληνικής ποπ κουλτούρας που άκουσαν τον Δημήτρη Μαρκόπουλο της ΝΔ να λέει πως η Ελλάδα είναι «η χώρα του φωτός» έκαναν αναπόφευκτα τη σύνδεση με το τραγούδι του 1993, που πήγε εκείνη τη χρονιά στην Eurovision – και (χωρίς πλάκα) είχε νότες κριτικής για την πολιτική κατάσταση της εποχής ύστερα από μια μακρά περίοδο σκανδάλων.

—