Χρειαζόμαστε αλλαγή και τη χρειαζόμαστε τώρα

Ολη την εβδομάδα, υπήρξαν κύματα θυμού για την αντιμετώπιση των γυναικών σε πολλά σημεία του κόσμου και μια έντονη αίσθηση ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Μεμονωμένες πράξεις διαμορφώνουν το πολιτισμικό σκηνικό που υποστηρίζει τη βία εναντίον των γυναικών. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε αυτές τις δομές.

Μπορούμε να αρχίσουμε αλλάζοντας το πώς κατανοούμε και πώς συζητάμε τη βία εναντίον των γυναικών. Δεν πρόκειται για «μεμονωμένα γεγονότα» ούτε είναι σπάνια. Η βία εναντίον των γυναικών υπάρχει συνεχώς, οι διαφορετικές μορφές αλληλοεπικαλύπτονται και ο αντίκτυπός τους είναι σωρευτικός. Αυτό ισχύει για τα θύματα βίας αλλά και για τους δράστες.

Είναι σημαντικό να αποδεχτούμε τις απόψεις των γυναικών για τον κόσμο καθώς τον βιώνουν. Το να λένε στις γυναίκες ότι είμαστε υστερικές όταν μιλάμε για τους φόβους μας και για τα όσα κάνουμε ώστε να  παραμείνουμε ασφαλείς είναι εντελώς άχρηστο. Δημιουργεί αμφιβολίες μας για τις εμπειρίες μας και για το πώς αξιολογούμε τους κινδύνους. Ας μη συμμετέχουμε στις δομές που υποβιβάζουν τις γυναίκες.

Και οι άνδρες χρειάζεται να μιλήσουν όταν λείπει ο σεβασμός από την αντιμετώπιση των γυναικών – ακόμα και φραστικά. Ισως στην αρχή αισθανθούν άβολα, ίσως κάποιοι τους κοροϊδέψουν, όμως οι άνδρες χρειάζεται να προκαλέσουν άλλους άνδρες για τη συμπεριφορά τους. Και να μεγαλώσουμε παιδιά μακριά από τις διακρίσεις λόγω φύλου. Τέλος, χρειάζεται να εξασφαλίσουμε ότι οι νόμοι και οι πολιτικές μας αναγνωρίζουν όλες τις γυναίκες. Για παράδειγμα, οι γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες δεν τυγχάνουν ανάλογης προστασίας.

Για να είναι ελεύθερες και ασφαλείς οι γυναίκες πρέπει να κάνουμε περισσότερα και να αρχίσουμε από τα βασικά – να υπάρχουν περισσότερα φώτα στους δρόμους και κάμερες ασφαλείας. Αυτή η τελευταία χρονιά μας έδειξε ότι οι δράσεις μας είναι αλληλένδετες. Οτι οι προσωπικές αποφάσεις έχουν επιπτώσεις που μας επηρεάζουν όλους. Ας αναγνωρίσουμε τον ρόλο μας στη διατήρηση μιας κουλτούρας που αποδέχεται, δικαιολογεί και χρησιμοποιεί ως ερωτικό στοιχείο τη βία εις βάρος των γυναικών. Χρειαζόμαστε αλλαγή και τη χρειαζόμαστε τώρα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε ούτε μια μέρα ακόμα.

Η δρ. Φιόνα Βέρα-Γκρέι είναι καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ντάρχαμ