Λάθος στρατηγική σε λάθος εποχή

«Αφίσες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης συγκρίνουν τον πρύτανη του ΑΠΘ με έναν που κατηγορείται για δωσιλογισμό, διάφοροι προσπαθούν απεγνωσμένα να επαναφέρουν το κλίμα των γερμανοτσολιάδων και της χούντας» έγραφε τις προάλλες η καθηγήτρια Βάσω Κιντή στο Facebook.

Παρατηρώντας κανείς προσεκτικά την επικαιρότητα των τελευταίων εβδομάδων, δεν μπορεί πάρα να εντοπίσει μια μεθοδευμένη και συστηματική προσπάθεια αναβίωσης του κλίματος 2010-2014. Αλλεπάλληλες πορείες, στοχοποίηση και δολοφονίες χαρακτήρων στα social media, hate speech, κατηγορίες για χούντα, βία, fake news. Αυτό που ξεχνούν όμως όσοι υποδαυλίζουν αυτή την προσπάθεια είναι ότι πλέον έχουμε 2021. Ξεχνούν ότι η χώρα διανύει το τρίτο κύμα της σφοδρότερης υγειονομικής κρίσης, έχοντας πριν βγει από τριάμισι μνημόνια και δέκα χρόνια οικονομικής κρίσης. Παραγνωρίζουν τα νέα αιτήματα της εποχής και επαναλαμβάνουν ένα αφήγημα που πια έχει ξοφλήσει. Με χούντα, μαγκάλια, χτισίματα καθηγητών στα γραφεία τους, παιδάκια που λιποθυμούν, αυτοκτονίες και εργαλειοποίηση τραγικών περιστατικών βγήκε πολιτικό μεροκάματο την περίοδο 2010-14. Οχι σήμερα που τα προτάγματα είναι διαφορετικά και οι μύθοι κατέρρευσαν. Τότε η επαναστατική γυμναστική με πορείες και διαδηλώσεις ήταν επιζήμια για όσους δυστυχείς τους έσπαγαν βιτρίνες και μαγαζιά. Σήμερα είναι επιζήμια για τη δημόσια υγεία. Κοστίζει ζωές. Κυριολεκτικά. Κάποιοι άλλωστε το ομολογούν σε τηλεοπτικές εκπομπές, όπως για παράδειγμα η Θεανώ Φωτίου, που ευθέως παραδέχτηκε «δεν μπορούμε να σκεφτούμε ότι δεν διαδίδεται ο ιός μέσα από τις διαδηλώσεις, προφανώς διαδίδεται».

Την ίδια στιγμή στον δημόσιο διάλογο περισσεύει η υποκρισία. Το Σαββατοκύριακο που έγινε θέμα από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης μια βάφτιση ήταν το Σαββατοκύριακο που το ίδιο κόμμα καλούσε σε 31 διαδηλώσεις. Ταυτόχρονα, η Σία Αναγνωστόπουλου αναρωτιόταν σε τηλεπαράθυρο πόσο θα επιβαρύνει επιδημιολογικά η τέλεση στρατιωτικής παρέλασης για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, χωρίς πολίτες, με επισήμους προσκεκλημένους τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, τον ρώσο πρωθυπουργό Μιχαήλ Μισούστιν και τον πρίγκιπα Κάρολο, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Εχει μετρήσει η κυβέρνηση τι σημαίνει μια τέτοια παρέλαση με αυτή την κατάσταση της χώρας; Τώρα που όλοι οι επιδημιολόγοι λένε ότι τις επόμενες δύο εβδομάδες έχουμε κορύφωση της πανδημίας να γίνει κάτι τέτοιο;». Στο μεταξύ ήταν η ίδια που δύο μέρες πριν απηύθυνε κάλεσμα για πορείες γράφοντας στο Facebook: «Η Νέα Σμύρνη δείχνει τον δρόμο, οι πολίτες υπερασπίζονται τις γειτονιές τους από τον κυβερνητικό αυταρχισμό».

Και βέβαια στο αντιπολιτευτικό αφήγημα δεν μένει τίποτα αναξιοποίητο. Ενα τραγικό τροχαίο μετατράπηκε σε πολιτικό ζήτημα, ενώ η υπόθεση του Δημήτρη Κουφοντίνα, που τεστάρισε τα αντανακλαστικά της πολιτείας, εργαλειοποιήθηκε ως αφορμή για νέες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Και όταν κατέβασε αυλαία και αυτό το έργο, έκαναν πρεμιέρα η «αστυνομική βία» και ο «βασανισμός των πολιτών». Μαζί έχουν επανέλθει και επανενεργοποιηθεί τα εκατοντάδες τρολ που αναβιώνουν το σκηνικό των μνημονιακών χρόνων. Επιτίθενται στον Πρωθυπουργό και στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας με χιλιάδες αναρτήσεις και ο αντιπολιτευόμενος τύπος μετράει likes, dislikes και θυμωμένες φατσούλες συμπεραίνοντας ότι «έρχεται το τέλος του Μητσοτάκη». Από την άλλη, στο απέναντι στρατόπεδο του Μεγάρου Μαξίμου κυριαρχούν οι φωνές που στηρίζουν την τακτική: «θετικό αφήγημα» – ήπια ρητορική, στη λογική της ναπολεόντειας ρήσης «Ποτέ μην διακόπτεις τον εχθρό σου όταν κάνει λάθη». Προς το παρόν τους βγαίνει, εφόσον, όπως είπαμε, σήμερα δεν έχουμε 2010-2014. Να έχουν πάντα όμως στο πίσω μέρος του μυαλού τους και να μην ξεχνούν στιγμή τι συνέβη όταν είχαμε.