{T16}Φτιάχνοντας {LF}τα αποδυτήρι{T16}α

Ποτέ κανείς δεν είπε πως το φετινό ρόστερ του Παναθηναϊκού είναι για… πέταμα. Ποτέ κανείς δεν έδειξε κατά τη διάρκεια της σεζόν τους παίκτες ως τους κύριους υπεύθυνους για την κακή πορεία της ομάδας. Ο Ντάνι Πογιάτος χρεώθηκε την αποτυχία στο ξεκίνημα της σεζόν. Ο Λάζλο Μπόλονι είδε την περισσότερη ευθύνη να σκάει στις δικές του πλάτες με όσα έγιναν το τελευταίο διάστημα.

Σαφώς και φέρουν ευθύνες και μάλιστα μεγάλες οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού. Ειδικά για παιχνίδια με τις μικρότερες ομάδες. Και αυτό αποδεικνύεται από την εικόνα τους στα ντέρμπι. Αλλους παίκτες βλέπαμε με τον Ολυμπιακό, άλλους με τον ΠΑΣ. Αλλους παίκτες βλέπαμε με τον Παναιτωλικό, άλλους με τον ΠΑΟΚ. Λογικό να βγάζεις μεγαλύτερη ένταση, να είσαι πιο συγκεντρωμένος, να βάζεις την ποιότητά σου περισσότερο στα ντέρμπι.

Αλλά για μια ομάδα που είναι μακριά από τις τίτλους επτά χρόνια και μακριά από τα πρωταθλήματα έντεκα, το κάθε ματς θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν τελικός. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να αποκτήσει στα αποδυτήριά του εκείνο που προσπάθησε να του φέρει ο Δώνης, αλλά δεν πρόλαβε να το φτάσει μέχρι τέλους: τα μαθήματα παναθηναϊκής ιστορίας. Αν αποκτήσει τέτοια λογική, θα επιστρέψει σύντομα και στους τίτλους. Και στις επιτυχίες. Και φυσικά στην Ευρώπη.

Δεν θα πρέπει να είναι αρκετή για τους παίκτες μια νίκη σε κάποιο ντέρμπι. Η νοοτροπία των μεγάλων αγώνων πρέπει να περάσει και όταν παίζουν στη Λάρισα, στο Περιστέρι, στο Αγρίνιο, στα Γιάννινα, στη Λαμία. Η λογική του «δεν έγινε και τίποτα» είναι σχεδόν καταστροφική για ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό. Είναι το ίδιο που συμβαίνει φέτος στον ΠΑΟΚ. «Βαφτίστηκε» μεταβατική η σεζόν και κανείς στα αποδυτήρια δεν νιώθει όπως επί Λουτσέσκου. Τότε που κάθε ματς ήταν τελικός.