17+, 17Ν

Είχε άδικο ο Άρης Αλεξάνδρου, το Κιβώτιο δεν είναι άδειο: έχει μέσα το 45άρι με το οποίο δολοφονούσε ο κ. Κουφοντίνας και τη γραφομηχανή με την οποία μετά αποπάτιζε επί των δολοφονημένων. Το κουβαλάει η ομάδα των 17 στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που έσπευσαν επωνύμως να υποστηρίξουν τον αρχηγό της 17Ν με την αμέριστη συμπαράσταση του κ. Δρίτσα και υπό τις ευλογίες του κ. Τσίπρα.
Όλοι αυτοί, έμπειροι και επιτυχημένοι άνθρωποι, με πολυετείς επιτυχημένους αγώνες κοινωνικής και πολιτικής ανόδου, υπερασπίστηκαν, λένε, δικαιώματα και όχι πράξεις, το κράτος δικαίου όχι τη 17Ν. Όμως στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο πρώην απεργός πείνας λέξη δεν λέει για δικαιώματα και κράτος δικαίου – στα παλαιότερα των υποδημάτων του τα έγραφε και τα γράφει.
Αυτό που ο ίδιος έκανε ήταν «αγώνας, απέναντι σε μια απάνθρωπη εξουσία», με τη στήριξη ζωντανών κοινωνικών δυνάμεων «που αντιστέκονται στην αυθαιρεσία, τη βία και τον αυταρχισμό … Μπροστά στη δύναμη αυτών των αγώνων, δηλώνω απ’ τη μεριά μου ότι με την καρδιά και το μυαλό είμαι κι εγώ εκεί, ανάμεσά σας», καταλήγει η ανακοίνωσή του. Τον θέλουν αναμεσά τους τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας;
Ενδιαμέσως υπάρχει η κρίσιμη φράση: «Η οικογένεια που κυβερνά απόδειξε πόσο αδίστακτη είναι στον εξευτελισμό των νόμων και του Συντάγματος, στην διαχείριση της δικαιοσύνης». Όπως στις παλιές προκηρύξεις του ο Δημήτρης Κουφοντίνας αναμασούσε διάφορα αντιιμπεριαλιστικά, αντικαπιταλιστικά και εθνικιστικά της Αριστεράς και του ΠαΣοΚ, εδώ υιοθετεί το πάγιο αντιπολιτευτικό μοτίβο του ΣΥΡΙΖΑ: μας κυβερνά αδίστακτη ακροδεξιά οικογένεια που εξευτελίζει και εκμεταλλεύεται τα πάντα.
Και έτσι κατανοούμε τι έχει συμβεί: στο μπερδεμένο, χωρίς αρχή και τέλος και αρχές, μυαλό των συριζαίων δεν έχει λυθεί ακόμη το πρόβλημα της ειρηνικής ή βίαιης -όχι εγκαθίδρυσης του σοσιαλισμού αλλά- εναλλαγής κυβερνήσεων. Πεζοδρόμιο, διαδήλωση, μολότωφ είναι εξίσου θεμιτά με την κάλπη – για τούτο κουβαλάνε το ιερό Κιβώτιο της 17Ν. Ταυτόχρονα, η υπεράσπιση του Δημήτρη Κουφοντίνα είχε στόχο να αναδείξει την υποτιθέμενη ακροδεξιά αθλιότητα των κυβερνώντων.
Ήτοι, για λόγους πολύ σοβαρούς που έχουν να κάνουν με την ουσία της δημοκρατίας και για λόγους απολύτως ευτελείς που έχουν να κάνουν με την προστυχιά προς τους αντιπάλους τους, ο πρώην πρωθυπουργός και οι ένδοξοι 17+ συντάχθηκαν με τον άνθρωπο που διεκδικεί να παραμείνει επικεφαλής των επαναστατικών βίαιων δυνάμεων για την κατάληψη της εξουσίας. Έχασε, ο στόχος του έγινε κατάδηλος, εξευτελίστηκε – και μαζί του όσοι τον υποστήριξαν λόγω πολιτικής διπολικότητας και πολιτικαντισμού














