Το ακριβό μάθημα της Γιούβε

Στους μύθους του ποδοσφαίρου η ιστορία του ζευγαρώματος της Γιουβέντους με τον Κριστιάνο Ρονάλντο αποδεικνύεται ιδιαίτερα διδακτική για την αξία του συνόλου σε ένα ομαδικό άθλημα.

Οι κληρονόμοι της δυναστείας του Τζιάνι Ανιέλι δεν τα πηγαίνουν καλά με τους άγραφους κανόνες του ποδοσφαίρου. Τον κόσμο του αθλήματος τον αντιλαμβάνονται ως προέκταση της κοινωνίας στην οποία είναι αφεντικά. Θεωρούν για παράδειγμα πως δικαίωμα συμμετοχής στο Τσάμπιονς Λιγκ θα έπρεπε να έχουν μόνο τα μεγάλα τζάκια. Η παρουσία της Αταλάντα στη διοργάνωση τους έχει ενοχλήσει αφάνταστα, όπως και κάθε επιτυχία μικρομεσαίας ομάδας γιατί αποτελούν αντίλογο στα σχέδιά τους για την κλειστή ευρωπαϊκή λίγκα.

Στο εσωτερικό της Ιταλίας η Γιουβέντους κατάφερε την τελευταία δεκαετία να επιβάλει τον δικό της νόμο κατακτώντας εννέα σερί τίτλους. Εφτασε επίσης δύο φορές στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, χωρίς να καταφέρει να σηκώσει το βαρύτιμο τρόπαιο.

Το ιδιοφυές μυαλό του προέδρου Αντρέα Ανιέλι σκέφτηκε πως το τελευταίο κομμάτι του παζλ που λείπει από τη Γιούβε για να στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης ήταν ο παίκτης που οδήγησε τη Ρεάλ σε τέσσερα Τσάμπιονς Λιγκ: ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Μια ποδοσφαιρική προσέγγιση που αγγίζει τα όρια της φαιδρότητας αλλά και της προσβολής για την προσφορά των άλλων παικτών της Ρεάλ.

Από τη σεζόν 2018/2019 η Γιούβε δαπανά σχεδόν το 20% της μισθοδοσίας της για να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του γερο-Πορτογάλου, πάντοτε με το όνειρο ότι ο CR7 θα της φέρει την κούπα. Τρία χρόνια, τρεις αποτυχίες, η μία μεγαλύτερη από την άλλη, με δράστες μικρομεσαίους. Ο Αγιαξ με τα πιτσιρίκια του το 2009 στα προημιτελικά, η Λυών πέρυσι και τώρα η Πόρτο, πάντα στη φάση των «16». Σ’ αυτά τα τρία χρόνια ο Ρονάλντο πέτυχε λιγότερα γκολ (14) απ’ ό,τι είχε σημειώσει στην τελευταία του σεζόν με τη Ρεάλ (15).

Αυτό που δεν είχε καταλάβει ο Ανιέλι είναι πως τα γκολ δεν τα έβαζε μόνος του ο Πορτογάλος. Και τις κούπες τις κατακτούν τα σύνολα και όχι οι μονάδες. Πλήρωσε κάτι παραπάνω αλλά πήρε το μάθημά του.