Παλιά χούγια, Νέα Σμύρνη

Δεκαπέντε ημέρες πριν την επέτειο της 200ετίας, η Ελλάδα τιμά τις πολιτικές παραδόσεις της με συγκρούσεις στη Νέα Σμύρνη – μήπως πρέπει επιτέλους να συγκροτηθεί «Επιτροπή 1922-2022» να διερευνήσει τα αίτια  της καταστροφής της Σμύρνης και δημιουργίας της νέας πόλεως δίπλα στην Αθήνα; Και αμέσως μετά είναι το 2023: συμπληρώνονται 200 χρόνια από το πρώτο δάνειο  και τον συναφέστατο πρώτο εμφύλιο.  Η πλευρά που το παρέλαβε νίκησε βεβαίως, η σύγκρουση για τη διανομή του οδήγησε στον δεύτερο εμφύλιο – οι νικητές παρέλαβαν και ξεκοκκάλισαν  και το δεύτερο δάνειο. Μήπως αξίζει να γίνει επιτροπή οικονομολόγων και ιστορικών για τη σχέση  εμφυλίων συγκρούσεων, πολιτικών χρηματοδοτήσεων, δανείων;

Παλιές μακρινές ιστορίες – ενώ οι συγκρούσεις στη Νέα Σμύρνη είναι μόλις χθεσινές και υπάρχουν οι συνεχείς συγκρούσεις στην Αθήνα· τόσες πολλές, με τέτοια ένταση και διάρκεια, ποια να πρωτοθυμηθείς; Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τη  λύση για να μην επαναληφθούν: «Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να μας διχάσει» – την ίδια ώρα  η ΝΔ κατέθετε πρόταση παραπομπής του Νίκου Παππά σε δίκη.

Ποιους αφορούσε λοιπόν ο εγκλωβιστικός πληθυντικός «να μας διχάσει»; Δεν έχω την εντύπωση ότι οι Έλληνες πολίτες είναι διχασμένοι – οι πολιτικοί της όμως είναι·  δεν ζητούν από κανέναν να τους το επιτρέψει, μόνοι τους το αποφασίζουν και το κάνουν. Ίσως επειδή η κατάκτηση του κράτους έχει πολλές ομοιότητες με την άλωση της Τριπολιτσάς και τη λαφυραγώγηση που ακολούθησε· την τιμά ο ελληνικός λαός όσο και την έξοδο του Μεσολογγίου, μάθαμε από φιλελεύθερη έρευνα. Η  οποία κοσμεί τα συμπεράσματα της με φεμινιστικό πίνακα της Ασήμως Λιδωρίκη-Γκούρα: πάνω στην Ακρόπολη, να κρατά γιαταγάνι και να ποδοπατά -σχεδόν-  ανδρικό κεφάλι, προφανώς του Οδυσσέα  Ανδρούτσου, του διασημότερου νεκρού εκείνης της εποχή σε εκείνο το μέρος. Που, εν αγνοία της προφανώς, βασάνιζε και δολοφόνησε ο φαλλοκράτης άνδρας της για να του πάρουν τους θησαυρούς.

Οι Έλληνες πολιτικοί επωφελήθηκαν από το χάος δύο παγκοσμίων πολέμων να οργανώσουν εμφύλιες συγκρούσεις και να καταλάβουν την εξουσία. Δεν νομίζω ότι αυτή τη φορά θα χρησιμοποιήσουν την παγκόσμια επιδημία για γεγονότα αντίστοιχου μεγέθους αλλά πάντως πράττουν το κατά δύναμιν: η στοιχειώδης ανάγκη ασφάλειας, αστυνόμευσης, τήρησης περιοριστικών μέτρων αποτελεί πεδίο αιματηρών συγκρούσεων. Όπως προηγουμένως  συνέβη με τα μνημόνια και  τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Παλιά χούγια, παλιές πολιτικές παραδόσεις αναβιώνουν στη Νέα Σμύρνη.