Ιδιαιτερότητα{CR}

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη έχει δίκιο: είναι γελοίος ο ισχυρισμός ότι απειλείται η δημοκρατία από την αστυνομική βία. Οπως αναφέρεται και στο πόρισμα που του απέστειλε τον περασμένο Μάιο η «Επιτροπή Αλιβιζάτου», δεν είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι τα όργανα της Ελληνικής Αστυνομίας «εμπλέκονται σε περιστατικά αστυνομικής βίας περισσότερο από τα όργανα άλλων ευρωπαϊκών χωρών».

Στο ίδιο πόρισμα, όμως, σημειώνεται στη συνέχεια ότι «ελληνική ιδιαιτερότητα συνιστά η ατιμωρησία των εμπλεκόμενων αστυνομικών οργάνων, όπως προκύπτει μεταξύ άλλων από τις επανειλημμένες καταδίκες της χώρας μας από διεθνείς οργανισμούς». Πράγματι, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει καταδικάσει επανειλημμένα την Ελλάδα σε προσφυγές πολιτών για αστυνομική βία εναντίον τους. Αλλά ούτε αυτό οδήγησε στην επιβολή κάποιων κυρώσεων. Ματαίως έχει ζητήσει και ο Συνήγορος του Πολίτη, σε περιπτώσεις που τα αδικήματα έχουν παραγραφεί, να ζητήσουν έστω και μια συγγνώμη οι θύτες από τα θύματά τους…

Η κατάσταση αυτή δεν τιμά ένα σύγχρονο κράτος δικαίου. Δεν συμβάλλει στην αναγκαία συνειδητοποίηση από τους πολίτες ότι τα όργανα της τάξης υπερασπίζονται, δεν καταπατούν, τα δικαιώματά τους. Και δεν πρέπει να συνεχιστεί. Η άτυπη Επιτροπή που είχε συγκροτήσει ο υπουργός, και έχει πλέον διαλυθεί, είχε διατυπώσει μια σειρά από προτάσεις, όπως να επαναφερθούν τα ατομικά διακριτικά στοιχεία στις στολές των αστυνομικών οργάνων, να τοποθετηθούν κάμερες στα αστυνομικά οχήματα και τα κρατητήρια, να θεσπιστεί προστασία των θυμάτων αστυνομικής βίας και να καθιερωθεί συστηματική διδασκαλία των δικαιωμάτων του ανθρώπου στις αστυνομικές σχολές.

Γιατί το ζητούμενο ήταν και είναι πάντα η εμπιστοσύνη.