Μια εβδομάδα αμηχανίας και συγκρούσεων

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ κινείται πάνω σε δύο λεπτές γραμμές. Αυτό διαφάνηκε και την εβδομάδα που μας πέρασε. Η πρώτη είναι η προσπάθειά του να επιβάλει ατζέντα στιβαρής αντιπολίτευσης κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Μια υπόθεση όχι τόσο εύκολη όπως είδαμε αφού την ίδια μέρα που έμελλε να παρουσιάσει τις θέσεις του για το νέο ΕΣΥ και την πανδημία, βρέθηκε απολογούμενος για τις δηλώσεις του πρώην υπουργού Θόδωρου Δρίτσα για τη δράση της 17ης Νοέμβρη. Αν η μάχη της πολιτικής, είναι και μάχη της επιβολής ατζέντας ο ΣΥΡΙΖΑ μετράει μια αμήχανη εβδομάδα. Η δεύτερη λεπτή γραμμή είναι η εξέλιξη των εσωκομματικών του διαδικασιών στις νομαρχιακές οργανώσεις. Κι εδώ τα φώτα στράφηκαν σε μια σειρά επεισοδίων, καταγγελιών και σφόδρας αντιπαράθεσης μεταξύ των τάσεων ή ρευμάτων του κόμματος στο φόντο των χαρακτηριστικών του ΣΥΡΙΖΑ. Κι εδώ διαφάνηκε πως πέραν της μάχης των μηχανισμών, η έννοια του ανοίγματος ή της διεύρυνσης του κόμματος λαμβάνει διαφορετική ανάγνωση από την κάθε ομάδα ή πολιτικό στέλεχος. Σχηματικά θα λέγαμε πως βρέθηκαν σε αντιπαράθεση οι δύο γραμμές: το άνοιγμα του κόμματος από τη μία (Κίνηση Μελών και ΡΕΝΕ) και η οικοδόμησή του με κριτήρια και αστερίσκους (Ομπρέλα κ.ά.). Οπως βέβαια λέει υψηλόβαθμο στέλεχος, αυτά όλα «δεν αφορούν τη βάση» αφού συνεδρίασαν 900 οργανώσεις μελών μέχρι τώρα και μάλιστα ψηφιακά και χωρίς το δίλημμα κόμμα του 3% ή του 33%. «Οι κάλπες είναι γκαστρωμένες, στην εκλογή νέων συντονιστικών οργάνων και έχουν ήδη ολοκληρωθεί οι συνδιασκέψεις σε 55 νομαρχιακές οργανώσεις από τις 62 με συμμετοχή 15 χιλιάδων αντιπροσώπων», λέει παράγων της Κουμουνδούρου.

η ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ. Οχι και τόσο ομαλά θα έλεγε κάποιος βέβαια, επαναφέροντας στη μνήμη του τις εικόνες από την Κυψέλη όπου και μέλη του ευρύτερου δικτύου της πάλαι ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ, προσήλθαν για να κοινοποιήσουν τη μη υποψηφιότητά τους στις διαδικασίες – καταγγέλλοντας αποκλεισμούς μελών τους στην Α’ Αθήνας – και έγιναν πρωταγωνιστές επεισοδίων που μάλιστα δημοσιοποιήθηκαν με βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα. Γενικά οι της διατασικής ομάδας της Ομπρέλας (53 κ.λπ.), καταγγέλλουν εκείνους της Κίνησης Μελών πως επιχείρησαν σε πολλές οργανώσεις αθρόες εγγραφές μελών με παλιές μεθόδους ΠΑΣΟΚ, όπως λίστες βουλευτών και άλλα. Στην περίπτωση νεολαίων που πρόσκεινται στη «διεύρυνση» και που καταγράφονται ως παλιές δυνάμεις της ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ και ευρύτερων δυνάμεων νέων επιστημόνων και εργαζομένων – εντοπίζονται κυρίως στην Α’ Αθήνας υπό τον οικονομολόγο Μιχάλη Νικηφόρο – η κόντρα διευθετήθηκε οργανωτικά. Εδώ, λοιπόν, τέθηκαν όροι αφού με τις τελευταίες (ομόφωνες) αποφάσεις της οργανωτικής γραμματείας θεωρήθηκε πως δεν περνάνε οι ομαδικές εγγραφές δια αντιπροσώπων. Και πως όσοι είναι φοιτητές θα έπρεπε να είναι μέλη στη Νεολαία. Πολλά μέλη της πάλαι ΠΑΣΠ επιχειρήθηκε λέγεται να εγγραφούν στο κόμμα είτε με αυτοπρόσωπο τρόπο ή μέσω του isyriza. Οι πασοκογενείς διέρρεαν πως όλο αυτό ήταν απλώς πρόφαση για να γίνουν αποκλεισμοί στο κόμμα (βασικά 125 μελών της πάλαι ΠΑΣΠ και όχι μόνον στην οργάνωση Εξαρχείων).

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΩΝ ΤΑΣΕΩΝ. Σήμερα γίνεται μια μάχη στήθος με στήθος σε μια σειρά οργανώσεων για εκλογές νέων νομαρχιακών επιτροπών (όπως στον Πειραιά, στην Ανατολική Αθήνας και στην Α’ Αθήνας, περιοχές με μεγάλη «πολιτική» ένταση), παρότι οι τάσεις αποφεύγουν να μιλήσουν για εσωκομματική διαπάλη. Αλλά και οι νέες συμμαχίες και συμπράξεις έχουν τεράστιο ενδιαφέρον για όποιον παρακολουθεί τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις της Ομπρέλας εμφανίζονται ενισχυμένες με τις νέες τους συμμαχίες, όπως την ομάδα του Δ. Βίτσα ή τους ανανεωτικούς υπό τον Δ. Παπαδημούλη. Μάλιστα μετράνε νίκες στη Βόρεια Αθήνα, παρότι οι αντίπαλοί τους σημειώνουν πως η ανομοιογένεια της Ομπρέλας είναι εμφανής στις εν λόγω οργανώσεις αφού όσα μέλη συμμάχησαν μαζί της δεν έχουν ακριβώς την εκφορά των επιχειρημάτων της τάσης αλλά μια πιο μεταρρυθμιστική λογική. Για την τάση της Ομπρέλας, απλώς λένε πως διαφάνηκε πως ο κόσμος δεν θέλει βίαιο εκπασοκισμό. Η Κίνηση Μελών πάλι θεωρεί πως καταγράφεται εν γένει κραταιό το προεδρικό ρεύμα. Εχει επίσης ενδιαφέρον η στάση και η δυναμική της ΡΕΝΕ (Κοτσακάς –  Ρήγας – Σκορίνης) που σύμφωνα με επιτελή της, καταγράφει νίκες σε πολλές οργανώσεις (ελέγχει λένε τους συντονιστές σε 20 νομαρχιακές). Οι της ΡΕΝΕ επίσης θεωρούν πως το γεγονός πως δεν κατέβηκαν με όρους στενού μηχανισμού, παρότι είναι στελέχη που έκαναν σχίσμα στην Κίνηση Μελών και που παρουσιάζονται ως ρεύμα ιδεών, τους βγάζει ενισχυμένους.