Ποτέ ξανά!

Σε μια συνέντευξη που έδωσε πριν από ενάμιση μήνα στο liberal.gr, ο πρύτανης του ΑΠΘ εξέφρασε την εκτίμηση ότι «τόσο η ακαδημαϊκή κοινότητα όσο και η κοινωνία είναι ώριμες να συζητήσουν για μια ουσιαστική, ρεαλιστική διαδικασία επίλυσης καταστάσεων που δεν αρμόζουν σε δημόσια ακαδημαϊκά ιδρύματα». Ο Νίκος Παπαϊωάννου αναφερόταν στον νέο νόμο για τα ΑΕΙ, που προβλέπει μεταξύ άλλων τη συγκρότηση Επιτροπής για την Ασφάλεια και την Προστασία των ιδρυμάτων. Πριν ακόμη όμως εφαρμοστεί αυτός ο νέος, εκ των πραγμάτων αυστηρότερος, νόμος, εκείνος βρέθηκε στο στόχαστρο επειδή ζήτησε την εφαρμογή του παλιού. Στο στόχαστρο του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και των εντύπων που πρόσκεινται στα κόμματα αυτά, όπου χαρακτηρίζεται ανοιχτά «καταδότης». Στο στόχαστρο άλλων καθηγητών, πρώην και νυν, που μιλούν για «χουντικό κλίμα» και τον κατηγορούν ότι «έσπειρε όργιο καταστολής και βίας». Εχει κανείς αμφιβολία ότι ο πρύτανης κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος σύντομα όχι μόνο με λεκτική, αλλά και με φυσική βία;

Το έγκλημα του Νίκου Παπαϊωάννου είναι πως την περασμένη Δευτέρα τηλεφώνησε στον εισαγγελέα και τον ενημέρωσε για δύο πράγματα. Πρώτον, ότι ομάδα φοιτητών που αντιτίθενται στον νέο νόμο κατέλαβαν το κτίριο διοίκησης και πέταξαν έξω τους εργαζόμενους στη φύλαξη και την καθαριότητα. Δεύτερον, ότι γίνονταν βανδαλισμοί μέσα στην Πρυτανεία. Οι επικριτές του δεν το διαψεύδουν. Τον κατηγορούν όμως ότι δεν έκανε διάλογο. «Με τέτοιου είδους επιλογές», δήλωσε ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος, «το μόνο που γίνεται τελικά είναι να τραυματίζεται η ακαδημαϊκή ζωή». Από τις επιλογές, όχι από τους βανδάλους.

Ο πρύτανης κατηγορείται όμως επίσης και για τη βία που άσκησε η αστυνομία για να απομακρύνει τους καταληψίες και όσους τους συμπαραστέκονταν. Αποδεικνύεται έτσι ότι έχουν δίκιο όσοι – μεταξύ των οποίων και ο ίδιος – θεωρούν ότι η δύναμη φύλαξης των πανεπιστημίων δεν είναι δυνατόν να υπάγεται στην πρυτανεία. Η δουλειά της τελευταίας είναι τελείως διαφορετική. Αποδεικνύεται επίσης ότι η αποδοχή ή όχι του νέου νόμου, τόσο από την ακαδημαϊκή κοινότητα όσο και από την κοινωνία, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη συμπεριφορά που θα δείξει η αστυνομία. Οσο πιο βάρβαρη η καταστολή, τόσο θα αυξάνονται τα επιχειρήματα των οπαδών της παλιάς, καλής ασυδοσίας.

Πέραν αυτών όμως, η στοχοποίηση ενός πρύτανη που εφάρμοσε απλώς τον νόμο – αντί να κρυφτεί πίσω από αόριστες και γενικόλογες ανακοινώσεις και να περιμένει να βγάλουν άλλοι το φίδι από την τρύπα – θέτει και ένα ευρύτερο ζήτημα δημοκρατικών ευαισθησιών. Και το θέτει τώρα, όχι αφού, ο μη γένοιτο, δούμε ξανά σκηνές σαν κι εκείνη με τον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου. Θυμάστε; Πάνδημη, ή σχεδόν, είχε αναφωνήσει τότε η κοινωνία: «Ποτέ ξανά!».