Στο Τέξας και στον Διόνυσο…

Αν κάτι εξοργίζει τους περισσότερους Ελληνες όταν συμβαίνει μια φυσική καταστροφή και απαιτούνται ενέργειες για την αποκατάσταση των ζημιών είναι η έλλειψη πληροφόρησης. Ειδικά για υπηρεσίες που πληρώνουν είτε απευθείας είτε μέσω των φόρων τους. Σαν οι διοικήσεις των συγκεκριμένων υπηρεσιών του κράτους να μην τους βλέπουν σαν πελάτες. Σαν να μη νιώθουν ότι δουλεύουν για αυτούς. Παντελής έλλειψη πελατοκεντρικής προσέγγισης. Στα όρια της αδιαφορίας. Ξοδεύουν τεράστια ποσά για να διαφημίσουν τα προϊόντα τους και μόλις τα πουλήσουν ξεχνούν τους αγοραστές. Καμία «after sales» (μετά την πώληση) υπηρεσία. Τους θεωρούν – μας θεωρούν – δεδομένους.

Ακριβώς τις μέρες που πολλοί Ελληνες ταλαιπωρούνταν από την έλλειψη ρεύματος εξαιτίας των καιρικών φαινομένων και της ελλιπούς προετοιμασίας, την ίδια και χειρότερη κατάσταση βίωναν εκατομμύρια Τεξανοί. Ο διαχειριστής του συστήματος ηλεκτρισμού στη συγκεκριμένη Πολιτεία των ΗΠΑ, όπου καταγράφονται συνήθως ρεκόρ θερμοκρασιών προς τα πάνω, είχε αποτύχει να προνοήσει ότι η κλιματική αλλαγή ενδεχομένως θα πάγωνε τα πάντα. Μαζί και τις ανεμογεννήτριες και τους αγωγούς μεταφοράς φυσικού αερίου. Ακόμα και τα περίφημα σχιστολιθικά κοιτάσματα δεν μπορούσαν να τροφοδοτήσουν με ενέργεια την αγορά λόγω του παγετού.

Τι έκαναν εκεί για να το αντιμετωπίσουν, πέραν των τεχνικών λύσεων. Πρώτα απ’ όλα το είδαν να έρχεται και άρχισαν να προειδοποιούν τους πολίτες τους. Ο διαχειριστής του συστήματος καλούσε τους πολίτες με συνεχή μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να χαμηλώσουν τις θερμοκρασίες των μονάδων θερμότητας, να κλείσουν τις περσίδες, αλλά και να αποσυνδέσουν τις αχρησιμοποίητες συσκευές της κουζίνας όσο δεν τις χρησιμοποιούν. Σε άλλο μήνυμα, προσαρμοσμένο στη συγκυρία, επισήμανε: «Πλυντήριο την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου; Φυσικά όχι». Προσπαθούσε δηλαδή να μειώσει τον χρόνο εμφάνισης του προβλήματος, με στοχευμένα μηνύματα.

Οσο έπεφτε η θερμοκρασία, σε επίπεδα που έχει να δει το Τέξας πολλές δεκαετίες, τα μηνύματα αυξάνονταν, γίνονταν πιο στοχευμένα. Ευχαριστούσαν όσους μείωναν την κατανάλωση, αλλά έβαζαν και μικρούς χρονικούς στόχους περαιτέρω συγκράτησης, προκειμένου να μείνει όρθιο το σύστημα. Η δουλειά της ενημέρωσης ήταν άκρως επαγγελματική από ειδικούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οταν το πρόβλημα έφτασε στην κορύφωσή του την Τρίτη το πρωί, άλλαξε το ύφος των ανακοινώσεων. Πλέον εξηγούσε ώρα ώρα την πρόοδο στην αποκατάσταση της ζημιάς. Πόσα νοικοκυριά έχουν ήδη ρεύμα και σε πόσα άλλα θα αποκατασταθεί η παροχή μέσα στη μέρα.

Ολο αυτό το αφήγημα αναπτύχθηκε στο Τέξας στοχευμένα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι πολίτες είχαν πρόσβαση στην πληροφόρηση σε τακτά διαστήματα.

Εν έτει 2021, μια αντίστοιχη ευρέως φάσματος ενημέρωση των πολιτών θα μπορούσε να στηθεί και στην Ελλάδα. Δεν έγινε. Αναζητώντας τις επίσημες αναρτήσεις στα social media, βρίσκει κανείς με το ζόρι ορισμένες φωτογραφίες των πραγματικών αγωνιστών των ημερών, των εργαζομένων του ΔΕΔΔΗΕ επί το έργον μέσα στα χιόνια, πάνω στις κολόνες. Καμία άλλη πληροφορία ή παρακίνηση. Ο ΔΕΔΔΗΕ προφανώς δεν διαθέτει δικούς του λογαριασμούς. Μια-δυο ανακοινώσεις τις προηγούμενες μέρες και μια τηλεοπτική εμφάνιση του διευθύνοντος συμβούλου έκριναν ότι έγινε η δουλειά…

Το θέμα είναι ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει και εταιρείες που διαχειρίζονται βασικές υποδομές της χώρας δεν έχουν προσαρμοστεί. Ο σύγχρονος πολίτης, ανεξαρτήτως ηλικίας, είτε κατοικεί στο Τέξας είτε στον Διόνυσο Αττικής, είναι συνεχώς με ένα «μηχανάκι» στο χέρι και βλέπει τις τελευταίες αναρτήσεις. Διψάει για άμεση ενημέρωση. Θέλει καθοδήγηση. Αλλά για την ώρα δεν τη βρίσκει…