Ο 500άρης Ζέκα

Στις 29 Ιουλίου 2011 ένας άγνωστος πορτογάλος εισέβαλε με την ορμή του νεοφώτιστου στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το όνομά του Ζοζέ Κάρλος Γκονσάλβες Ροντρίγκες, εν συντομία Ζέκα.

Το σκαρί αδύνατο αλλά όχι αδύναμο. Με ψυχή λιονταριού, πιστός πολεμιστής, πάντα πρώτος στις μάχες, χωρίς προνουτσιαμέντα και αντιρρήσεις. Αγνωστη έννοια ο βεντετισμός, κατέθετε και την τελευταία ρανίδα ικμάδας του στον αγωνιστικό χώρο.

Ενα σπάνιο κράμα σπουδαίου ανθρώπου και καλού ποδοσφαιριστή που μας τίμησε και τον τιμήσαμε με το ελληνικό διαβατήριο και τη Γαλανόλευκη στο στήθος.

Και συνεχίζει να μας τιμά με τα κατορθώματά του στο εξωτερικό, καθώς δίπλα στο όνομά του υπάρχουν δύο σημαίες, της χώρας μας και της γενέτειράς του.

Τη Δευτέρα ο Ζέκα, ως αρχηγός της Κοπεγχάγης στο παιχνίδι με τη Σοντέρισκε, συμπλήρωσε 500 αγώνες στην καριέρα του, μια ασυνήθιστα υψηλή επίδοση για έναν παίκτη 32 ετών.

Στις δηλώσεις του ο ποδοσφαιριστής από την Κάζα Πία είπε αυτό που ξέρουμε όλοι. Αυτή η τρομερή επίδοση οφείλεται στην ποιότητά του, τη θέλησή του για δουλειά και στην προσπάθειά του να βελτιώνεται συνεχώς.

Παρά τους τίτλους που έχει κατακτήσει και τις τιμές που του έχουν γίνει, ο Ζέκα εξακολουθεί να θεωρείται ένα διαμάντι πεταμένο στη λάσπη. Δεν κατάφερε να κάνει το μεγάλο άλμα, να αγωνιστεί σε ένα από τα πρωταθλήματα του Τop 5, αν και διέθετε τα προσόντα με σπουδαιότερο όλων την προσαρμοστικότητα. Οχι μόνο στις ξένες κουλτούρες, ένα στοιχείο που διαθέτουν όλοι οι Πορτογάλοι από τη φύση τους, αλλά και αγωνιστικά.

Ο Ζέκα έχει αγωνιστεί το ίδιο καλά ως δεξιός αμυντικός, κεντρικός αμυντικός, δεξιός μέσος, αριστερός μέσος, ανασταλτικός μέσος, επιθετικός μέσος και σέντερ φορ. Αν το απαιτούσαν οι συνθήκες να παίξει και ως τερματοφύλακας, δεν θα αρνιόταν. Πρόκειται για μια λεπτομέρεια στο υπέδαφος της οποίας ανακαλύπτεις έναν καλά θαμμένο εγωισμό σε ένα άθλημα εγωιστών.