«Θα»

Δεν πάμε καλά, καθόλου καλά μου φαίνεται. Εχει χαθεί η μπάλα, ένθεν κακείθεν. Και δεν με νοιάζει τόσο το… κακείθεν. Με νοιάζει το «ένθεν». Που για μια ακόμη φορά, δείχνει να πορεύεται στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Πολλή ελπίδα, αδερφέ μου. Ελπίδα να φάνε και οι κότες, που λένε. Και «θα». Πολλά «θα». Τότε «θα» βγούμε από το τούνελ. Τότε «θα» παραλάβουμε τα φρέσκα τα εμβόλια. Τότε «θα» πρέπει να ανοίξει η τουριστική βιομηχανία για να είμαστε ασφαλείς με τους τουρίστες. Και από κοντά, οι άλλοι, οι οικονομολόγοι. Τότε «θα» βγούμε από την ύφεση. Τότε «θα» ανακάμψει η ελληνική οικονομία. Τότε… τότε… Και στο μεταξύ δεν γίνονται ούτε τα πιο απλά. Αυτά τουλάχιστον που υποτίθεται ότι ήταν, αλλά ποτέ τελικά δεν αποδείχθηκε ότι ήταν. Ανακοινώνονται ηλικίες προς εμβολιασμό. Καλούνται οι πολίτες συγκεκριμένων ηλικιών να κάνουν το εμβόλιο. Αλλά εκεί που κοιτάς τα χρονικά περιθώρια που έχουν τεθεί, διαπιστώνεις ότι υπάρχουν κενά. Ολόκληρες δεκαετίες. Η δεκαετία ας πούμε 65-75. Δεν υπάρχει πουθενά. Εχουν ανοσία αυτοί οι άνθρωποι; Ενημέρωσε ο κορωνοϊός ότι αυτούς δεν τους πειράζει; Πότε έγινε αυτό, διότι στατιστικά αποδεικνύεται ότι των συγκεκριμένων ηλικιών είναι που πεθαίνουν συχνότερα από κάθε άλλη ηλικιακή κατηγορία. Δεν έχουν ανοσία, βεβαιωμένο, λοιπόν.

Τι στ’ αλήθεια συμβαίνει; Δεν έγινε καλός καταμερισμός στα εμβόλια που πήραμε κατά την πρώτη δόση της παραλαβής των παρτίδων; Ωραία, ποιος φταίει γι’ αυτό; Η Κομισιόν, σου απαντούν. Ναι, αλλά άλλες χώρες τα έχουν καταφέρει καλύτερα από μας. Τι συμβαίνει ρε παιδιά; Απάντηση δεν παίρνεις. Μόνο «θα». Ελεος πια.

Σιωπή

Μετά σου λένε, οι ίδιοι (λοιμωξιολόγοι, συνδικαλιστές γιατροί, αρμόδιοι περί τους εμβολιασμούς) ότι ξέρετε επειδή χάνουμε ανθρώπους με «υποκείμενα» νοσήματα, θα εμβολιάσουμε εκτός ηλικιακών κατηγοριών ανθρώπους που πάσχουν από τέτοια νοσήματα, προκειμένου να τoυς θωρακίσουμε έναντι της πανδημίας. Πολύ ωραία λένε οι άνθρωποι, και περιμένουν. Και περνούν οι μέρες, περνούν οι εβδομάδες, και κλείνει μήνας, και ούτε φως στο τούνελ φαίνεται, αλλά ούτε και καμιά είδηση αναφορικά με αυτό. Ακρα του τάφου σιωπή. Κλειστά τα στόματα, που λέει και ο φίλος μου ο Αντωνάκης, ο Ρέμος. Τσιμουδιά. Τι έχει γίνει παιδιά; Κανείς δεν ξέρει. Και απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα, αιωνία του η μνήμη και αυτού του «θα».

Εν τέλει, περιμένω να δω πότε θα καταλάβουν ορισμένοι εξ αυτών (των ειδικών των προαναφερόμενων κατηγοριών) που παρελαύνουν καθημερινά από τις τηλεοράσεις και επιβαρύνουν τον κόσμο με τις επιτηδευμένες «σοφίες» τους ότι «αφού δεν έχουν νέα ευχάριστα να πουν, καλύτερα να μη μας πουν κανένα» – παραφράζω ελαφρώς τον στίχο του Σαββόπουλου, από τον «Αγγελο Εξάγγελο», για να περιγράψω την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η κοινωνία σήμερα…

Σειρά

Στην αρχή, πίστευα ότι είναι μια από τις τόσες θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφορούν και οι οποίες κάνουν τις νύχτες του εγκλεισμού και της απομόνωσης σε κατιτίς, πιο ενδιαφέρουσες. Μετά αρχίζουν «να σκάνε σαν φωτοβολίδες» (άλλος παραφρασμένος στίχος, του Ορφέα Περίδη) οι περιπτώσεις. «Εγώ εμβολιάστηκα». «Κι εγώ εμβολιάστηκα». «Κι εγώ… κι εγώ…». Είστε γιατρός; Οχι. Νοσηλευτικό προσωπικό; Ούτε αστυνομικός; Πιλότος; Ναύαρχος; Οχι. Τότε «στην Ελλάδα όλα γίνονται». Και από κοντά και οι έντονες φήμες για τους «κολλητούς», τους «φίλους», τους «πλούσιους», και τους «πολύ πλούσιους».

Λοιπόν στην Ελλάδα που όλα γίνονται, υπάρχει κόσμος που εμβολιάστηκε εκτός σειράς; Σε βάρος άλλων ανθρώπων που θα είχαν μεγαλύτερη ανάγκη; Και αν εμβολιάστηκαν, πώς έγινε αυτό, την ώρα που υποτίθεται ότι όλα γίνονται με μια διαδικασία τύπος και υπογραμμός; Με κωδικούς, με ΑΜΚΑ, και με ραντεβού;

Και αν εμβολιάστηκαν είναι δυνατόν να μην έχουν καταχωριστεί κάπου; Ιδού γιατί πρέπει να υλοποιηθεί η εξαγγελία Κυριάκου Μητσοτάκη για «διαβατήριο» εμβολιασμού. Να δούμε, αν αυτός ο μπαγαπόντης που εμβολιάστηκε εκτός σειράς και επειδή «στην Ελλάδα όλα γίνονται», θα μπορεί να ταξιδέψει. Αλλά από την άλλη, αφού «στην Ελλάδα όλα γίνονται», θα τη βρει την άκρη ο προαναφερόμενος, να είστε βέβαιοι…

Πόλεμος

Παρακολουθώ τον αδυσώπητο πόλεμο που δέχεται εδώ και ημέρες η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη από σύσσωμο τον ΣΥΡΙΖΑ και τις… παραφυάδες αυτού, όπως λ.χ. της τρόπον τινά εθνικής εισαγγελέως κυρίας Ακρίτα αλλά και του πλήθους των τρολ του ΣΥΡΙΖΑ που δραστηριοποιείται στο σκοτεινό Διαδίκτυο. Της ζητούν να παραιτηθεί, για το θέμα του τέως επικεφαλής του Εθνικού Θεάτρου Δ. Λιγνάδη. Ποια ακριβώς είναι η κατηγορία δεν έχω καταλάβει. Επειδή δεν υιοθέτησε τη φημολογία σε βάρος του Λιγνάδη; Επειδή δεν ανέκρινε η ίδια τον Λιγνάδη, να της αποκαλύψει τι έκανε ή δεν έκανε; Ή επειδή δεν διάβασε την «εντολή» της τρόπον τινά εθνικής εισαγγελέως να τον διώξει; Αγνωστο. Ο,τι και να συντρέχει πάντως, η ουσία είναι ότι και η επίθεση αυτή έρχεται να προστεθεί στο πλήθος των επιθέσεων, από τον πρώτο μήνα κιόλας της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που εξαπολύει η αντιπολίτευση κατά της Μενδώνη – ίσως γιατί αποδεικνύει επί καθημερινής βάσεως με το έργο της ότι αυτοδίκαια στοιχίζεται πίσω από κορυφαίες μορφές που πέρασαν από το υπουργείο Πολιτισμού μεταπολιτευτικά, με πρώτη πρώτη, τη λατρεμένη Μελίνα!

Βιοαέριο

Ανοιξε μεγάλη συζήτηση μετά τις αποκαλύψεις που έκανα για την απόπειρα να εγκατασταθεί στη ΒΙΠΕ Ιωαννίνων θηριώδης μονάδα βιοαερίου κόντρα σε όλες τις αντιδράσεις των αρμόδιων φορέων και των φορέων της αυτοδιοίκησης, αλλά και των βιομηχάνων της περιοχής. Χθες έλαβα μακροσκελή επιστολή του αναγνώστη μου κυρίου Χρήστου Ζαφείρη, ο οποίος δραστηριοποιείται στον συγκεκριμένο τομέα παραγωγής βιοαερίου από 30ετίας και πλέον. Ο κ. Ζαφείρης, μου καταλογίζει ότι το δημοσίευμα του Σαββάτου «περνάει ένα αρνητικό μήνυμα στο αναγνωστικό κοινό της εφημερίδας σχετικά με τις επενδύσεις βιοαερίου».

Δεν ξέρω αν και πώς δόθηκε τέτοια εντύπωση, αλλά διαβεβαιώνω και εκείνον αλλά και αν υπάρχουν και άλλοι, και αυτούς τους άλλους, ότι προφανώς δεν είχα αυτή την πρόθεση. Αντιθέτως. Πιστεύω ότι η επεξεργασία της βιομάζας για την παραγωγή βιοαερίου είναι μια πολύ φιλική προς το περιβάλλον διαδικασία, αρκεί βεβαίως να πληρούνται απαρέγκλιτα οι περιβαλλοντικοί όροι. Για παράδειγμα, η λίμνη των Ιωαννίνων έχει ένα πολύ ευαίσθητο σύστημα απορροών που καταλήγουν στον ποταμό Καλαμά. Ε, δεν μπορεί να δίνονται άδειες για την κατασκευή μονάδων αυτού του είδους, που να επηρεάζουν δραστικά αυτό το μοναδικό σύστημα. Δεν γίνεται. Και όταν δίνονται εγκρίσεις περιβαλλοντικών όρων, παρά τις αντιδράσεις, το πρώτο που σκέφτεται κανείς είναι ότι κάτι υπάρχει.

Ελπίζω να έγινα σαφής κύριε Ζαφείρη (παρεμπιπτόντως, πολλές ευχαριστίες για το ενημερωτικό, σχετικά με την ανάπτυξη της παραγωγής βιοαερίου στην Ελλάδα…).