Ισχυρό, δημόσιο, προληπτικό, Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας

Ουδείς πλέον αμφισβητεί ότι οι επιπτώσεις της πανδημίας στη ζωή θα είναι πολυεπίπεδες και πολύπτυχες. Η πανδημία έβαλε σε μεγάλη δοκιμασία όχι μόνο αυτή καθαυτή την οικονομία, αλλά και τα ίδια τα πολιτικά και ιδεολογικά συστήματα. Ο νεοφιλελευθερισμός, που κυριαρχεί ουσιαστικά τα τελευταία 30 χρόνια, βρέθηκε ανέτοιμος να απαντήσει στη νέα κρίση και καταδείχθηκε περίτρανα ο αιφνιδιασμός που υπέστη. Στον τομέα της Υγείας κατεδαφίστηκε η αποθέωση της ιδιωτικοποίησης, καθώς στις χώρες που κυριαρχούσε δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί με αξιοπιστία τη ζωή των ανθρώπων, με συνέπεια, όπως αποδεικνύεται, να χάνονται εν πολλοίς άδικα χιλιάδες ζωές.

Ο τυφώνας της πανδημίας αποφλοίωσε την εικονική πραγματικότητα που περιθωριοποιούσε για δικούς της λόγους τα φαινόμενα της ανισότητας και των διακρίσεων. Με την εξέλιξη της πανδημικής κρίσης έχουμε μπροστά μας ακραία κοινωνικά ζητήματα. Ζούμε την κατασκευή ακραίας φτώχειας, οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων, νέων αστέγων, νέας σκληρής περιθωριοποίησης ανθρώπων, την οποία καλούνται να αντιμετωπίσουν ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες όπως μετανάστες, πρόσφυγες, Ρομά, καθώς και πολίτες που δεν φαντάζονταν ότι θα μπορούσαν να βρεθούν σε μια τέτοια μοίρα.

Η συνέχιση πολιτικών επιλογών με επίκεντρο το lockdown, χωρίς προηγουμένως να έχει γίνει καμία προσπάθεια περιορισμού της κύριας πηγής που ενοχοποιείται για τη μεταδοτικότητα του ιού, που είναι ο συνωστισμός (π.χ. μέσα μαζικής μεταφοράς), αποδεικνύεται εν τέλει καταστροφική. Οταν ενοχοποιούμε – και καλώς πράττουμε – τον συνωστισμό, ποια είναι η έννοια της απόφασης να κλείνουν τον κόσμο από τις έξι η ώρα στα σπίτια του; Το αποτέλεσμα είναι πρώτα συνωστισμός στα σουπερμάρκετ και μετά στα σπίτια. Δεν γνωρίζουν οι εγκέφαλοι των αρίστων ότι τα περισσότερα σπίτια στις μεγάλες πόλεις είναι κυρίως μικρά διαμερίσματα και όχι σαν τα δικά τους; Το αποτέλεσμα είναι πολυμελείς οικογένειες να στοιβάζονται σε μικρά σπίτια, ενώ θα μπορούσαν να επιτρέψουν στους συνταξιούχους να μεταβούν και να παραμείνουν στις εξοχικές τους κατοικίες, όσοι έχουν και το θέλουν. Γιατί τους εμποδίζουν; Ετσι θα είχε αποδυναμωθεί ο συνωστισμός, αλλά θα είχε αποφευχθεί και το στοίβαγμα χιλιάδων ανθρώπων σε μικρές κατοικίες.

Η τρομοκρατία που έχει επιβληθεί στον κόσμο, η ανασφάλεια που αισθάνεται ο πολίτης για το τι μπορεί να συμβεί στη ζωή του, καθώς και ο εγκλεισμός γεννούν έντονα ψυχολογικά προβλήματα, ανοίγοντας την πόρτα στη μελαγχολία, στο άγχος και στην κατάθλιψη. Μπορούν να μας πουν οι αρμόδιοι πόσο έχει αυξηθεί η κατανάλωση των ψυχοφαρμάκων τον τελευταίο χρόνο;

Επίσης, αρνούνται πεισματικά να καθιερώσουν τη συνταγογράφηση των τεστ. Ετσι περιορίζουν το εύρος των ελέγχων και κατά συνέπεια δεν υπάρχει πραγματική αποτύπωση της πανδημίας. Είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει ουσιαστική και οργανωμένη επιδημιολογική επιτήρηση, με αποτέλεσμα η όποια εικόνα να μην αποτυπώνει την πραγματικότητα. Ο τρόπος υλοποίησης του προγράμματος των εμβολίων αποδείχθηκε αλυσιτελής. Οχι μόνο γιατί είπαν πράγματα που ήξεραν ότι δεν αποτύπωναν την αλήθεια, αλλά και γιατί αποδείχθηκαν ανέτοιμοι στην οργάνωση των εμβολιαστικών κέντρων, με συνέπεια να καταλήγουν όσοι εμβολιάζονται στους χώρους των νοσοκομείων, και ο νοών νοείτω. Επίσης, ατυχής κατά την άποψή μου ήταν η πρόταση του Πρωθυπουργού για το περίφημο πιστοποιητικό εμβολιασμού. Οχι μόνο προσκρούει στις συνθήκες της Νυρεμβέργης και του Ελσίνκι, αλλά ακόμα δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι ο εμβολιαζόμενος δεν είναι και μεταδότης. Ταυτόχρονα, με την πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη γεννιούνται φαινόμενα ρατσισμού και αποκλεισμών.

Η απουσία πρωτοβάθμιας, προληπτικής, διατομεακής και διεπιστημονικής Φροντίδας Υγείας στην κοινότητα αποτελεί τη μεγαλύτερη αδυναμία αντιμετώπισης και αναχαίτισης επιδημιών και πανδημιών. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα οφείλει απνευστί να ανοίξει έναν γόνιμο, χωρίς ιδεολογικές εμμονές διάλογο για το σύστημα Υγείας. Πρέπει να αντιληφθούμε όλοι ότι η νέα πραγματικότητα που επιβάλλει η πανδημία που ζούμε, απαιτεί ένα δημόσιο Σύστημα Υγείας λειτουργικό, ευέλικτο και αποτελεσματικό, με ακρογωνιαίο λίθο τη θεσμοθέτηση της Πρωτοβάθμιας Προληπτικής Αγωγής Υγείας στην κοινότητα.

Εκτιμώ ότι μια τέτοια πολιτική σύγκλιση είναι εφικτή και θεωρώ ότι υποχρέωση όλων είναι να συμφωνήσουμε σε μια τέτοια επιλογή που θα εξασφαλίσει σε ολόκληρο το Σύστημα Υγείας πιστώσεις οι οποίες θα ανέρχονται στο 6% του ΑΕΠ της χώρας. Θεωρώ ότι το δικαιούται ο ελληνικός λαός και πιστεύω πως όλοι στον δημόσιο χώρο αντιλαμβανόμαστε ότι μπορούμε και πρέπει να καταλήξουμε σε μια τέτοια επιλογή.

Ο Παναγιώτης Κουρουμπλής είναι βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ