Η λάθος προσέγγιση

Aν στον ΠΑΟΚ όντως θεωρούν ότι τους φρενάρει το γεγονός πως χάνουν πολλές ευκαιρίες στην επίθεση, τότε πλανώνται πλάνην οικτράν. Διότι πολύ απλά, η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και δεν είναι καθόλου κολακευτικό αυτό που αποτυπώνει η βαθμολογία, δεν εστιάζεται στο μπροστινό κομμάτι του παιχνιδιού. Το αντίθετο μάλιστα.

Κοιτώντας και αναλύοντας τα δεδομένα, ο ΠΑΟΚ έχει 39-20 γκολ. Δεν είναι κακή η επίθεσή του. Αντίθετα, το ζήτημα της αμυντικής λειτουργίας φωνάζει από μακριά ότι κάτι γίνεται λάθος. Εδώ πρέπει να εστιάσει ο Πάμπλο Γκαρσία και όχι μόνο στην επίθεση. Είναι ενδιαφέρον να τα ρίχνει κάποιος στις φάσεις που δεν γίνονται γκολ, γιατί έτσι φαίνεται πως η ομάδα φτιάχνει καταστάσεις επικίνδυνες για τον αντίπαλο. Αν όμως η αλήθεια είναι άλλη;

Στην Τούμπα τις τελευταίες χρονιές όταν και όντως παρουσίασαν πολύ καλές εκδόσεις του Δικεφάλου, είχαν να καμαρώνουν για τα μετόπισθεν. Δύσκολα απειλείτο η εστία του εκάστοτε γκολκίπερ. Τώρα, τα πράγματα έχουν χαλαρώσει κατά πολύ. Τη μία είναι βασικός τερματοφύλακας ο Ζίβκοβιτς, μετά ο τεχνικός προτιμά τον Πασχαλάκη και τώρα ξανά τον σέρβο «άσο». Ωστόσο, με τα «μπες-βγες» δεν γίνεται δουλειά, ούτε ένας αθλητής σε μια τόσο ευαίσθητη θέση λειτουργεί με την αυτοπεποίθηση που πρέπει. Το κέντρο της άμυνας πόρρω απέχει από το να χαρακτηριστεί συμπαγές, πάντα σε σύγκριση με ό,τι βλέπαμε στις προηγούμενες διοργανώσεις, ενώ στο αριστερό άκρο υφίσταται θέμα μετά τη φυγή του Γιαννούλη. Οι δε Βιεϊρίνια και Ινγκασον, περισσότερο προσφέρουν και κάνουν αισθητή την παρουσία τους μπροστά, παρά στην άμυνα. Το αν οι μέσοι προσφέρουν ανασταλτικά, δεν μπορεί να αποσαφηνιστεί με ξεκάθαρο τρόπο. Είναι, όμως, βέβαιο ότι ο ΠΑΟΚ δέχεται πολλές φάσεις με συνέπεια αρκετές ευκαιρίες των αντιπάλων να γίνονται γκολ. Κάποιες φορές, το ένα γκολ δεν αρκεί. Ενίοτε και τα δύο. Και όταν βάζεις δύο γκολ στον Απόλλωνα και μένεις τελικά με κέρδος μόνο έναν βαθμό, ένα ζήτημα υπάρχει και πρέπει να το λύσεις.

Μόνο όσοι εθελοτυφλούν δεν βλέπουν πως ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε μια διαδικασία μετάλλαξης. Η ομάδα που πανηγύρισε κορυφές αποχώρησε και τη θέση της πήρε ένα σύνολο που πασχίζει να βγει στην επιφάνεια. Οχι τόσο δυνατό και σίγουρα ολότελα διαφορετικό. Με ποδοσφαιριστές-ταλέντα που κάποτε ελπίζουν πως θα λάμψουν στο αθλητικό στερέωμα. Αρκεί να ωριμάσουν μέσα από την όλη διαδικασία. Και χωρίς να ζητούνται ευθύνες για τα γκολ που δεν μπαίνουν γιατί πολύ απλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο.