Ουδέν κακόν αμιγές καλού

Κατά τον ωνάσειο αφορισμό, οι κρίσεις γεννούν κροίσους. Η αλήθεια έχει πολλές αποχρώσεις, μοιάζει με το ουράνιο τόξο. Οι πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο κατάφεραν να αυγατέψουν τις περιουσίες τους εν μέσω πανδημίας. Υπάρχουν όμως κι αυτοί που καταστράφηκαν.

Ο επαγγελματικός αθλητισμός και δη ο χώρος του ποδοσφαίρου είναι μεταξύ αυτών που συρρικνώθηκαν εντυπωσιακά τους δώδεκα τελευταίους μήνες. Οι φίλαθλοι στις εξέδρες αποτελούν το οξυγόνο για κάθε ομάδα. Η απουσία τους προκαλεί ασφυξία, σύλλογοι βρίσκονται στο χείλος της χρεωκοπίας, τα κορυφαία κλαμπ αδυνατούν να πληρώσουν τα συμβόλαια στα λαμπερά αστέρια τους. Πολλοί παίκτες στην Ιταλία είναι απλήρωτοι από το καλοκαίρι, στις αμοιβές έχει πέσει μαχαίρι, το προσωπικό έχει μειωθεί.

Διάσημοι παίκτες όπως ο Νεϊμάρ, προσπαθούν να καλύψουν τα νότα τους γλείφοντας εκεί που επί δύο χρόνια έφτυναν και απαιτούσαν την ελευθερία τους. Και τώρα δηλώνουν αιώνια αγάπη. Είδες τι κάνει το χρήμα;

Στην τελευταία μεταγραφική περίοδο τα ποσά που δαπάνησαν για νέους παίκτες οι ομάδες του top 5 είναι αστεία. Στη Λα Λίγκα δεν ξεπέρασαν τα 21,25 εκατ., ενώ η Ρεάλ συμπλήρωσε δυόμισι χρόνια χωρίς μεταγραφή. Οι Πορτογάλοι ξόδεψαν περισσότερα από τη Λιγκ 1, η οποία έχει αποδομηθεί από τα τηλεοπτικά δίκτυα που της γύρισαν την πλάτη παίρνοντας μαζί τους τα ακριβά συμβόλαια.

Ακόμα και μέσα σ’ αυτόν τον ζόφο ισχύει το «ουδέν κακόν αμιγές καλού». Η κατολίσθηση αξιών – κάποιοι θεωρούν πως έσπασε η φούσκα – σε συνδυασμό με τον πληθωρισμό πολλών καλών παικτών δημιουργεί ευκαιρίες τις οποίες πρέπει να εκμεταλλευτούν οι ελληνικές ομάδες.

Με χαμηλό κόστος και έξυπνα συμβόλαια που περιλαμβάνουν δανεισμούς και ρήτρες μπορούν να προσελκύσουν παίκτες τους οποίους μέχρι πέρυσι τέτοια εποχή δεν μπορούσαν ούτε να ονειρευτούν.

Η κρίση της πανδημίας δεν θα γεννήσει κροίσους στις ελληνικές ομάδες. Μπορεί όμως να τις βοηθήσει να ενισχύσουν σημαντικά τα ρόστερ τους με χαμηλό κόστος και όταν ο κορωνοϊός κουνήσει μαντήλι να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τον ανταγωνισμό.