Λογική

Θα δεχτώ ότι η θέση του ΚΙΝΑΛ δεν είναι απλή. Κυρίως όσο προσπαθεί να πολιτευτεί απέναντι στο κοινό του.

Μιλάει, ας πούμε, για «αστυνομοκρατική αντίληψη» στα πανεπιστήμια, τη μέρα που το 84% των ψηφοφόρων του τάσσονται υπέρ της αστυνόμευσης στα πανεπιστήμια (METRON, 29/1).

Η ουσία της αντίφασης βρίσκεται στην ουσία των πραγμάτων.

Το εκλογικό σώμα του ΚΙΝΑΛ διατυπώνει μια ευρεία αποδοχή για τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ και μια βαθιά απόρριψη για τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ξέραμε εδώ και μήνες. Αυτό που δεν γνωρίζαμε είναι το εύρος, η διάρκεια και η ανθεκτικότητα του φαινόμενου.

Σε όλα τα ερωτήματα όλων των δημοσκοπήσεων οι ψηφοφόροι του ΚΙΝΑΛ σχεδόν ταυτίζονται με τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Και φυσικά δεν υπάρχουν «φανταστικές δημοσκοπήσεις» που λέει ο Κεγκέρογλου.

Μια ερμηνεία έδωσε ο Καστανίδης. Οτι δηλαδή «ο ιδεολογικός άξονας της κοινωνίας μετακινήθηκε δεξιότερα (…) Και γι΄ αυτό οι προοδευτικές δυνάμεις θα επικρατήσουν αναστρέφοντας την ιδεολογική κατεύθυνση της κοινωνίας» (31/1).

Με άλλα λόγια μια χαρά αρμένιζε ο Καστανίδης, απλώς ξαφνικά στράβωσε ο γιαλός. Κι έτσι θα συνεχίσει να αρμενίζει ελπίζοντας πως κάποια στιγμή ο γιαλός θα ξεστραβώσει.

Λυπάμαι που το λέω αλλά αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα.

Καταλαβαίνω τη δυσκολία της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ να χειριστεί ένα γενικό αίσθημα που δεν της αφήνει πολλά περιθώρια ελιγμών. Δέχομαι ακόμη και την προσπάθεια να το αλλάξει.

Αλλά δεν θα το αλλάξει, αν πρώτα δεν το καταλάβει.

Από την «Αλλαγή» έως τον «εκσυγχρονισμό» το ΠΑΣΟΚ είχε πάντα τη σχεδόν έμφυτη ικανότητα να αντιλαμβάνεται τα μεγάλα ρεύματα της κοινωνίας και να τα εκφράζει.

Δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ δεν κληρονόμησε αυτό το χάρισμα. Παραμένει ένα «ΠΑΣΟΚ με άλλο όνομα» αλλά ταυτοχρόνως κι «ένα άλλο ΠΑΣΟΚ».

Για μένα δεν είναι θέμα μυαλού. Είναι θέμα αίσθησης, αυτοπεποίθησης και πολιτικότητας. Το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ συμπεριφέρεται σαν κάτι που δεν είναι, σαν κάτι που δεν πιστεύει και σίγουρα σαν κάτι που δεν θέλουν οι ψηφοφόροι του.

Ηταν θετικό, για παράδειγμα, ότι έκανε μια πρόταση για την αστυνόμευση στα πανεπιστήμια. Και ταυτοχρόνως αστείο ότι προτείνει να δημιουργηθεί «αυτοτελής υπηρεσία φύλαξης και προστασίας του πανεπιστημίου που υπάγεται στον πρύτανη».

Λες κι ο κάθε γεωλόγος, μαθηματικός ή φιλόλογος πρύτανης είναι υποχρεωμένος να ξέρει να διοικεί αστυνομική δύναμη!

Πάντα πίστευα ότι η απλή λογική είναι ο ασφαλέστερος δρόμος στην πολιτική.

Είναι θεμιτό και υγιές να ενοχλείται το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ επειδή ο Μητσοτάκης τη διεκδικεί. Γιατί λοιπόν δεν τη διεκδικεί και εκείνο;