«Δύο ακόμη κοπέλες μου μίλησαν για τον συνθέτη»

Η Λυδία Σέρβου δημοσιοποίησε πριν από λίγες ημέρες στο Facebook την εμπειρία της κατά τη διάρκεια οντισιόν το 1992 με γνωστό συνθέτη, ο οποίος άρχισε να την κυνηγά γυμνός, πριν προχωρήσει μπροστά της σε αυτοϊκανοποίηση: «Με υποδέχθηκε με ένα τεράστιο χαμόγελο και μόλις μπήκα μέσα κλείδωσε την πόρτα. Αμέσως αντέδρασα… “Γιατί κλειδώσατε” ρώτησα… «Από συνήθεια” μου λέει… “πάντα κλειδώνω”… Εφυγε και πήγε να φέρει υποτίθεται το νερό… και εδώ ξεκινάει το μαρτύριο. Γύρισε ολόγυμνος και άρχισε να με κυνηγάει μέσα στο σαλόνι θέλοντας να ικανοποιήσει τις ορέξεις του. Αρχισα να φωνάζω, να τον παρακαλώ να με αφήσει να φύγω, να του λέω να σεβαστεί τον πατέρα μου αλλά εκείνος ατάραχος συνέχιζε να με κυνηγάει γύρω από την τραπεζαρία και να μου λέει “όσο και να φωνάζεις δεν θα σε ακούσει κανείς”».

«Με ρωτούν πολλοί γιατί το είπα σήμερα», λέει στα «ΝΕΑ». «Η απάντηση είναι γιατί πνίγηκα. Οταν συμβαίνει μία τέτοιου είδους κακοποίηση σε οποιαδήποτε ηλικία αυτομάτως, ο ανθρώπινος οργανισμός έχει  και ενεργοποιεί δικλίδες ασφαλείας. Ολα αυτά τα θλιβερά γεγονότα τα καταχωνιάζει σε κάποια κουτάκια βαθιά. Ειδικά όταν  δεν το έχεις μοιραστεί με κανέναν,  ούτε καν με την οικογένειά σου. Με αφορμή τις δηλώσεις της Σοφίας Μπεκατώρου ξυπνήσανε μέσα μου αυτές οι μνήμες πολύ έντονα. Αισθάνθηκα την ανάγκη να βγω να μιλήσω. Κάτι με κρατούσε όμως. Σκεφτόμουν ότι η κοπέλα είναι στον χώρο του αθλητισμού, βιάστηκε, καταγγέλλει μια Ομοσπονδία. Ενδεχομένως κάποιοι θα έλεγαν ότι σίγουρα   προσπαθώ να πετύχω κάτι άλλο μέσα από μία τέτοια εξομολόγηση. Αλλά οι καταγγελίες που έγιναν από τις ηθοποιούς και γενικά τις τελευταίες μέρες, με όλες αυτές τις εξομολογήσεις που άκουσα, ήταν σα να το ζούσα από την αρχή. Δεν το ξανασκέφτηκα, δεν κράτησα καν χαρτί και μολύβι για να καθίσω να γράψω. Γύρισε ο χρόνος πίσω. Δεν έχει “γιατί τώρα”, δεν υπάρχει “γιατί τώρα”. Γιατί τώρα μπόρεσα να το κάνω».

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ. «Δεν ξαναήρθα ποτέ σε επαφή μαζί του, αλλά ένα μήνα μετά το περιστατικό με έπαιρνε τηλέφωνο γιατί  ήθελε να συναντηθούμε, να με ακούσει ξανά για να δώσει την πολυπόθητη απάντηση στον πατέρα μου, πράγμα που δεν έγινε. Εγώ πάλι τότε δικαιολόγησα στον πάτερα μου την αποτυχημένη συνάντησή μου μαζί του. Είπα ότι το σπίτι του ήταν πολύ κρύο και δεν κατάφερα να τραγουδήσω γιατί κόμπλαρα. Οι γονείς μου τότε δεν έδωσαν τη σημασία που έπρεπε να δώσουν, δεν επέμεναν να τους εξηγήσω με λεπτομέρειες.

Ευτυχώς δεν βρέθηκε ποτέ στον δρόμο μου από κει κι ύστερα. Δεν χρειάστηκε ποτέ στις συνεργασίες που έκανα να έρθω αντιμέτωπη με το έργο του. Εννοείται ότι δεν ξαναείπα ποτέ τραγούδια του. Μετά την ιστορία που δημοσιοποίησα στο Facebook επικοινώνησαν μαζί μου δύο ακόμη κοπέλες – άσχετες από τον χώρο του τραγουδιού – οι οποίες ήρθαν αντιμέτωπες με ανάλογες συμπεριφορές από τον ίδιο».