ΣΥΡΙΖΑ εναντίον τρομοκρατίας!

Τα καλά νέα είναι ότι μόνο δεκαεπτά συριζαίοι υπέγραψαν κείμενο συμπαράστασης στον Κουφοντίνα. Τα καλύτερα νέα είναι ότι πολλών περισσότερων η ψυχούλα είναι συντονισμένη με τα αιτήματα του πολυϊσοβίτη τρομοκράτη αλλά δεν είναι εποχές να εκδηλώνεσαι δημόσια. Γι’ αυτό, άλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ απάντησε πολύ γρήγορα στη σχετική ερώτηση της ΝΔ, με την οποία ερωτούνταν ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας αν συμφωνεί με το κείμενο: «Η τρομοκρατία είναι απολύτως καταδικαστέα και δεν έχει καμία θέση στη Δημοκρατία. Σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος δικαίου, ο νόμος ισχύει για όλους».

Η διστακτική αυτή απάντηση, με τον διφορούμενο υπαινιγμό στο τελείωμα ότι ο νόμος ισχύει και για τον τρομοκράτη, κυκλοφόρησε χθες σχεδόν αμέσως μετά τη δικαιολογημένα προκλητική ερώτηση της ΝΔ. Πάει και τελείωσε: η τρομοκρατία είναι απολύτως καταδικαστέα, το λέει και η αξιωματική αντιπολίτευση!

Οσο εκβιασμένη από τα γεγονότα κι αν είναι αυτή η ανακοίνωση, ας τη χαιρετίσουμε. Επιβεβαιώνει άλλωστε αυτά που έγραφα τις προάλλες: ότι στη δημοκρατική συνθήκη που ζούμε δεν νοείται κοινοβουλευτικό κόμμα, και μάλιστα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να τρέφει έστω και υπαινικτικά συμπάθεια προς τρομοκράτες δολοφόνους.

Με άλλα λόγια, ό,τι κι αν πιστεύει για την τρομοκρατία ο Γιώργος Κυρίτσης ή η Αννέτα Καββαδία, έρχεται το κόμμα και τους λέει ότι η τρομοκρατία είναι κακό πράγμα. Ας τo αποδεχτούν: δεν παίρνει κανέναν πια για ήξεις αφήξεις. Ούτε υπάρχει δυνατότητα να παίρνει άδεια ο Κουφοντίνας προκειμένου, συνοδευόμενος από θαυμαστές και κάμερες, σαν να ήταν σελέμπριτι, να βολτάρει στο αθηναϊκό κέντρο επισκεπτόμενος τους τόπους όπου «εκτελούσε» τα θύματά του. Αυτά τελείωσαν.

Οπως έχουν τελειώσει και τα υπόλοιπα παραμύθια που διακινούσε ο ΣΥΡΙΖΑ όσο διεκδικούσε την εξουσία. Τελείωσε ότι θα έσκιζε τα Μνημόνια, τελείωσε η κατάφαση στη βία, τελείωσε ο δήθεν φιλευρωπαϊκός αντιευρωπαϊσμός, τελείωσαν οι παρέες με τον Καμμένο και άλλους εξαίρετους κυρίους και κυρίες. Τι έχει μείνει; Ενας δήθεν σοσιαλδημοκρατικός μετασχηματισμός χωρίς σοσιαλδημοκρατία – που ανάθεμα κι αν ξέρει κανείς τι σημαίνει. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ηττημένο κουφάρι και η ηγεσία του είναι έτοιμη να συνθηκολογήσει με τη δημοκρατική επίφαση για λόγους επιβίωσης.

Μένουν όμως τα φραστικά κλισέ, τα πρόσωπα και οι μηχανισμοί, που ας πούμε ότι νοιάζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα του συγκεκριμένου κατάδικου. Πώς παραβιάζονται; Καταφεύγω στην ανακοίνωσή τους. «Ο συγκεκριμένος κρατούμενος με βάση το ΦΕΚ έπρεπε να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού και όχι Δομοκό», γράφουν. Ποιο ΦΕΚ; Πότε εκδόθηκε αυτό το ΦΕΚ και τι ακριβώς λέει αυτό το περίφημο ΦΕΚ; Εννοούν δηλαδή ότι το κράτος δεν δικαιούται να τον μεταγάγει όπου κρίνει;

Μη γελιόμαστε. Οι συγκεκριμένοι επικαλούνται δικαιώματα αλλά στην ουσία ενδιαφέρονται για τον συγκεκριμένο τρομοκράτη. Γιατί καταδικάστηκε, άραγε, το θυμούνται;  Μεταξύ άλλων, για συμμετοχή σε 11 ανθρωποκτονίες. Δεν θέλουν, λένε, να θυμόμαστε «την πράξη» (τις πράξεις, τις δολοφονικές πράξεις θέλουν να πουν). Καλό είναι να τις θυμόμαστε. Για να αποτραπούν οι μιμητές του (υπάρχουν, και εκφράζονται με χυδαίο τρόπο, μεταξύ άλλων χθες επιτέθηκαν κατά δυο βουλευτών της ΝΔ, γράφοντας μάλιστα το φρικτό σύνθημα για την Ντόρα Μπακογιάννη «Το ’89 έγινε μισή δουλειά»).

Το θέμα είναι λοιπόν ακριβώς αυτό: να θυμόμαστε και να αντιτασσόμαστε σε κάθε αντιδημοκρατική πρακτική – και προφανώς στη δολοφονική βία. Η δημοκρατία δεν μπορεί να μένει ανυπεράσπιστη.