Στο σπίτι του κρεμασμένου

Ο Τάσος Κάκος μετέφερε για λίγα λεπτά τον τόνο του ονόματός του στη λήγουσα στρέφοντας τα βέλη του κατά των δημοσιογράφων.

Ο πρώην ρέφερι και νυν τηλεδιαιτητής είπε το βαρύγδουπο «οι δημοσιογράφοι έχουν κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά στο ελληνικό ποδόσφαιρο». Προσέξτε τη συλλογιστική του Τάσου Κακού. Οι διαιτητές, οι ποδοσφαιριστές και οι προπονητές ανήκουν στην οικογένεια του ποδοσφαίρου. Οχι όμως και οι δημοσιογράφοι. Οπότε οι τελευταίοι δεν μπορούν να έχουν λόγο για τα ποδοσφαιρικά ζητήματα.

Η θυμοσοφία πρέπει να τριβέλιζε το μυαλό του για πολύ καιρό και περίμενε την κατάλληλη στιγμή να την απελευθερώσει.

Οι δημοσιογράφοι δεν ανήκουν ούτε στην οικογένεια της πολιτικής. Επομένως δεν πρέπει να έχουν άποψη για τον Πρωθυπουργό, την κυβέρνηση, τους πολιτικούς.

Δεν είναι επίσης ηθοποιοί, σκηνοθέτες, δεν ανήκουν στην οικογένεια του θεάτρου και του κινηματογράφου. Δεν πρέπει λοιπόν να ασκούν κριτική ούτε σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές. Το ίδιο ισχύει για τους συντάκτες του οικονομικού, του δικαστικού, του αστυνομικού ρεπορτάζ.

Το «Κάκιστον» θεώρημα προφανώς περιλαμβάνει και τους διαιτητές, βετεράνους και ενεργούς. Ο ρόλος τους δεν είναι να βγαίνουν στα τηλεπαράθυρα και να ασκούν εκφοβισμό σε συναδέλφους τους. Πολλώ μάλλον να μετατρέπονται σε τηλεαστέρες αφού δεν ανήκουν στο σταρ σύστεμ. Πού καταλήγουμε λοιπόν; Ο Τάσος Κάκος δεν έπρεπε να έχει ρόλο σε τηλεοπτική εκπομπή. Αν θέλει λοιπόν να βάλει μια τάξη στον κόσμο όπως τον φαντάζεται ας ξεκινήσει από τον εαυτό του. Εχει πολλή δουλειά άλλωστε να κάνει. Με την τεχνολογία που υπάρχει σήμερα μπορεί εύκολα να αναζητήσει τα δικά του ποδοσφαιρικά εγκλήματα ως διαιτητής, να τα μελετήσει και μετά καταστρατηγώντας το «Κάκιστον» θεώρημά του ας ξαναβγεί στο γυαλί. Να είναι όμως περισσότερο μετρημένος και ταπεινός. Γιατί στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλούν ποτέ για σκοινί.