Η ενότητα και η πάλη των αντιθέτων

Ηταν δικαιολογημένη και ορθή η απόφαση της Twitter, της Facebook και άλλων Big Tech να «κλειδώσουν» τους λογαριασμούς του Ντόναλντ Τραμπ στις πλατφόρμες τους, μετά την εισβολή στο Καπιτώλιο; Η συζήτηση έχει ανάψει, οι αντιδράσεις (ειδικά στην Ευρώπη) είναι έντονες και η αντιπαράθεση δεν θα τελειώσει εύκολα ή γρήγορα. Από την έκβασή της, άλλωστε, θα διαφανούν σε μεγάλο βαθμό και οι μελλοντικές τάσεις στις «λεωφόρους» της πληροφορίας και της πληροφορικής – εάν και τι είδους διόδια θα επιβληθούν, πόσοι και τι είδους έλεγχοι θα υπάρξουν, ποιες και πόσο αυστηρές θα είναι οι ποινές και προφανώς ποιοι θα είναι οι κριτές.

Το σίγουρο είναι πως οι απαντήσεις που δίνει και θα δώσει κανείς έχουν άμεση σχέση με την οπτική γωνία από την οποία βλέπει και ερμηνεύει τα γεγονότα. Οπως το ίδιο συμβαίνει με την πολύκροτη περίπτωση του ιδρυτή των Wikileaks Τζούλιαν Ασάνζ – διαφορετικά θα απαντήσει ο εκπρόσωπος του αμερικανικού Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και διαφορετικά ο ερευνητικός δημοσιογράφος.

Η διαλεκτική ενότητα και πάλη των αντιθέτων παρούσα για μία ακόμη φορά: ένα μέσο που αντικειμενικά έχει τη δύναμη να «προάγει» την ανθρωπότητα και την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης, ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει εργαλείο καταστολής, μαζικής πειθάρχησης και λοβοτομής συνειδήσεων, όταν βρεθεί σε λάθος χέρια.