{T16}Οι προκλήσεις είναι μπροστ{T16}ά

«Ας ελπίσουμε ότι αυτό το χρυσό μετάλλιο θα είναι το πρώτο βήμα μιας επιτυχημένης χρονιάς για την Εθνική ομάδα. Συνεχίζουμε με τα… κεφάλια μέσα». Η συγκεκριμένη ατάκα, βάσει του περιεχομένου της θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι του ομοσπονδιακού τεχνικού της εθνικής ομάδας πόλο, του Θοδωρή Βλάχου, ή ακόμα και του προέδρου της ΚΟΕ, Δημήτρη Διαθεσόπουλου καθώς και οι δύο έχουν φάει με το… κουτάλι τις μεγάλες διοργανώσεις. Και όμως ανήκει σε έναν από τους παίκτες της νέας γενιάς της Εθνικής πόλο, του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, μόλις 21 ετών, γιου του Τάσου Παπαναστασίου του επονομαζόμενου «Πιλότου» στα χρόνια που μεγαλούργησε με τη Γλυφάδα και την εθνική ομάδα.

Αυτή τη στιγμή το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έχει «Πιλότο» και δεν αναφερόμαστε σε παίκτη ή πρόσωπο.

Εχει πυξίδα, όραμα και μέλλον με τον Θοδωρή Βλάχο να έχει βρει την κατάλληλη χημεία και να έχει την ομάδα σε υψηλό επίπεδο και έντονο συναγωνισμό καθώς υπάρχουν και άλλοι ικανότατοι παίκτες. Μην ξεχνάμε για παράδειγμα ότι είχε αφήσει εκτός από την αποστολή του Ντέμπρετσεν τον mvp του περσινού πρωταθλήματος, Αλέξανδρο Γούνα.

«Η ομάδα βρίσκεται σε πολύ καλή αγωνιστική και ψυχολογική κατάσταση. Υπάρχει διάθεση και μεγάλο κίνητρο για διάκριση. Αυτό είναι ευδιάκριτο. Είμαστε ομάδα με όλη την σημασία της λέξης. Παίζει ο ένας για τον άλλον. Ο καθένας κοιτάζει να βοηθήσει τον συμπαίκτη του», πρόσθεσε ο Αγγελος Βλαχόπουλος που είχε την τύχη (όπως και ο Γιάννης Φουντούλης) όλο αυτό τον καιρό να παίζει πόλο καθώς αγωνίζεται στο εξωτερικό.

Αντίθετα οι περισσότεροι από τους διεθνείς μας πήγαν στην Ουγγαρία με υποτυπώδη προετοιμασία και έχοντας αποχή από τις πισίνες τουλάχιστον ένα δίμηνο (πριν μπουν για λίγο να προπονηθούν τον τελευταίο καιρό όταν και επιτράπηκε για τις εθνικές ομάδες).

Δηλαδή ουσιαστικά έχοντας να μπουν σε πισίνα και να παίξουν διεθνείς αγώνες 10-11 μήνες (!) πήγαν και νίκησαν ομάδες όπως η δευτεραθλήτρια κόσμου (2019) και Ευρώπης (2018 και 2020) Ισπανία στον ημιτελικό και τη δευτεραθλήτρια στον κόσμο (2013) και 3η στον κόσμο (2020) ομάδα του Μαυροβουνίου στον τελικό!

Ενώ άφησαν πίσω τους χώρες που μονοπωλούν τα χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες (από το 1984) στα Παγκόσμια (από το 1986) και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (από το 1991)!

Δεν μπορεί κάτι καλό γίνεται στην πισίνα και οι προκλήσεις είναι μπροστά. Το χρυσό (πρώτο στην ιστορία σε διοργάνωση της παγκόσμιας ομοσπονδίας) ίσως ήταν η αρχή.