Η μετά-COVID προσαρμογή των επιχειρήσεων

Στην Ευρώπη ήδη συζητούν για την επόμενη μέρα, μετά την πανδημία. Πόσες θα αντέξουν. Τι είδους επιχειρήσεις θα υπάρχουν. Τι ποσοστά παραγωγικότητας μπορούν να πετύχουν αυτές που θα επιβιώσουνq Είναι η συζήτηση που έρχεται και στην Ελλάδα όταν προχωρήσουν οι εμβολιασμοί.

Οι αναλύσεις αναγνωρίζουν το όφελος από την κρατική παρέμβαση στην οικονομία, αλλά βάζουν και χρονικά όρια στη χρήση της. Χαρακτηρίζουν ως ευπρόσδεκτες τις αλλαγές που επέφερε η βίαιη ψηφιοποίηση. Κατά μέσο όρο 35% των υπαλλήλων άρχισαν να εργάζονται από το σπίτι ως αποτέλεσμα της καραντίνας. Η προσαρμογή αυτή εκτιμάται ότι δεν θα αντιστραφεί πλήρως όταν τελειώσει η πανδημία, αλλά χρειάζεται τόνωση.

Επισημαίνουν και τους κινδύνους που υπάρχουν για τις υγιείς πριν από την κρίση επιχειρήσεις, οι οποίες λόγω των αδύναμων δημόσιων οικονομικών κάποιων χωρών ενδεχομένως να μη λάβουν την κατάλληλη στήριξη και να καταρρεύσουν. Από την άλλη, η χωρίς διακρίσεις στήριξη ακόμα και των υπερχρεωμένων πριν από την πανδημία «ζόμπι» επιχειρήσεων θεωρείται ότι μακροπρόθεσμα θα έχει αρνητική συνέπεια στην παραγωγικότητα.

Οι παρατηρήσεις προέρχονται από το πιο ισχυρό think tank (δεξαμενή σκέψης) των Βρυξελλών, το Ινστιτούτο Bruegel, χτυπώντας ένα ηχηρό καμπανάκι προς όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ, ώστε να υπάρχει ένα σχέδιο για την επόμενη μέρα μετά την πανδημία. Το ίδιο ηχηρό είναι το σήμα που εκπέμπει σε μελέτη της η EY. Οπως προκύπτει για τα επόμενα τρία χρόνια, οι επιχειρήσεις όχι για ανάπτυξη δεν μιλούν, αλλά κύρια προτεραιότητά τους είναι να αντέξουν. Να τα βγάλουν πέρα. Το παρήγορο είναι ότι στις τρεις πρώτες προτεραιότητές τους συγκαταλέγουν την αύξηση της αποτελεσματικότητας και τη διατήρηση και επανακατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού. Αυτό που αναγνωρίζουν όμως όλες οι επιχειρήσεις και ανέδειξε η πανδημία είναι η στρατηγική σημασία των εφοδιαστικών αλυσίδων. Το 72% των επιχειρήσεων βίωσαν τις αρνητικές επιπτώσεις από την εφοδιαστική τους αλυσίδα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Οι δομές ήταν αδύναμες. Εμπορεύματα δεν κατάφεραν να παραδοθούν. Οχι μόνο λόγω των ελλείψεων στην παραγωγή ή μειωμένων μέσων μεταφοράς. Αλλά κυρίως λόγω αδύναμων μηχανισμών και γνώσεων του προσωπικού στη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας προκειμένου να οργανωθούν και να παραδοθούν εγκαίρως οι παραγγελίες. Ολα αυτά μπορεί τώρα να φαίνονται θεωρητικά. Μετά την πανδημία θα είναι ο μοναδικός τρόπος επιβίωσης των επιχειρήσεων. Οσες χώρες δεν φροντίσουν εγκαίρως οι επιχειρήσεις τους να οργανώσουν επενδύσεις σε καινοτόμες νέες τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η μηχανική μάθηση (machine learning), τα drones και τις τεχνολογίες προσομοίωσης (π.χ. digital twin), το μέλλον τους θα είναι άδηλο.

Το μέλλον των επιχειρήσεων μετά το ακριβό «μάθημα» που έδωσε η πανδημία περνά από την προετοιμασία μηχανισμών μετριασμού των κινδύνων κατά μήκος της εφοδιαστικής αλυσίδας, όπως η διαφοροποίηση των προμηθευτών και η προτεραιοποίηση της in-house παραγωγής. Οσοι νομίζουν ότι η επιστροφή στην κανονικότητα συνεπάγεται και επιστροφή στην πρότερη κατάσταση είναι μακριά νυχτωμένοι. Δεν αρκεί για την επιβίωση μόνο η οικονομική αντοχή, αλλά χρειάζεται και η αναγκαία προσαρμογή. Ο COVID-19 έχει προκαλέσει τεκτονικές αλλαγές και στον κόσμο των επιχειρήσεων.