Καφέδες {CR}

Το αίτημα του αρχηγού της αντιπολίτευσης να γίνει ένα συμβούλιο αρχηγών για την πανδημία έχει ένα πλεονέκτημα: είναι πρωτότυπο.

Κανείς άλλος ευρωπαίος πολιτικός δεν το έχει σκεφτεί, ούτε το έχει διατυπώσει. Ακόμη και σε χώρες όπου η υγειονομική κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από την Ελλάδα.

Αν και πρωτότυπη όμως η ιδέα παρουσιάζει ένα μικρό πρόβλημα εφαρμογής.

Ας υποθέσουμε πως μαζεύονται σε ένα δωμάτιο η Πρόεδρος, ο Μητσοτάκης, ο Τσίπρας κι οι υπόλοιποι.

Τι θα συζητήσουν; Εξ όσων γνωρίζουμε οι σχέσεις όλων τους με την ιατρική είναι του τύπου «αν έχεις πονοκέφαλο, πάρε καμία ασπιρίνη».

Αντε να φωνάξουν και κανέναν λοιμωξιολόγο να τους πει όσα λένε τα ραδιόφωνα. Αλλά μετά; Μετά τίποτα. Καφέδες, κουλουράκια και «πες κάτι ρε Βαρούφα να γελάσουμε!».

Αυτό εξηγεί γιατί κανείς άλλος στην Ευρώπη πλην του αρχηγού της αντιπολίτευσης δεν το σκέφτηκε. Αλλά και γιατί το σκέφτηκε μόνο εκείνος.

Καταφανώς ο Τσίπρας δεν έχει πολιτικό χώρο. Είτε τον έχουν στερήσει η πανδημία και ο Μητσοτάκης, είτε δεν είχε εξαρχής λόγω ήττας, αδιάφορο.

Και φυσικά ο άνθρωπος προσπαθεί να βρει ρόλο και χώρο. Είναι υποχρεωμένος να κολυμπάει συνεχώς στον αφρό για να δείχνει ότι δεν έχει πνιγεί.

Απολύτως δικαιολογημένο. Αλλά δεν νομίζω ότι ο Μητσοτάκης έχει λόγο να τον βοηθήσει. Ούτε η Πρόεδρος. Ούτε κανείς άλλος αρχηγός.

Μεταξύ μας, ούτε ο Τύπος.

Προ εβδομάδων, ο φίλος Δ. Μαύρος της MRB που έχει μακρά πείρα ερευνών μου έλεγε στο ραδιόφωνο ότι η αδυναμία της αντιπολίτευσης είναι πρόβλημα για τη χώρα.

Διαφώνησα μαζί του. Η αδυναμία της αντιπολίτευσης είναι πρόβλημα της αντιπολίτευσης. Πρόβλημα για τη χώρα θα ήταν η αδυναμία της κυβέρνησης.

Αλλά δεν παρεξηγώ τη σκέψη.

Υπάρχουν άνθρωποι που ειλικρινά θεωρούν ότι η αντιπολίτευση είναι ένα είδος συγκυβερνήτη ή συνεταίρου κι ότι η κυβέρνηση οφείλει να της παραχωρεί χώρο.

Να μην την οδηγεί σε πολιτική ασφυξία, ιδίως τώρα που ζούμε μια μονοθεματική περίοδο και δυσκολεύεται ακόμη και να ακουστεί. «Βάλ’ τους, βρε παιδί μου, στο παιχνίδι».

Αν θέλουν, φυσικά. Διότι θυμήθηκα διάφορους ανόητους που έψεγαν τον Μητσοτάκη επειδή δεν στήριζε τον Τσίπρα στο Σκοπιανό.

– Γιατί να το κάνει; Δεν είναι δουλειά του, εξηγούσα τότε.

Οπως τώρα δεν είναι δουλειά του Τσίπρα η πανδημία και τα εμβόλια – για τα οποία άλλωστε έλεγε πρόσφατα ότι δεν υπάρχουν.

Ασφαλώς επιβάλλεται να κάνει κριτική, αν έχει κάτι να πει. Κι ασφαλώς όποιος θέλει να τον ακούσει, θα τον ακούσει.

Τα υπόλοιπα όμως θα τα βρει η υπηρεσία.