Βόβορας, {LF}το εξιλαστήριο θύμα

Η ιστορία του αθλητισμού βρίθει περιπτώσεων δεύτερων που κάποια στιγμή θέλησαν να γίνουν πρώτοι. Αλλοι τα κατάφεραν, ορισμένοι πάλι όχι. Η μνήμη δεν ξεκολλά από τον Πέτρο Ραβούση, τον προπονητή που επί μια οκταετία ήταν στη σκιά του Ντούσαν Μπάγιεβιτς, μετά για έναν χρόνο και σε δύσκολη εποχή οδήγησε την ΑΕΚ, ανέλαβε στη συνέχεια τις τύχες ομάδων όχι υψηλών προδιαγραφών και τελικά εδώ και χρόνια έχει αποσυρθεί από τη δράση. ‘Η πάλι – για να πάω και στο μπάσκετ – στον Δημήτρη Ιτούδη που δεν έγινε ξαφνικά πρώτος στην ΤΣΣΚΑ με τα γνωστά άκρως θετικά αποτελέσματα. Νωρίτερα, το 1996 βρέθηκε να καθοδηγεί τους παίκτες του ΠΑΟΚ ως πρώτος προπονητής, αλλά εκτίμησε πως ήταν νωρίς για να πάρει σε μόνιμη βάση τέτοιες ευθύνες. Εβαλε το κοστούμι του δεύτερου, ευτύχησε να έχει δάσκαλο τον Ομπράντοβιτς και ξεχώρισε στην ξενιτιά.

Και ο Βόβορας; Περίπου τον πέταξαν στα βαθιά και τούτο δεν είναι καθόλου υπερβολικό. Οταν όμως ο ίδιος ο Πιτίνο τον χαρακτηρίζει «πανέτοιμο» και όταν όλος ο οργανισμός του Παναθηναϊκού έλεγε τόσα και τόσα για την αξία του και σχεδόν ζητούσε να φύγει ο αμερικανός προπονητής για να πιάσει τα ηνία ο έλληνας κόουτς, προς τι η έκπληξη για την αναβάθμιση; Δεν θα ειπωθεί πως ο Γιώργος Βόβορας δεν ήταν αρματωμένος για να πιάσει την ευκαιρία. Το τι μπορεί να κάνει στην καριέρα του θα το δείξει ο χρόνος. Αλλωστε, κάποιες φορές για να πας μπροστά ίσως χρειαστεί να κάνεις βήματα προς τα πίσω. Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε τώρα. Ο Βόβορας δεν μπορούσε να υποστηρίξει το πλάνο. Γιατί ο ίδιος ο Παναθηναϊκός του ζητούσε πράγματα πάνω από τις δυνατότητές του. Ενα ρόστερ αποψιλωμένο από παίκτες αξίας. Μπάτζετ μικρό, καθόσον δεν μπορεί κάποιος να ξεχνά ότι έφυγε ο βασικός χρηματοδότης και η ομάδα έμεινε αβοήθητη. Η απουσία του κόσμου εμφανέστατη, γιατί αν γέμιζε το ΟΑΚΑ και έπαιρνε δύναμη από το κοινό η ομάδα, όλο και κάποια νίκη παραπάνω θα είχε στην Ευρωλίγκα. Οσον αφορά στις επιλογές, ας είμαστε ειλικρινείς. Διάλεξε παίκτες ο κόουτς, έβαλε στοίχημα για κάτι διαφορετικό στη θέση του πλέι μέικερ, αλλά κοντά του δεν είχε τους Αλβέρτη και Διαμαντίδη; Μια γροθιά δεν έλεγαν όλοι πως ήταν το καλοκαίρι;

Ο Βόβορας αποχωρεί ως κάποιος που μοιάζει με εξιλαστήριο θύμα. Εχει τις ευθύνες του. Αδιαμφισβήτητα δεν κατάφερε να εμπνεύσει αρκετούς. Συμβαίνει. Αλλά ας μη φορτωθεί όλα τα δεινά του κόσμου. Εναν Παναθηναϊκό σε μεταβατικό στάδιο δεν μπορεί να σώσει ένας εκκολαπτόμενος για πρώτος, κόουτς.