Ο πράσινος χρυσός

«Δεν είναι χρυσός το κάθε πράσινο» θα έγραφε αν ζούσε στην εποχή μας ο Σαίξπηρ. Γιατί κάθε μέτρο που στοχεύει στην πράσινη μεταρρύθμιση δεν φέρνει πάντα ανάπτυξη, απασχόληση και πλούτο.

Στο παραπάνω πλαίσιο είναι ενδιαφέρον να αξιολογήσουμε δύο μέτρα που προωθούνται αυτές τις μέρες από την κυβέρνηση και αποβλέπουν στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην προστασία του περιβάλλοντος, συγκεκριμένα το πρόγραμμα «Εξοικονομώ Κατ’ Οίκον» και η θέσπιση κινήτρων για την αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Το πρόγραμμα «Εξοικονομώ Κατ’ Οίκον» επιδοτεί μέρος της δαπάνης για την πραγματοποίηση εργασιών ενεργειακής αναβάθμισης κατοικιών. Σε αυτές περιλαμβάνονται ο εκσυγχρονισμός του συστήματος θέρμανσης και ψύξης, η αντικατάσταση κουφωμάτων και παραθύρων, η τοποθέτηση συστήματος θερμομόνωσης και άλλα παρεμφερή. Ολα αυτά θα δώσουν ώθηση στην οικοδομική δραστηριότητα, θα δημιουργήσουν εισόδημα και θα προσφέρουν απασχόληση, όχι μόνο στους οικοδόμους αλλά και σε πολλούς που εργάζονται στην παραγωγή των πρώτων υλών που θα χρησιμοποιηθούν, αφού τα περισσότερα υλικά παράγονται στον τόπο μας. Η απασχόληση βέβαια διαρκεί μόνο κατά το στάδιο των κατασκευών, αλλά τα σημαντικά οφέλη για την εθνική οικονομία από τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας θα είναι διαχρονικά. Με το «Εξοικονομώ Κατ’ Οίκον», λοιπόν, σίγουρα το πράσινο φέρνει μαζί του και χρυσό.

Η κρατική επιδότηση για την αγορά ή μίσθωση ηλεκτρικών αυτοκινήτων που νομοθετείται και αποβλέπει στην επίσπευση μετατροπής του στόλου των αυτοκινήτων σε ηλεκτροκίνητα θα καταλήξει, όταν η τελευταία ολοκληρωθεί, σε μετατροπή των σημερινών πρατηρίων καυσίμων σε σταθμούς ηλεκτρικής φόρτισης. Κάποιοι άνθρωποι θα δουλέψουν στη διαδικασία της μετατροπής, αύξηση όμως στη μόνιμη απασχόληση όχι μόνο δεν φαίνεται να είναι αναγκαία, αλλά αντίθετα θα υπάρξει μείωση, αφού πολλά αυτοκίνητα θα φορτίζονται στο σπίτι. Μείωση απασχόλησης θα υπάρξει και στα συνεργεία αυτοκινήτων, επειδή η συντήρηση ηλεκτρικών μηχανών απαιτεί άτομα περισσότερο εξειδικευμένα αλλά πολύ λιγότερα σε αριθμό. Επιπλέον, μια τεράστια επένδυση που ήδη υπάρχει στο όλο κύκλωμα διακίνησης πετρελαιοειδών θα απαξιωθεί πριν ακόμη να έχει αποσβεστεί και πολλοί εργαζόμενοι ποικίλων ειδικοτήτων που τώρα απασχολούνται εκεί θα αναγκαστούν να αναζητήσουν αλλού εργασία. Γνωρίζουμε εξάλλου ότι μέχρι τώρα όλα τα μικρά και μεγάλα ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα, ΙΧ ή ΔΧ εισάγονται από το εξωτερικό και συνεπώς δεν φαίνεται από πουθενά να έρχεται χρυσός μαζί με τα πράσινα οχήματα.

Είναι εύλογο να ρωτήσουν οι αναγνώστες των «ΝΕΩΝ»: «Είστε λοιπόν ενάντιος στην ηλεκτροκίνηση;».

Κάθε άλλο, σπεύδω να υπερθεματίσω. Η συμβολή της χώρας μας στην προσπάθεια αποτροπής των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής αποτελεί υποχρέωση και αυτοσκοπό που πρέπει να επιδιώκεται με συνέπεια. Η ηλεκτροκίνηση των οχημάτων θα εξυπηρετήσει αυτόν τον σκοπό και ανεπιφύλακτα πρόκειται για μέτρο σωστό, αν μάλιστα πραγματοποιηθεί η δημιουργία βιομηχανίας παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων που μόλις προαναγγέλθηκε, θα αποδειχθεί ακόμη περισσότερο ενδεδειγμένο.

Αυτό που προτείνω είναι να αποφύγουμε την ψευδαίσθηση ότι πράσινο και πλούτος έρχονται αυτόματα και χέρι χέρι και να ενθαρρύνουμε επενδυτικές πρωτοβουλίες ανεξάρτητα από τα χρώματά τους.

Γιατί όπως η προστασία του περιβάλλοντος είναι στόχος ιερός, ακόμη ιερότερος για τη μικρή μας χώρα, τολμώ να πω, είναι το μεροκάματο.

Ο Ραφαήλ Μωυσής διετέλεσε διοικητής της ΔΕΗ και πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής