Πλεονέκτημα {CR}

Δεν θα κάνω την απρέπεια ή την αθλιότητα που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση ανακηρύσσοντας τη Novartis «μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους» επειδή ήλπιζε ότι εμπλέκονταν πολιτικοί αντίπαλοί της.

Δεν θα επαναλάβω την αλητεία που διέπραξαν δημοσιογράφοι στη δούλεψη της προηγούμενης κυβέρνησης φωνάζοντας «ένοχοι!», όχι επειδή υπήρχαν στοιχεία ενοχής, αλλά επειδή υπηρετούσαν ένα πολιτικό σχέδιο.

Και φυσικά δεν θα βιαστώ να κρίνω την υπόθεση Folli Follie πριν προχωρήσει η δικαστική έρευνα. Σε δημοκρατία ζούμε, η Δικαιοσύνη δικάζει, όχι οι δημοσιογράφοι κι ακόμη λιγότερο οι πολιτικοί.

Αλλά μια απορία την έχω.

Ακόμη κι αν δεχτώ την πιο αθώα και επιεική εκδοχή των γεγονότων (όλων των γεγονότων…), οφείλω να σημειώσω ότι για μια κυβέρνηση ανιδιοτελών αριστερών που διαλαλούσε το ηθικό της πλεονέκτημα πολύ νταραβέρι έπεφτε.

Είχαμε τον Παππά με τις τηλεοπτικές άδειες, τους καναλάρχες, τους άραβες εργολάβους και τον Καλογρίτσα.

[Αλήθεια η δικογραφία Καλογρίτσα – Παππά πότε θα φτάσει «αμελλητί» στη Βουλή; Εξι μήνες έρχεται – από τον Ιούλιο!]

Είχαμε τον Πετσίτη του Παππά με τον Κοντομηνά, τον Λαυρεντιάδη και άλλους.

[Κι αυτή τη δικογραφία περιμένουμε!]

Είχαμε τη δικογραφία Κοτζιά – Καμμένου. Είχαμε τον Παπαγγελόπουλο και το κύκλωμά του που ήδη διώκονται για διάφορες υποθέσεις, από τον Βγενόπουλο έως τον Μιωνή.

Είχαμε τις υποθέσεις ΔΟΛ και Πήγασου με την εμπλοκή Φλαμπουράρη – Παππά. Είχαμε το Mega. Είχαμε τις τράπεζες, την Attica και τις άλλες. Είχαμε τα περίφημα δάνεια που τελικά δεν ήταν θαλάσσια.

Είχαμε τον Πολάκη που κυνηγούσε να βάλει φυλακή όποιον δεν γούσταρε.

Είχαμε τις εργολαβίες Πατρών – Πύργου. Είχαμε τον ΟΑΣΘ, το μετρό Θεσσαλονίκης και τα σχετικά.

Προέκυψε τώρα και η Folli Follie. Για την οποία δεν γνωρίζω τι συνέβη, αλλά είναι προφανές ότι ο έλεγχος είχε καθυστερήσει ανεπίτρεπτα και ότι χρειάστηκε να παρέμβει η σημερινή κυβέρνηση για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες.

Αλλά εγώ θα δεχτώ πως τίποτα από όλα αυτά δεν είναι μεμπτό, πως όλοι οι εμπλεκόμενοι με «μπροστάρη» τον Μπαλαούρα είναι αθώοι και ανεπίληπτοι.

Πως αδίκως συνδέονται οι άνθρωποι με αμφιλεγόμενες υποθέσεις. Και πως απλώς τους έχουν παρεξηγήσει.

Αλλά η απορία παραμένει. Με τόσο νταραβέρι στο οποίο ήταν βουτηγμένοι μέχρι τα μπούνια, πότε προλάβαιναν να δουλεύουν; Πότε κυβερνούσαν; Πότε έκαναν κάτι άλλο στην κυβέρνηση εκτός από το να νταραβερίζονται;

Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να απαντήσω.

Ισως επειδή δεν έχω ακριβή αίσθηση του «ηθικού πλεονεκτήματος» της Αριστεράς.

Ισως επειδή είναι τόσο πολύτιμο το «ηθικό πλεονέκτημα» ώστε τελικά μπορείς να ζεις από αυτό και χωρίς να δουλεύεις.