Μπέρδεμα

Θα τρελαθούμε και δεν είναι μέρες αυτές για να μας γυρίσει το μυαλό. Ερχονται Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, και χιόνια στο καμπαναριό που Χριστούγεννα σημαίνουν, και  Ω έλατο, ω έλατο, μ’ αρέσεις πώς μ’ αρέσεις, και άλλα παρόμοια. Ομως, από χθες έχω λιγάκι αποσυντονιστεί. Διότι, όπως μας δήλωσε η καθηγήτρια κυρία Αθηνά Λινού, ποτέ καμιά επιτροπή δεν πρότεινε, δεν εισηγήθηκε καλύτερα, να κάνουμε Χριστούγεννα με το πολύ 9 άτομα.

«Ο αριθμός 9 κανείς δεν γνωρίζει πώς προέκυψε, ούτε για τις αναμονές έξω από τα καταστήματα, ούτε για τις εκκλησίες, ούτε για τα σπίτια στο ρεβεγιόν. Είναι ένας αυθαίρετος αριθμός ο οποίος δεν προτάθηκε από την επιτροπή» δήλωσε (στο MEGA) η κυρία Λινού, και ουσιαστικά τι μας είπε; Οτι πρόκειται για μια καθαρά κυβερνητική απόφαση. Ναι άλλα έτσι μπερδεύεται ο κοσμάκης, και αυτό δεν είναι ωραίο πράγμα, να παίζεις δηλαδή με τον πόνο του…

Τρολ

Οπως και να το κάνεις, όπως και να το δεις, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υπεροπλία στα Social media, όπου καθημερινά διεξάγεται ένας ανηλεής πόλεμος με λάσπη και χτυπήματα κάτω από τη μέση μεταξύ των «στρατών» των δύο κομμάτων. Εγώ που το βίωσα όλη αυτή την εβδομάδα μπορώ να μιλήσω εκ του ασφαλούς για την υπεροπλία του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σε χρόνο δεκάτων του δευτερολέπτου κινητοποιείται ένας στρατός υβριστών σε όλη την Ελλάδα και την «πέφτουν» σε πολλούς εξ ημών που έκαναν το λάθος ή είχαν την ατυχία να θίξουν είτε «το άγιον τοις κυσίν» που θεωρούν τον Τσίπρα, είτε άλλο κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. (Υπολογίζεται ότι δεν είναι περισσότεροι από 20). Και μεταξύ τους και ο στρατός των τρολ που συντηρεί εδώ και έξι-εφτά χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ, από το 2013 και μετά.

Με ύβρεις που παραπέμπουν στις χειρότερες εποχές της πολιτικής αντιπαράθεσης κομμάτων και πολιτικών – για να μην πω ότι δεν είναι λίγες οι φορές που τις υπερβαίνουν – και με επιμονή καταφέρνουν να επικρατήσουν, διότι εν συνεχεία ό,τι έχουν στοχοποιήσει το υιοθετούν και το αναπαράγουν οι βουλευτές και τα στελέχη του κόμματος, με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι άλλοι, οι δεξιοί, να ξεφύγουν από τη μέγγενη. Οσο κι αν προσπαθούν.

Μπάντεν Μπάντεν

Θα δώσω ένα παράδειγμα τώρα για να αντιληφθείτε πώς λειτουργεί το σύστημα: γνωρίζετε πώς αποκαλούν οι συριζαίοι τους δεξιούς; Μπάντεν Μπάντεν! Τι είναι το Μπάντεν Μπάντεν, το οποίο στο μεταξύ το έχουν κάνει, με αναρτήσεις, δηλώσεις, γραφόμενα, συνώνυμο της πιο χυδαίας και γι’ αυτό εξοργιστικής μορφής πλούτου; Πόλη της Γερμανίας είναι, ανήκει στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, ωραία πόλη, καθαρή, με δάση, νερά και αλέες. Και τι κάνει στα… μέρη μας αυτό το Μπάντεν Μπάντεν, και μάλιστα έχει εγκατασταθεί στην πολιτική ορολογία των συριζαίων με αυτή τη χαρακτηριστική «ταυτότητα» (μόνος μου ρωτάω, μόνος απαντάω);

Ακούστε λοιπόν ιστορία και βγάλτε συμπεράσματα επί όσων ανέφερα προηγουμένως: προ τριών εβδομάδων, αντιδήμαρχος Αθηναίων ονόματι Μακρόπουλος, αγνώστων λοιπών στοιχείων σε εμένα, έκανε μια ανάρτηση στο Facebook δίπλα σε ένα ακριβό αυτοκίνητο, μια ΑΣΤΟΝ ΜΑΡΤΙΝ, και το κείμενο λίγο-πολύ έγραφε, άντε να τελειώνει επιτέλους και ο κορωνοϊός να πάω και στο σπιτάκι μου, στο Μπάντεν Μπάντεν, να απολαύσω μια βόλτα με το αυτοκίνητό μου, το συγκεκριμένο.

Αυτά πάνω-κάτω έγραφε ο άνθρωπος αυτός, απηυδισμένος, όπως και οι περισσότεροι εξ ημών και υμών από την καραντίνα, αλλά δεν είχε υπολογίσει το ραντάρ ΣΥΡΙΖΑ, όπου είμαστε όλοι φακελωμένοι και όπου ένα αόρατο μάτι παρακολουθεί τη δραστηριότητά μας στα Social media έτσι ώστε με το που θα γράψεις κάτι το οποίο αυτοί θα θεωρήσουν φάουλ, να σε αρπάξει αμέσως η απόχη του συριζομπόγια!

Απίθανα πράγματα, από αυτά που λες δεν μπορεί να εξελίσσονται σε μια ευνομούμενη χώρα, αλλά τέλος πάντων, και αυτόν τον τρέχα γύρευε Μακρόπουλο τον έπιασαν διότι είναι αντιδήμαρχος Μπακογιάννη, άρα τέτοιος είναι και ο Μπακογιάννης που δεν αποδιώχνει τον Μακρόπουλο, τέτοιοι και οι δεξιοί – όλοι ένα Μπάντεν Μπάντεν είναι ή για το Μπάντεν Μπάντεν, τέλος πάντων.

Και όπως το λάδι που απλώνεται πάνω στο νερό, η κηλίδα αυτή κάλυψε όλους τους δεξιούς, που τώρα δεν είναι δεξιοί, είναι Μπάντεν Μπάντεν, όπως προ καιρού ήταν και «άριστοι», διότι κάποιος εξ αυτών των συριζαίων κατάφερε να βυσσοδομήσει κατά της αριστείας. Κι ύστερα «έπεσε σύρμα», το έκανε σημαία του όλος ο ΣΥΡΙΖΑ, από Τσίπρα και κάτω, και κάπως έτσι βρέθηκαν οι δεξιοί να απολογούνται και να υπερασπίζονται εαυτούς γιατί έχουν πέντε πτυχία και ναι, είναι άριστοι, απέναντι στον άλλον που δεν τελείωσε γυμνάσιο και θέλει να κάνει τον βαρύγδουπο αρθρογράφο. Κατάλαβες τώρα, αναγνώστη μου, τι παίζεται;

Απωθημένο

Ο φουκαράς ο Θανάσης (Καρτερός), που καημό μεγάλο έχει που δεν έγινε διευθυντής και παντοκράτορας στα «ΝΕΑ», όπως απεγνωσμένα το επιζητούσε ο Τσίπρας, μας την «έπεσε» και πάλι χθες. Και εμένα και άλλων συναδέλφων μου στην εφημερίδα. Γιατί ο Θανάσης, που σπούδασε τη δημοσιογραφία στα σταλινικά μετερίζια του «Ριζοσπάστη», είναι φανερό ότι ένα απωθημένο είχε και συνεχίζει να έχει στη ζωή του, ακόμη και τώρα που το κύμα σιγά-σιγά τον σπρώχνει στην ελώδη, γεμάτη λάσπη ακτή του απόμαχου ενός είδους δημοσιογραφίας, που έχει καταδικαστεί πολιτικά, ιστορικά και κυρίως επαγγελματικά. Απολίθωμα μιας εποχής που ήθελε την αλήθεια να υπηρετεί τον αρχηγό και το κόμμα, ο δύσμοιρος δεν μπορεί να χωνέψει – αν και έχουν περάσει τρία και βάλε χρόνια – ότι δεν κατάφερε να διοικήσει έστω και για… 24 ώρες το «μαγαζί». Το ΔΟΛ. Και το χρεώνει σε μένα, τον Πρετεντέρη, τον Κανέλλη, και μερικούς άλλους που τα στυλώσαμε, όταν το αφεντικό του, ο κύριος και Θεός του, ο Τσίπρας, επιχειρούσε με χίλιους τρόπους να παραδώσει τον ΔΟΛ πότε στον Σαββίδη και πότε σε εταιρικά σχήματα. Και πολύ ορθά τα έχει μαζί μας, θα προσθέσω. Αλλά, τι να γίνει, «έτσι είν’ η ζωή, και πώς να την αλλάξεις…» που λέει και το τραγούδι…

(Μια σύσταση μόνο: να προσέξει εκεί που γράφει, γιατί μπορεί να δαγκώσει τη γλώσσα του και να δηλητηριαστεί ακαριαία! Κρίμα είναι, να χάσουμε τον διασκεδαστή μας.)

Δράμα

Φίλοι διάφοροι με ρωτούν από χθες το μεσημέρι, που συνέβη η επίθεση έξω από τα γραφεία της κυρίας Σοφίας Νικολάου, γραμματέα αντεγκληματικής πολιτικής στο υπουργείο Δικαιοσύνης, αν αληθεύει ότι εις των συλληφθέντων είναι γιος ενός κορυφαίου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ. Θα μεταφέρω εδώ ό,τι απάντησα και σε εκείνους: προφανώς δεν θα επιβεβαιώσω ούτε θα αναφέρω το όνομα του συλληφθέντος. Οχι μόνο γιατί αυτό (παρότι με τον πατέρα του έχω ανοιχτούς λογαριασμούς από την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ) αντιβαίνει στον κώδικα των αξιών μου, αλλά και γιατί, σε αντίθεση με τους συριζαίους, εγώ πιστεύω ότι οι οικογένειες, παιδιά, γυναίκες, σύντροφοι, αδέρφια, γονείς, πρέπει να μένουν έξω από την πολιτική αντιπαράθεση.

Και κάτι ακόμη: και εγώ μεγάλωσα παιδιά. Ευτύχησα να γίνουν σωστοί πολίτες στην κοινωνία. Ομως αυτό επ’ ουδενί σημαίνει ότι πρέπει να ασκήσω κριτική στον άλλον που του «ξέφυγε» η κατάσταση. Του αρκεί το δράμα του…