Χωρίς την πίεση του κόσμου…

Ας είμαστε ειλικρινείς και ας ειπωθούν ορισμένα πράγματα που δεν επιδέχονται αντίλογο και δεν μπαίνουν καν σε κουβέντα.

Σε περίπτωση που η ΑΕΚ όντως αποφασίσει να πορευτεί με τον Καρέρα στον πάγκο της, ιδού τα συμπεράσματα που εξάγονται:

Πρώτον, προτίμησαν οι αρμόδιοι να ρίξουν τους τόνους και να εξετάσουν όποιον αξιόλογο υπάρχει στην αγορά και πληροί κάποιες προϋποθέσεις, χωρίς όμως την οποιαδήποτε πίεση που θα προέκυπτε με κάποιο άμεσο  διαζύγιο. Και βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως όλα βαίνουν «μέλι γάλα» με τον Ιταλό. Απλά θα κρίνεται σε κάθε ματς – αυτή είναι η πραγματικότητα.

Δεύτερον, τα δεδομένα ένεκα του κορωνοϊού είναι ολότελα διαφορετικά σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα. Πάει να πει ότι η απουσία κόσμου στις εξέδρες μοιάζει ως ένα καλό σκριν για τη διοίκηση, κάτι σαν ασπίδα προστασίας. Ο Καρέρα και ο κάθε Καρέρα δύσκολα θα έμενε μετά τη βαριά εντός έδρας ήττα από τη Ζόρια. Δυσκολότερα ύστερα από τα τέσσερα γκολ που σημείωσε η Μπράγκα. Αδύνατο με την ήττα στο ντέρμπι. Ο φωνές του κόσμου θα ισοδυναμούσαν με τσουνάμι αντίδρασης και άμεσης κινητοποίησης. Οι δε υπεύθυνοι, το τελευταίο που ζητούν είναι να μπαίνουν στο κάδρο των ευθυνών και να τους παίρνουν τα σκάγια της αγανάκτησης.

Τρίτον, το παρελθόν διδάσκει ότι το ρίσκο σε αντικατάσταση τεχνικού μετά την έναρξη της σεζόν δεν βγαίνει πάντα σε καλό. Ο Πογέτ μολονότι είχε όντως βιογραφικό προπονητή, στην πορεία δεν… κούμπωσε με την ΑΕΚ, αφήστε που δεν ήταν και ο ευκολότερος συνεργάτης. Δύο φορές ήρθε ο Χιμένεθ και η επιλογή ήταν να ψάξουν κάτι άλλο, ο Κωστένογλου καλός και άγιος, αλλά αλίμονο αν μπορούσε να προχωρήσει αυτό το μοντέλο, ενώ ο Μοράις… αφήστε το καλύτερα. Η απορία ήταν όχι γιατί έφυγε, το ποιος τον έφερε πρέπει να απασχολεί τους ιθύνοντες!

Τέταρτον, μια αυτοκριτική πάντα κάνει καλό. Ακόμη και από αυτούς που νιώθουν στο απυρόβλητο και το παίζουν υπεράνω. Διότι σαφώς και ο Καρέρα δεν μπορεί να είναι ο υπεύθυνος για όλα τα δεινά. Δεν ήρθε μόνος του ο Ινσούα που εξελίχθηκε σε δυσάρεστη ατραξιόν για τις αδυναμίες του κόντρα στο Τριφύλλι. Ούτε ο Χνιντ – οι ατζέντηδες τη δουλειά τους κάνουν και προτείνουν την πραμάτεια τους. Αξιολόγηση χρειάζεται. Ούτε κάποιος μπορούσε να φανταστεί τα πολλά λάθη του Μπακάκη. Ο Σβάρνας, όμως, έχει ταβάνι, ενώ αναμφίβολα είναι παραδοξότητα να μην αποκτάται αξιόπιστος «άσος»…