Ο φόβος του Big Brother
Τα εθνικά διαβατήρια είναι απαραίτητα μόνο σποραδικά, για διεθνή ταξίδια, αλλά τα «διαβατήρια ανοσίας» θα μπορούσαν να εισβάλουν στην καθημερινότητά μας
Υπάρχει μια λεπτή, αδιόρατη γραμμή ανάμεσα σε μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία των πολιτών και σε αυτά που τους διαχωρίζουν σε δύο κατηγορίες. Ο τρόπος με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ενωση (και κατ’ επέκταση, η ελληνική κυβέρνηση) θα χειριστεί τα κάθε είδους υγειονομικά διαβατήρια θα δείξει αν έχει αντιληφθεί τη διαφορά. Μια επιβεβλημένη επιλογή μπορεί γρήγορα να γίνει επικίνδυνη, να θυμίσει οργουελικό Big Brother.
Οσοι επί χρόνια αμφισβητούν τη δημοκρατικότητα της Ευρώπης, όσοι αντιδρούν στην καραντίνα, περιμένουν τη μεταβατική περίοδο μετά τους πρώτους εμβολιασμούς για να επιβεβαιώσουν τις απόψεις τους. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που, με απόλυτη συνείδηση του τι κάνουν και γιατί, εκχωρούν εδώ και καιρό δικαιώματα και προσωπικές ελευθερίες, βάζοντας πάνω απ’ όλα την υγεία της κοινωνίας στην οποία ζουν. Γι’ αυτούς που εμπιστεύονται τους θεσμούς, όχι για τους ψεκασμένους, ο φόβος ενός Μεγάλου Αδελφού είναι διπλός. Και η σημασία των σωστών επιλογών μεγαλύτερη.













