Μιας μέρας ευαισθησία δεν αρκεί

Προχθές ήταν η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών κι είναι πάντα ευχάριστο να παρατηρεί κανείς πως κάθε χρονιά που περνάει το θέμα συζητείται περισσότερο. Το να το συζητάμε όμως μια μέρα δεν έχει μεγάλο νόημα αν δεν είμαστε και λίγο ειλικρινείς για το τι κάνουμε στραβά εμείς, στα ΜΜΕ, στην κάλυψη τέτοιων θεμάτων. Γιατί εμείς οι ίδιοι πρέπει πρώτα να πούμε τι κάνουμε λάθος. Υπάρχει πρόβλημα με το πώς παρουσιάζεται η βία εις βάρος των γυναικών όταν οι ειδήσεις αυτές αντιμετωπίζονται ως αυτοτελή επεισόδια και δεν εξετάζονται στο κοινωνικό τους πλαίσιο. Επίσης, πολύ συχνά, ακόμη, δίνεται έμφαση στην αναζήτηση ευθυνών του θύματος, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με την ίδια ένταση όταν αντιστρέφονται οι ρόλοι.

Υπάρχει πρόβλημα και με την υπερπροβολή κοινωνικών στερεοτύπων για τα φύλα γενικώς, ειδικά στην ψυχαγωγία, όπου περνάνε εντελώς αφιλτράριστα. Από τη μια έχουμε την ανδρική «ματσίλα», που είναι βαθιά τοξική και για τους ίδιους τους άνδρες, και από την άλλη μια βεντάλια στερεοτυπικών παρουσιάσεων της γυναίκας: η μανούλα, η γατούλα, η υστερική κ.ο.κ. Δεν υπάρχει δε κανένα φρένο στον σχολιασμό του γυναικείου σώματος και της σεξουαλικότητας, η οποία ενίοτε ενοχοποιείται αυτομάτως. Ακόμη και σε άσχετα θέματα. Ενα παράδειγμα: έγινε μεγάλη συζήτηση πρόσφατα για ένα πάρτι που διεξήχθη παρά το lockdown από ένα δημόσιο πρόσωπο. Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν μια γυναίκα η οποία διαπομπεύτηκε σε δημοσιεύματα που στέκονταν σε ανατομικές λεπτομέρειες της εμφάνισής της. Είδαμε μάλιστα να συμμετέχουν στην καταπάτηση της ανθρώπινης αξίας και προσωπικότητες ΜΜΕ που, ταυτοχρόνως, σχολίαζαν αρνητικά το πάρτι στη βάση της απαίτησης της προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Θα έπρεπε να είναι ειρωνικό, αλλά δυστυχώς είναι απολύτως «κανονικό», συνηθισμένο.

Κάθε φωνή που αντιδρά σε αυτά όμως χαρακτηρίζεται, συνήθως, υπερβολική κι αντιμετωπίζεται με χλεύη. Δεν πειράζει. Κάποτε πέρναγαν για τρελό αυτόν που έλεγε ότι η Γη είναι στρογγυλή. Κάποτε ο κόσμος χλεύαζε όσους υποστήριζαν ότι οι γυναίκες πρέπει να ψηφίζουν. Αντιδρούσαν όταν νομιμοποιήθηκε η άμβλωση. Κάποτε, όχι πολύ παλιά, μέσα σε κοινοβούλια πολιτισμένων χωρών γέλαγαν με φεμινίστριες που έλεγαν ότι και το μη συναινετικό σεξ εντός γάμου είναι βιασμός. Ο κόσμος προχωράει επειδή μερικές και μερικοί ήταν, κάποτε, υπερβολικοί.