Το τραγούδι {LF}της Σειρήνας {LF}για τη λιτότητα

Μεταξύ των πολλών διδαγμάτων της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 και των συνεπειών της στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι πως δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος να αρχίσει κανείς να ανησυχεί για το χρέος όταν η ανεργία παραμένει υψηλή και τα επιτόκια χαμηλά. Η βιαστική στροφή προς τη λιτότητα εκτροχίασε την προηγούμενη ανάκαμψη και δεν πρέπει να επιτραπεί αυτό να γίνει ξανά.

Το 2012, ο Λόρενς Σάμερς, ο διευθυντής του οικονομικού συμβουλίου του Ομπάμα μέχρι τον Ιανουάριο του 2011 και εγώ προειδοποίησαμε ότι χωρίς επιθετικά δημοσιονομικά κίνητρα, η απασχόληση, η παραγωγικότητα και τα πραγματικά εισοδήματα δεν θα επανέλθουν ποτέ στα επίπεδα πριν από το 2007. Είχαμε δίκιο για τα δύο τελευταία, ενώ το ποσοστό απασχόλησης τελικά ανέκαμψε μόνο μετά από 12 χρόνια.

Τα ποσοστά με τα οποία οι αποταμιευτές σε όλο τον κόσμο δανείζουν στην αμερικανική κυβέρνηση, σημειώσαμε, υπονοούσαν την προθυμία να πληρώσουν την κυβέρνηση για να διατηρήσουν τον πλούτο τους ασφαλή. Οχι μόνο δεν υπήρχε κόστος για τον δημόσιο δανεισμό. Δεν υπήρχε επίσης ανάγκη εκτροπής πόρων για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο δανεισμός για τη χρηματοδότηση πρόσθετων κινήτρων θα ήταν απολύτως ωφέλιμος.

Με βάση μια λογική εθνική πολιτική, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα έπρεπε να δαπανά όσα χρήματα χρειαζόταν για να δημιουργήσει τη ζήτηση που ήταν απαραίτητη για να καταστεί χρήσιμο για τους εργοδότες να προσλάβουν επιπλέον εργαζομένους που βρίσκονται σε παραγωγική ηλικία. Οι ανησυχίες για το πόσο μπορούμε να δαπανήσουμε θα παραμεριστούν μέχρι την ημέρα που οι αγορές σε όλο τον κόσμο δεν θα θεωρούν πλέον το αμερικανικό δημόσιο χρέος ως μια ειδική κατηγορία, ως ένα μοναδικά πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο. Εκείνη η μέρα μπορεί να μην έλθει και ποτέ. Οπως ο Τζον Μέιναρντ Κέινς τόνιζε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: «Αυτό που μπορούμε να κάνουμε, μπορούμε και να το αντέξουμε» οικονομικά. Σήμερα, το παράδειγμα αυτό είναι ακόμη πιο προφανές. Δεν χρειάζεται καν να καταλάβουμε πώς να χρηματοδοτήσουμε την αντίδραση στην τρέχουσα κρίση. Αυτό το μέρος της εξίσωσης έχει ήδη επιλυθεί.

Ο Μπράντφορντ Ντελονγκ είναι καθηγητής Οικονομικών στο University of California στο Berkeley και συνεργάτης του National Bureau of Economic Research των ΗΠΑ.