Μια καρτούλα είναι η λύση

Τα πιο δύσκολα προβλήματα σε αυτή τη χώρα δεν είναι αυτά που έχουν αντικειμενικά δύσκολες λύσεις: είναι όσα δεν θα περίμενες ποτέ να προκύψουν αν υπήρχε λίγη λογική. Ενα τέτοιο πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσουν όσοι αρνηθούν να εμβολιαστούν, όταν με το καλό τα πρώτα εμβόλια για την αντιμετώπιση του COVID-19 φτάσουν στην Ελλάδα.

Υπάρχει αντιεμβολιαστικό κίνημα; Επειδή στην Ελλάδα αγαπάμε το «αντί» περισσότερο από το «υπέρ», είναι φυσιολογικό να υπάρχει. Ποιοι το αποτελούν; Ειλικρινά δεν έχω ιδέα. Μπορεί μέλη του να είναι φανατικοί λάτρεις θεωριών συνωμοσίας. Μπορεί να είναι της γης οι ψεκασμένοι και μπορεί να είναι και διάφοροι που πιστεύουν πως ο ιός χτυπά μόνο τους ευπαθείς ή τους μεγάλους σε ηλικία, άρα δεν το έχουν ανάγκη. Μπορεί να είναι όσοι ψηφίζουν Βελόπουλο, όσοι ακούν νύχτα-μέρα τον Τράγκα ή όσοι διαβάζουν στο Διαδίκτυο επιστημονικές αναλύσεις από παράφρονες. Και μπορεί να είναι και απλοί άνθρωποι που κάτι έχουν ακούσει, φοβούνται και «δεν θέλουν να βάλουν στο σώμα τους δηλητήριο» – μην μου πείτε ότι δεν το έχετε ακούσει να το λέει κάποιος γνωστός σας. Ομως κακώς, πολύ κακώς, ψάχνουμε να βρούμε ποιοι είναι: το πιο σημαντικό είναι να προφυλαχτούμε από την άρνησή τους. Διότι αν αυτοί επιμένουν να γεμίζουν τις ΜΕΘ δοκιμάζοντας τις αντοχές του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το πρόβλημα είναι και δικό μας. Τις ΜΕΘ δεν τις χρειάζονται τα νοσοκομεία μόνο για τους άρρωστους από κορωνοϊό.

Η κυρία Αθηνά Λινού, η προτεινόμενη από τον κ. Αλέξη Τσίπρα να αναλάβει το υπουργείο Υγείας (ελπίζω όχι, γιατί μοιάζει να πιστεύει πως είναι καλή ιδέα να πάμε όλοι κρυφά στις εκκλησιές να μεταλάβουμε…), πρότεινε πριν από λίγες μέρες να ξεκινήσει μια καμπάνια από το κράτος υπέρ του εμβολιασμού, ώστε να πειστούν όσοι διαφωνούν. Ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω. Μολονότι καταλαβαίνω ότι η πρόταση μαρτυρά καλές προθέσεις, έχω τη βεβαιότητα ότι θα οδηγήσει σε νέους καβγάδες. Η καμπάνια θα σταθεί αιτία για να έχουμε μια νέα λίστα Πέτσα, οι αντιεμβολιαστές θα απαντήσουν με καμπάνιες δικές τους, στηριγμένες σε θεωρίες του καθηγητή κ. Ιωαννίδη ή του τραγουδιστή κ. Πετράκου, και ο κόσμος θα διχαστεί ακόμα πιο πολύ: κάποιοι αντιδρούν στις κρατικές προτροπές από συνήθεια και για λόγους αυστηρά ιδεολογικούς, ας μην το ξεχνάμε. Δεν χρειάζεται τίποτα τέτοιο αλλά μια απλή πολιτική απόφαση: όποιος εμβολιάζεται θα παίρνει μια ωραία καρτούλα που θα αποδεικνύει τον εμβολιασμό του. Με αυτή θα μπορεί να μπαίνει σε κάθε χώρο όπου υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι. Θα τη δείχνει στον οδηγό για να μπει στο λεωφορείο, θα τη δείχνει στον έλεγχο εισιτηρίων στο μετρό, θα τη χρησιμοποιεί για να αγοράσει εισιτήρια σε θέατρα, σινεμά και γήπεδα, θα του είναι απαραίτητη σε καφέ, μπαρ, εστιατόρια και πιτσαρίες. Θα την κουβαλά όπως την ταυτότητά του, που βάσει νόμου είναι υποχρεωμένος να φέρει μαζί του, και θα την επιδεικνύει σε αστυνομικούς ελέγχους, ακριβώς όπως την άδεια κυκλοφορίας ή την απόδειξη ότι το αμάξι είναι ασφαλισμένο. Με αυτόν τον τρόπο κανείς δεν θα είναι υποχρεωμένος να εμβολιαστεί κι απλά, αν δεν το κάνει, δεν θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε χώρους όπου μπορεί να υπάρξει συνωστισμός. Κανείς δικαιωματιστής δεν μπορεί να καταγγείλει ένα τέτοιο μέτρο διότι αυτό προστατεύει το δικαίωμα όσων δεν θέλουν να εμβολιαστούν: αυτοί θα κινδυνεύουν σε συνθήκες συνωστισμού και όχι όσοι εμβολιάζονται.

Μην πει κάποιος ότι δεν είναι σωστό να έχεις αποδεικτικό ότι έχεις εμβολιαστεί ενώ είσαι υγιής. Το ότι μπορεί να ξέρεις να οδηγήσεις δεν σε απαλλάσσει από την υποχρέωση να βγάλεις δίπλωμα οδήγησης και να το επιδεικνύεις όταν στο ζητούν. Ή μήπως δεν είναι έτσι;