Το φάρμακο του Μαραντόνα

Τον ήξερε κανείς τον Λεοπόλδο Λούκε; Τον Ματίας Μόρλα; Προσφάτως τα ονόματά τους γράφτηκαν στις ιστοσελίδες και τις εφημερίδες όλου του κόσμου. Αιτία, ο Ντιέγκο Μαραντόνα. Δύο ακόμα θαλαμηπόλοι του ανακτόρου της φήμης του άλλοτε σπουδαίου ποδοσφαιριστή ανάμεσα στους δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες που δεν δίστασαν να ξεπλύνουν τις βρωμιές του για να εξασφαλίσουν λίγη δημοσιότητα.

Ο Οσβάλντο Αρντίλες, φίλος και παλιός συμπαίκτης του Μαραντόνα, γνωρίζοντας καλύτερα από τον καθένα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο θεός του αργεντίνικου ποδοσφαίρου, είπε τις προάλλες πως αυτό που χρειάζεται ο Ντιεγκίτο είναι η οικογένειά του, τα αγαπημένα του πρόσωπα και κανέναν άλλον.

Ο Μόρλα που αυτοσυστήνεται δικηγόρος και σύμβουλος του Μαραντόνα ισχυρίστηκε πως ο πελάτης του πιθανόν να πέρασε την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του. Ηθελε να «πουλήσει» την ιστορία και πρόσθεσε αρκετό μελόδραμα. Τόσοι δημοσιογράφοι ήταν εκεί, δεν βρέθηκε ένας να του θυμίσει πόσες φορές έχει πάει και έχει έρθει στην Αχερουσία ο Μαραντόνα; Πόσα βράδια ξενύχτησαν εκατοντάδες θαυμαστές του έξω από νοσοκομεία, όταν η κοκαΐνη είχε κάνει τούμπανο την καρδιά του και απειλούσε τη ζωή του; Οταν οι κορυφαίοι γιατροί της Κούβας έδιναν μάχη να τον κρατήσουν ζωντανό μετά από εντολή του Φιντέλ Κάστρο;

Οι θαλαμηπόλοι δεν φροντίζουν ούτε για τα προφανή: να μάθουν την ιστορία του ανθρώπου στον οποίον κάνουν ριφιφί στη φήμη.

Ο Μαραντόνα ήταν αλκοολικός κι αυτοί μιλούσαν για αδιαθεσία. Δήλωναν πως θα πάρει εξιτήριο και οι γιατροί ετοίμαζαν το χειρουργείο για το αιμάτωμα στο κεφάλι.

Ποιος φταίει όμως για όλα αυτά; Φυσικά ο Ντιέγκο. Ποτέ του δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τη φήμη του, τα εκατομμύρια που έρρεαν. Πάντοτε προτιμούσε τη συντροφιά γυναικών και πραιτωριανών που τον επευφημούσαν ως άλλον Καλιγούλα, αντί να επενδύσει στις σχέσεις του με την οικογένειά του. Και τώρα, στα 60 του, ο ψυχολόγος Ντιέγκο Ντίαθ που τον παρακολουθούσε στην κλινική όπου νοσηλεύτηκε, του λέει πως η οικογένεια είναι το μοναδικό φάρμακο που μπορεί να τον γιατρέψει. Πώς τα φέρνει η ζωή…