Οι αυθεντικοί ηγέτες

Αν υπάρχει μία κουκίδα σ’ αυτόν τον κόσμο που ο ηγέτης, αυτός που δεν επιβάλλει αλλά κατακτά τον σεβασμό και την αποδοχή, αυτός που δεν (δι)ορίζεται αλλά αναδεικνύεται, αυτή η κουκίδα βρίσκεται στον χώρο του αθλητισμού.

Ούτε ράσα, ούτε μεγάλα λόγια, ούτε λουδοβίκεια ύφη, ούτε πολυμερισμός, ούτε εξουσία. Πιστεύεις πως είσαι ο καλύτερος; Απόδειξέ το.

Οταν μπαίνεις στο γήπεδο, στα κορτ, στις πίστες, στα παρκέ δεν έχεις ονοματεπώνυμο. Καμία γνωριμία, καμία φιλία, κανένας καιροσκοπισμός δεν θα σου απλώσει το χέρι για να σε βοηθήσει, να σε σώσει από τα λάθη σου.

Εκεί o Ζλάταν, ο Λέο, ο Κριστιάνο, ο Ράφα, ο Λέβα είναι μόνοι τους. Είναι η πραγματική αξία του εαυτού τους και όχι αυτή για την οποία προσπαθούν να πείσουν τους άλλους ότι είναι, όπως συμβαίνει στην καθημερινότητά μας με τους κακοφορμισμένους ηγέτες κάθε λογής, που το κύριο συστατικό τους είναι η σουβερίνη για να μπορούν να επιπλέουν.

Οι μετριότητες μπορεί να επιβιώσουν και στον αθλητισμό. Ποτέ όμως δεν θα αναδειχτούν σε ηγετικές μορφές, δεν θα κατακτήσουν φήμη που δεν τους αξίζει.

Οι κορυφαίοι είναι πραγματικοί, αδιαμφισβήτητοι γιατί είναι εκφραστές των πράξεων και όχι των λόγων. Ακόμα κι αν η ημιμάθεια, ο εγωισμός ή η εσωστρέφεια δεν μας επιτρέπει να τους αποδεχτούμε, να τους χειροκροτήσουμε, να τους θαυμάσουμε και να τους τοποθετήσουμε εκεί που τους πρέπει, μικρό το κακό. Το πράττει μόνη της η Ιστορία. Η ίδια που αγνοεί επιδεικτικά τους πυγμαίους της κάθε λογής εφήμερης εξουσίας που περιμένουν τη δύση του ήλιου για να αισθανθούν δυνατοί απολαμβάνοντας τη μεγάλη τους σκιά. Τους μετρ των χειροφιλημάτων που κρύβονται πίσω από τις κούφιες κουβέντες και τις βαριές πόρτες και αναζητούν πάντοτε θύματα για να φορτώνουν τις δικές τους αστοχίες.

Ο αθλητισμός είναι το απαύγασμα της κοινωνίας γιατί οι εκφραστές της εξουσίας του είναι αυθεντικοί και όχι ετερόφωτοι με επαναλαμβανόμενη φόρτιση.