Είμαστε η άπιαστη ροή του χρόνου

Αρχιτέκτονας αποκατάστασης, πολιτικός μηχανικός και καθηγητής Αρχιτεκτονικής Ιστορίας, ο Μανόλης Κορρές έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή στην Ακρόπολη. Πολύς ο ντόρος για τις νέες διαστρώσεις. Κανείς δεν φροντίζει τον Ιερό Βράχο όσο εκείνος, ως πρόεδρος της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης. Εξηγεί την κοινωνική χρησιμότητα του έργου, που δέχθηκε πολλές κριτικές, παρότι, όπως παραδέχεται, «συνεπάγεται απώλεια της παλιάς ρομαντικής εικόνας». Ομως σταθμίζει «το όφελος και την απώλεια. Και τα οφέλη είναι πολύ μεγαλύτερα».

Μια από τις καλύτερες σκακίστριες του κόσμου, η Αννα Μούζιτσουκ, έμαθε σκάκι μικρή από τους γονείς της. Στα 4 της έδωσε τον πρώτο της αγώνα και στα 6 άρχισαν οι διεθνείς διακρίσεις. Τώρα, στην καραντίνα, προτείνει στους γονείς να διδάξουν σκάκι στα παιδιά τους. Και να το χαρούν. «Μια καλή παρτίδα σκάκι είναι μεγάλη απόλαυση» λέει η ουκρανή πρωταθλήτρια. «Μαθαίνεις να σκέφτεσαι, να κρίνεις, να παίρνεις ρίσκα, να δίνεις ευκαιρίες, να κερδίζεις και να χάνεις. Κάτι σαν τη ζωή δηλαδή».

Στο «The Crown», το σίριαλ για τη βρετανική βασιλική οικογένεια, η Ελενα Μπόναμ Κάρτερ υποδύεται την πριγκίπισσα Μαργαρίτα, που έζησε τη ζωή της ακούγοντας την καρδιά της. Της ταιριάζει ο ρόλος. Από τον γάμο της με τον σκηνοθέτη Τίμοθι Μπάρτον (επί χρόνια αποτελούσαν το πιο εκκεντρικό ζευγάρι του σινεμά) έχει δύο παιδιά, νονός των οποίων είναι ο κολλητός της φίλος Τζόνι Ντεπ. Τώρα έχει χωρίσει κι εκείνη, και ο Ντεπ. Το συμπέρασμά της για τα διαζύγια; «Στην αρχή είναι κόλαση. Ομως σιγά σιγά αρχίζεις και ανακαλύπτεις τα καλά».

Περάσαμε όλη την εβδομάδα αγωνιώντας για τα χωριά της Αριζόνας και τα προάστια του Μίσιγκαν. Τι μένει; Οτι ο Τραμπ και ο τραμπισμός ήρθαν για να μείνουν. Η Μάρτζορι Γκριν είναι πλέον βουλευτής της Τζόρτζια, η πρώτη εκπρόσωπος στο Κογκρέσο της ακροδεξιάς κίνησης συνωμοσιολόγων QΑnon που υποστηρίζει ότι ο Τραμπ είναι το «Καλό» που αντιμάχεται μια σέχτα σατανιστών της ελίτ που κακοποιεί παιδιά. Το ότι η Γκριν εξελέγη, και με διαφορά, λέει πολλά…

Ο Πίτερ Ταμπίσι είναι από την Κένυα. Είναι 36 ετών και διδάσκει μαθηματικά και φυσική σε γυμνάσιο αγροτικής περιοχής. Βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δάσκαλος στον κόσμο. Το 90% των μαθητών του προέρχονται από φτωχές οικογένειες και το 1/3 των παιδιών είναι ορφανά. Ο Ταμπίτσι, που χαρίζει το 80% του μισθού του σε φτωχούς μαθητές, μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να διπλασιάσει τους μαθητές του σχολείου. Οπως και τον συνολικό αριθμό των κοριτσιών. Ενας δάσκαλος που διδάσκει τους πάντες.

Η πιο ακραία μορφή φασιστικού εκφοβισμού. Εκείνη που θέλει αυτόκλητους «προστάτες» να εισβάλλουν στον εργασιακό χώρο και να ταπεινώνουν πολίτες. Η επίθεση στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Δημήτρη Μπουραντώνη και η ταμπέλα που του κρέμασαν στον λαιμό του με το ζόρι θυμίζουν όλα εκείνα που έχουν καταδικαστεί στη συλλογική μας μνήμη. Κάποιοι υπερασπίζονται τέτοια ανατριχιαστικά γεγονότα, αποκαλώντας τα «παρέμβαση». Και κάπως έτσι η φασιστική βία επιστρέφει έρποντας στη ζωή μας. Η εικόνα θα μας στοιχειώνει για πολύ καιρό. Ενας καθρέφτης που δυσκολευόμαστε να κοιτάξουμε.