Ο τρόμος των παράλληλων κοινωνιών στην Ευρώπη

Η ευρωπαϊκή επικαιρότητα των τελευταίων εβδομάδων κυριαρχείται από τις θανατηφόρες επιθέσεις της ισλαμιστικής τρομοκρατίας στη Γαλλία και τις συνέπειές τους. Μάλλον όχι επιθέσεις στη Γαλλία αλλά εναντίον του τρόπου του ευρωπαϊκού τόπου και των παραμέτρων που τον καθορίζουν έπειτα από αιώνες αγώνων, θυσιών και οραματισμών εκατομμυρίων ανθρώπων. Δύο αποκεφαλισμοί, συνολικά τέσσερις νεκροί στη Γαλλία για ποιον λόγο; Επειδή, ο καθηγητής Σ. Πατί έδειξε κατά τη διάρκεια του μαθήματός του σατιρικά σκίτσα του προφήτη Μωάμεθ στους μαθητές του; Επειδή, τρεις χριστιανοί στη Νίκαια προσεύχονταν στην εκκλησία τους;

Στην πραγματικότητα, αυτές οι επιθέσεις όπως και οι πολύνεκρες προηγούμενες στη Γαλλία και αλλού εκδηλώθηκαν επειδή ορισμένοι φανατικοί ενοχλούνται από τον τρόπο ζωής και τις επιλογές των ανθρώπων στην Ευρώπη. Με απλά λόγια, οι επιθέσεις στρέφονται κατά των βασικών αξιών που διέπουν τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, όπως προβλέπεται από το άρθρο 2 της Συνθήκης της Ευρώπης: «Η Ενωση βασίζεται στις αξίες του σεβασμού για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ελευθερία, τη δημοκρατία, την ισότητα, το κράτος δικαίου και τον σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων όσων ανήκουν σε μειονότητες. Αυτές οι αξίες είναι κοινές για τα κράτη – μέλη σε μια κοινωνία, όπου ο πλουραλισμός, η απουσία διακρίσεων, η ανεκτικότητα, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη και η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών επικρατούν». Ωστόσο, δεν είναι δυνατόν να καταδικάζεται συλλήβδην και αφοριστικά το Ισλάμ, η θρησκεία σχεδόν δύο δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο, επειδή μια ισχνότατατη μειοψηφία επιλέγει να ριζοσπαστικοποιηθεί και να καταλήξει στην ένοπλη βία με πληθώρα θυμάτων τόσο στον δυτικό όσο και περισσότερο στον μουσουλμανικό κόσμο. Η αντίδραση απέναντι σε αυτούς τους νεο-τρομοκράτες πρέπει να είναι ακαριαία και σκληρή. Τα μέσα για αυτή την αντίδραση υπάρχουν, αλλά η πολιτική βούληση δεν εκδηλώνεται ακόμη όπως απαιτούν οι συνθήκες πολέμου. Ο φόβος μη γίνει ο Μεγάλος Αδελφός πολύ μεγάλος είναι αληθινός, όμως οφείλουμε να προστατεύσουμε ό,τι αγαπάμε, ό,τι μας κάνει οικουμενικούς πολίτες αυτού του όμορφου, αν και όχι αγγελικά πλασμένου κόσμου… Οπωσδήποτε πρέπει να γίνει σαφές ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από την ισλαμική νεοριζοσπαστικοποίηση που εξαπλώνεται παντού στην Ευρώπη απαιτώντας την κυριαρχία του Ισλάμ με την παγκόσμια εγκαθίδρυση της ισλαμικής Ούμμα μέσω της πλήρους εφαρμογής της Σαρία σε όλους τους τομείς του βίου από συγκεκριμένες ομάδες μουσουλμάνων στην Ευρώπη. Συγχρόνως, οι ισλαμιστικές αυτές ομάδες συνειδητά και έντονα απορρίπτουν δημόσια τη βία ή οποιαδήποτε τρομοκρατική δράση. Ετσι όμως αναπτύσσονται παράλληλες κοινωνίες που ζουν με τον δικό τους τρόπο, ενδεδυμένες με ισλαμικό μανδύα και απολύτως ασύμβατες με την Κοινωνία, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στις ευρωπαϊκές πόλεις. Οι αποσχισμένες ισλαμιστικές κοινωνίες λειτουργούν με παράλληλο σύστημα δικαίου (Σαρία), καταρρακώνουν τη γυναικεία προσωπικότητα, ενώ εξίσου εκφράζουν μισαλλόδοξη ρητορική με σφοδρή επίθεση ενάντια στις παραπάνω βασικές αρχές ευρύτερα του δυτικού πολιτισμού.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή η παραμικρή απομείωση αυτών των αρχών και η ανάπτυξη παράλληλων, εντελώς αποσχισμένων κοινωνιών που αποστρέφονται οποιοδήποτε δικαίωμα οποιουδήποτε ανθρώπου. Αναπόδραστα, το μεγάλο διακύβευμα για όλες τις πλευρές είναι η εύρεση της λεπτής ισορροπίας που θα διαφυλάσσει την παράδοση, την ιστορική σύνδεση με το παρελθόν κάθε πλευράς με στόχο να καταστεί το μέλλον εφικτό, βιώσιμο, γόνιμο και κυρίως ευρύχωρο για όλα τα Δικαιώματα των Ανθρώπων…

Το ίδιο ακριβώς πρέπει να ισχύει και για την εγχώρια τρομοκρατική βία που πρόσφατα εκδηλώθηκε στο πρόσωπο του Πρύτανη του ΟΠΑ. Η εφαρμογή ναζιστικών μεθόδων απομείωσης της προσωπικότητας του Ανθρώπου από κουκουλοφόρους εγκληματίες, οι οποίοι ενδύονται κίβδηλο πολιτικό λόγο είναι ανάγκη να παταχθεί παραδειγματικά από την ελληνική Πολιτεία και να καταδικαστεί βροντερά από σύνολη την Κοινωνία στο όνομα της διασφάλισης των Δικαιωμάτων των Ανθρώπων…

Ο Μιχάλης Μαριόρας είναι αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας Θρησκευμάτων στο Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ