Πίτμπουλ

Τι χρειάζεται μια ομάδα για να νικήσει τη Μάντσεστερ Σίτι στο Ετιχαντ σε αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ;

Να παραταχθεί με σύστημα 5-3-2, 4-4-2, 4-2-3-1, 3-5-2, 4-3-3; Να πιέσει ψηλά, να παίξει άμυνα με διπλή ζώνη, να τοποθετήσει σκιές πάνω στους οργανωτές του παιχνιδιού των Πολιτών, να αξιοποιήσει το όπλο των αντεπιθέσεων ή να κλειστεί στην άμυνά της;

Ασφαλώς και το αγωνιστικό σύστημα, το πώς θα στηθεί μια ομάδα στο γήπεδο, έχει σημαντικό μερίδιο στην επιτυχία. Το είδαμε άλλωστε στο τελευταίο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τη Μαρσέιγ και στον τρόπο που διαχειρίστηκε το ματς από τον πάγκο ο Πέδρο Μαρτίνς.

Η Σίτι ωστόσο δεν είναι Μαρσέιγ, ούτε Πόρτο. Είναι μια ομάδα που σφύζει από ταλέντο, έπαρση και αυτοπεποίθηση. Διαθέτει ξεχωριστούς παίκτες που ανήκουν στην αφρόκρεμα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και έναν προπονητή που έχει συνεισφέρει τα μέγιστα για την εξέλιξη του αθλήματος. Δεν θα το ομολογήσουν ποτέ δημόσια, αλλά τις αντιπάλους τους, με εξαίρεση πέντε-έξι ομάδες, τις θεωρούν κατώτερές τους. Αυτή την αλαζονεία πλήρωσαν πέρυσι στην Πρέμιερ Λιγκ, αυτήν πληρώνουν στο Τσάμπιονς Λιγκ την τελευταία δεκαετία, γνωρίζοντας επώδυνους αποκλεισμούς από ασθενέστερες, θεωρητικά, ομάδες.

Για να νικήσει ο Ολυμπιακός τη Σίτι απόψε στο Ετιχαντ δεν του αρκούν τα σχέδια του στρατηγού Μαρτίνς. Η σπορά της επιτυχίας γίνεται πρώτα στο μυαλό των παικτών. Οποιος φοβάται, όποιος πιστεύει πως οι Πολίτες είναι άτρωτοι, καλύτερα να το πει και να δει το παιχνίδι από την εξέδρα. Ο σημερινός προπονητής της Νάπολι, Τζενάρο Γκατούζο, ήταν μια μετριότητα ως ποδοσφαιριστής. Το προσωνύμιό του, «πίτμπουλ», μαρτυρά γιατί ήταν αναντικατάστατος στη Μίλαν. Δεν φοβόταν ποτέ και κανέναν. Κάποτε σε ένα ματς των Ροσονέρι με την Τότεναμ έπιασε από τον λαιμό έναν από τους πιο σκληρούς ανθρώπους του ποδοσφαίρου, τον Τζο Τζόρνταν που εκτελούσε χρέη βοηθού προπονητή, αφήνοντας άναυδο τον Σκωτσέζο.

Ο Ολυμπιακός πρέπει να βρει απόψε τους δικούς του Γκατούζο για να τιμωρήσει την ποδοσφαιρική οίηση.