Ο Ζλάταν κι αν εγέρασε…

Ακόμη τη θυμάμαι εκείνη την ημέρα: καλοκαίρι του ’12 και ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς μόλις είχε υπογράψει συμβόλαιο με την Παρί. Τα πετροδόλαρα δελέασαν κι αυτόν, τον ακριβοθώρητο σταρ του ποδοσφαίρου. Ανοιξε τα τεράστια χέρια του και φωτογραφίστηκε μπροστά στον Πύργο του Αϊφελ. Ναι, είθισται στο Παρίσι εκεί να βγάζουν αναμνηστικές φωτογραφίες τα πρόσωπα της επικαιρότητας. Κυρίως οι θριαμβευτές του Ρολάν Γκαρός. Αλλά η κίνηση του Ζλάταν, ο τρόπος που σήκωνε τους ώμους του εκείνη τη στιγμή, ήταν σαν να έλεγε «είμαι ισοϋψής με το σύμβολο της Πόλης του Φωτός»! Το πίστευε. Το ένιωθε βαθιά μέσα του. Ο εγωισμός του είναι περιλάλητος και αποδείχθηκε στα χρόνια που ακολούθησαν.

Ο υψηλόσωμος σουηδός κυνηγός αγωνίστηκε σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες ομάδες της Γηραιάς. Η χάρη του έφτασε και στις ΗΠΑ. Πάντα ήθελε να είναι πρωταγωνιστής και δεν κιότεψε ούτε όταν σε προχωρημένη ηλικία λαβώθηκαν τα γόνατά του, ο χιαστός συγκεκριμένα. Νίκησε τον πόνο. Ξέχασε το νυστέρι. Και τώρα, φορώντας ξανά τη φανέλα της Μίλαν, δείχνει πόσο σπουδαίος μπορεί να γίνει. Οδηγεί τους Ροσονέρι σε πορεία πρωταθλητισμού. Ποιος να το έλεγε. Δεν θέλησε να κάνει ένα πέρασμα και να είναι… αόρατος. Ποτέ δεν θα συμβιβαζόταν με κάτι τέτοιο. Μόλις πρόσφατα έκανε και την εξής ανάρτηση που κίνησε αρκετών το ενδιαφέρον: «Με προκάλεσε ο ιός και τον νίκησα. Εσύ μην τον προκαλείς. Δεν είσαι και ο Ζλάταν»! Μήνυμα κοινωνικό και με ευαισθησία, ωστόσο παράλληλα φανέρωνε κάτι ακόμη: το υπερτροφικό εγώ του Ιμπραΐμοβιτς! Τον εγωισμό του. Αυτόν  που μπορεί να μετακινήσει και βουνά, κατά το κοινώς λεγόμενο. Ο ίδιος δεν κάνει πλάκα – το πιστεύει όταν λέει πως οι άλλοι δεν είναι σαν κι αυτόν. Μολονότι ψηλός, φρόντισε να αναπτύξει δεξιότητες σημαντικές και να λειτουργήσει ώρες ώρες όπως ένας πλέι μέικερ έξω από την περιοχή,  ενώ ένα γκολ σχεδόν από τη σέντρα με την Εθνική Σουηδίας έμεινε αλησμόνητο. Πότε θα σταματήσει το ποδόσφαιρο; Σήμερα βασίζει στα 40 του χρόνια, για την ακρίβεια πριν από έναν μήνα έκλεισε τα 39. Προκαλεί. Επιζητεί το ρίσκο. Ενίοτε τη σύγκρουση. Χορταίνει όταν τον αμφισβητούν και διαψεύδει την ομήγυρη. Αλλά για σταθείτε! Μήπως αυτό που λέμε ότι δεν μας αρέσει και μας ενοχλεί κατά βάθος είναι ό,τι λατρεύουμε; Γιατί όλοι θέλουν να ξεχωρίζουν. Και για να συμβεί αυτό πρέπει να έχουν κίνητρο, φιλοδοξία, στόχο μεγάλο. Σε κάθε τομέα. Να ανοίξουν φτερά και να πετάξουν. Σαν τον Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς. Με τη δύναμη του εγωισμού!