Συγκριτικό μειονέκτημα

Φρενίτιδα νέων κρουσμάτων επικρατεί στην Ευρώπη. Χιλιάδες νέες επιμολύνσεις ανακοινώνονται ημερησίως. Πολλαπλάσιες των αντίστοιχων ελληνικών, ακόμα και σε χώρες με παρόμοιο μέγεθος με την Ελλάδα όπως το Βέλγιο. Μερικοί ή ολικοί αποκλεισμοί ολόκληρων περιοχών λαμβάνουν χώρα. Ενας νέος λογαριασμός αρχίζει να προστίθεται στη ζημιά της προηγούμενης άνοιξης.

Το παράδοξο, αυτό που πραγματικά αυξάνει τους παλμούς στην Ευρώπη σε όλους όσοι χάνουν αυτόν τον καιρό λεφτά είναι ότι θεωρητικά και βάσει των ανακοινώσεων των φαρμακευτικών εταιρειών βρισκόμαστε πριν από την κυκλοφορία των δύο πρώτων εμβολίων. Η κυκλοφορία τους θεωρείται ότι θα αρχίσει να εξομαλύνει την κατάσταση. Αν πιστέψουμε τις ανακοινώσεις, σε λίγες εβδομάδες είναι πιθανό να τα έχουμε. Κι όμως ισχυρά κράτη αναγκάζονται να προβαίνουν σε συνεχόμενους νέους αποκλεισμούς. Και το κοντέρ της οικονομικής ζημιάς γράφει.

Στην Γερμανία ήδη βλέπουν ανάσχεση της ανάκαμψης στο τρίτο τρίμηνο του έτους. Τον Σεπτέμβριο επιδεινώθηκε για πρώτη φορά στη χώρα από την άνοιξη η κατάσταση στον τομέα των υπηρεσιών, ως επακόλουθο της απότομης αύξησης του αριθμού των κρουσμάτων. Ο Οκτώβριος ήταν ακόμα χειρότερος. Ο χειμώνας αναμένεται σκοτεινός. Η κατάσταση ανάγκασε τον επικεφαλής της Budesbank Γενς Βάιντμαν να εμφανιστεί προβληματισμένος για πρώτη φορά για το εάν η ανάκαμψη του 2021 θα είναι ισχυρή. Βλέπει ότι τα συνεχή lockdown θα αφήσουν πίσω τους μεγάλες χρεοκοπίες επιχειρήσεων. Η ζημιά τότε θα φανεί.

Στην Ελλάδα, που τα προβλήματα της προηγούμενης κρίσης είχαν δημιουργήσει μια οικονομία πολλών ταχυτήτων, το νέο σκηνικό απειλεί να κατεβάσει πολλές ακόμα εταιρείες προς τη «χαμηλή» ταχύτητα. Ενδεχομένως και τον «ξαφνικό θάνατο».

Τα μη πληρωθέντα χρέη προς το κράτος και τις τράπεζες, που δημιουργήθηκαν εντός του 2020, ξεπερνούν τα 26 δισ. ευρώ. Ο λογαριασμός συνεχίζει να αυξάνει. Οι νέοι περιορισμοί δημιουργούν νέους κινδύνους επιδείνωσης της κατάστασης.

Στην Ευρώπη μπορεί τα πράγματα, λόγω και των κλιματολογικών συνθηκών, να είναι δύσκολο να ελεγχθούν και οι ελπίδες επιβίωσης της οικονομίας να εναπόκειται στο πόσο γρήγορα θα έρθουν τα νέα εμβόλια, αλλά στην Ελλάδα άλλο είναι το πρόβλημα. Τα κρούσματα που ανακοινώνονται ημερησίως υπολείπονται σημαντικά των αντίστοιχων ευρωπαϊκών. Κι όμως και εδώ τα πράγματα είναι οριακά.

Τη στιγμή που το πρόβλημα δείχνει κατά πολύ μικρότερο σε σχέση με την Ευρώπη, το σύστημα υγείας δείχνει ανίσχυρο. Η γύμνια του φαίνεται από την ανυπαρξία ενός συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Αν το είχαμε, οι αντοχές των νοσοκομείων μας θα ήταν μεγαλύτερες. Περιστατικά που έχουν να κάνουν με την εποχική γρίπη θα αντιμετωπίζονταν από τον γιατρό της γειτονιάς. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ο θεσμός. Κάθε πολίτης που εμφανίζει τα παρόμοια με τον COVID-19 συμπτώματα της εποχικής γρίπης πηγαίνει στο νοσοκομείο. Ακόμα και αν δεν θέλει, θα του το επιβάλει ο περίγυρος, που θα ζητεί απαντήσεις. Θα μπαίνει στη σύντομη, αλλά επιβαρυντική για το σύστημα, διαδικασία του ελέγχου. Θα κρατά έστω και για λίγες ώρες κρεβάτι. Το σύστημα θα φτάνει σε οριακό σημείο και οι αποφάσεις νέων επιβαρυντικών για την οικονομία αποκλεισμών θα αυξάνουν.

Η ανυπαρξία ενός πρωτοβάθμιου συστήματος υγείας μάς στερεί το συγκριτικό μας πλεονέκτημα που είχαμε λόγω του καλού μας καιρού. Μας βάζει στην ίδια θέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να περιμένουμε το εμβόλιο για να περιορίσουμε τη ζημιά. Με τον κίνδυνο οι παλιές μας αδυναμίες να φανούν στον μεγεθυντικό φακό αμέσως μετά..