Δημοκρατία

Το ντιμπέιτ στη Γερμανία για το αν η COVID-19 υπονομεύει τη Δημοκρατία είχε ξεκινήσει πριν ο πρόεδρος της Μπούντεσταγκ στείλει δισέλιδη επιστολή σε όλες κοινοβουλευτικές ομάδες ζητώντας το γερμανικό κοινοβούλιο να αποκτήσει ρόλο στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, να ελέγχει δηλαδή κατά πόσο τα μέτρα που παίρνει η εκτελεστική εξουσία περιορίζουν τα θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα. Το αίτημα του ακούγεται λογικό. Στην ανάγνωσή του, μάλιστα, η αποδοχή από τους πολίτες των πολιτικών περιορισμού της πανδημίας μειώνεται διαρκώς και επειδή δεν έχουν τη νομιμοποίηση των ελεύθερα εκλεγμένων εκπροσώπων του έθνους. Στο πρώτο κύμα, όταν όλοι όμνυαν στην αυθεντία των ειδικών, τέτοιου είδους προβληματισμοί διατυπώνονταν μόνο από ακαδημαϊκούς των θεωρητικών επιστημών, όχι από εν ενεργεία πολιτικούς. Τώρα πάλι, που ο ιός αποτελεί κανονικότητα με ορίζοντα 1½ χρόνου, το θέμα που βάζει ο Σόιμπλε θα απασχολήσει αργά ή γρήγορα όλα τα δυτικά κοινοβούλια. Γιατί σχεδόν παντού παρατηρείται κόπωση της κοινής γνώμης με τα πρωτόκολλα, και υπάρχουν κυβερνήσεις που λόγω των έκτακτων συνθηκών δεν συζητούν τις αποφάσεις τους στις κοινοβουλευτικές ολομέλειες, τις ανακοινώνουν.

Διαβούλευση

Μια ευρεία διαβούλευση με τη βουλή, επιχειρηματολογεί ο Σόιμπλε, μπορεί να οδηγήσει σε κατανόηση και εξισορρόπηση των διαφόρων συμφερόντων και απόψεων. Εντάξει, οι γερμανικές κακές γλώσσες του αποδίδουν μικροπολιτικά κίνητρα, μιας και θεωρούν ότι με την επιστολή του αυτοανακηρύσσεται σε νούμερο ένα πολιτικό αντίπαλο της καγκελαρίου. Ακόμη κι έτσι να ‘ναι όμως, ο προβληματισμός που διατυπώνει είναι υπαρκτός όχι μόνο στους κόλπους της αντιπολίτευσης, αλλά κι εντός του Μεγάλου Συνασπισμού – και σίγουρα είναι θεμιτός πέρα από τα γερμανικά σύνορα. Το αντεπιχείρημα θέλει τις κυβερνήσεις να έχουν την ευχέρεια γρήγορων αποφάσεων προκειμένου να αντιμετωπίζουν την απειλή πριν γιγαντωθεί. Σύμφωνοι. Οι περισσότερες βέβαια δεν επιβάλλουν μέτρα χθες όπως θέλουν οι λοιμωξιολόγοι, σταθμίζουν πρώτα τις επιπτώσεις τους στην οικονομία. Αρα, μια συζήτηση με τους βουλευτές δεν θα τις καθυστερούσε πολύ περισσότερο. Ισως, αντίθετα, αποτελούσε ευκαιρία για την επιτάχυνση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Εξάλλου κι η καθημερινότητα των κοινοβουλίων έχει πια αλλάξει. Ο πρόεδρος του ελληνικού, ας πούμε, μιλάει πλέον κάθε πρωί πρώτα με τους γιατρούς κι έπειτα με τη διευθύντρια κοινοβουλευτικού έργου.