Πίσω από {LF}τις λέξεις

Η μεγαλύτερη σχολή πραγματιστών του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου έφτασε στο απόγειό της το 1986. Ηταν η χρονιά που η Στεάουα Βουκουρεστίου κατέκτησε το Κύπελλο Πρωταθλητριών σε ισπανικό έδαφος νικώντας στα πέναλτι την Μπαρτσελόνα.

Από τα επιφανή τέκνα εκείνης της σχολής είναι ο Λάζλο Μπόλονι. Πραγματιστής, γνωρίζει πως οι πολλές υποσχέσεις μειώνουν την εμπιστοσύνη. Και ήταν το τελευταίο πράγμα που ήθελε να πετύχει κατά την παρουσίασή του στον Τύπο.

Ποιες είναι οι διαφορές της γριάς αλεπούς των πάγκων με τον νεόκοπο προκάτοχό του Πογιάτος; Αρκεί να συγκρίνουμε τα όσα είπαν οι δύο άνδρες στις πρώτες συνεντεύξεις Τύπου και θα εμφανιστεί το χάος που χωρίζει τη νοοτροπία τους.

Ο Ισπανός υποσχέθηκε τον ουρανό με τ’ άστρα. Γκολ, θέαμα, νίκες. Εταξε μεγάλα ενώ δεν μπορούσε ούτε τα μικρά. Ο Ρουμάνος δεν υποσχέθηκε τίποτα. Επικεντρώθηκε στην ουσία και στην πικρή πραγματικότητα. Επανέλαβε τα όσα υπογράμμιζε η στήλη στις 14 Οκτωβρίου. «Οι ανάγκες του Παναθηναϊκού αυτή τη στιγμή δεν είναι το θεαματικό ποδόσφαιρο και τα πολλά γκολ. Είναι η ουσία, η επιστροφή στις νίκες, η συγκομιδή βαθμών και η παρουσία του στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας», έγραφαν τα «Αμφίσημα».

Ο Μπόλονι έγινε ακόμα πιο συγκεκριμένος. «Θα δώσω προτεραιότητα στους βαθμούς. Βεβαίως μου αρέσει να κερδίζω ματς με 3-0, 4-0 όμως αυτό δεν είναι το θέμα. Το να υποσχεθώ κάτι δεν είναι μέρος των συνηθειών μου». Πριν μελετήσει τον Παναθηναϊκό ο ρουμάνος οδοντίατρος είχε ρίξει μια ματιά στις υποσχέσεις του Πογιάτος και πήγε διαβασμένος στο τεστ των δημοσιογράφων.

Το Τριφύλλι θα μετεξελιχθεί τις επόμενες εβδομάδες σε μια μακιαβελική ομάδα στην οποία θα αγωνίζονται παίκτες που θα έχουν θυσιάσει προηγουμένως τις προσωπικές τους ατζέντες. Το «κουπόνι» στο ομόλογο του Μπόλονι είναι η ομαδικότητα. Οποιος από τους Πράσινους δεν μπόρεσε να αντιληφθεί τι κρύβει ο προπονητής τους πίσω από τις λέξεις, θα καταλήξει σύντομα στην εξέδρα.