Nα πολεμήσουν τον διορισμό της Μπάρετ

Η υποψηφιότητα της Εϊμι Κόνι Μπάρετ για το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ προκαλεί αντιπαράθεση πρωτίστως διότι οι Ρεπουμπλικανοί παραβιάζουν τόσο κατάφωρα το πρότυπο που χρησιμοποίησαν ως δικαιολογία προκειμένου να κρατήσουν τον Μέρικ Γκάρλαντ μακριά από το Ανώτατο Δικαστήριο στη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Μπαράκ Ομπάμα. Η υποκρισία αυτή όμως έχει επισκιάσει το πολύ σημαντικότερο ζήτημα: την ουσία των πεπραγμένων της Μπάρετ και την πιθανή της στάση ως δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Οι αποφάσεις της Μπάρετ στο εφετείο της έβδομης περιφέρειας αποκαλύπτουν έναν άνθρωπο που νοιάζεται λίγο για τη δικαιοσύνη και δεν υπολογίζει ιδιαίτερα τα συμφέροντα των εργαζομένων, των μεταναστών και των φτωχών. Στη μία περίπτωση μετά την άλλη, έβρισκε διαδικαστικές τεχνικές λεπτομέρειες προκειμένου να στερήσει ανθρώπους από τα θεμελιώδη δικαιώματά τους, και είναι σαφές ότι σε μερικά από τα σημαντικότερα ζητήματα των καιρών μας, θα έστρεφε το Ανώτατο Δικαστήριο προς μία κατεύθυνση που κανείς δεν θα έπρεπε να θέλει να το δει να παίρνει.  Ως δικαστής, η Μπάρετ έδειχνε λιγοστό ενδιαφέρον να επανορθώσει τις φυλετικές αδικίες. Στην υπόθεση Τόρι κ.ά. εναντίον της πόλης του Σικάγου κ.ά., αποφάνθηκε πως οι αστυνομικοί είχαν δίκιο που σταμάτησαν και παρενόχλησαν μία ομάδα μαύρων παρότι δεν υπήρχε απολύτως καμία ένδειξη ότι είχαν διαπράξει κάποιο αδίκημα. Στην υπόθεση Μπίγκερτ εναντίον Μόλιτορ κ.ά., η Μπάρετ πήρε το μέρος της αστυνομίας που είχε πυροβολήσει θανάσιμα έναν διανοητικά ασθενή όταν η μητέρα του κάλεσε την άμεσο δράση. Στην υπόθεση Σιμς εναντίον Χάιατ, η Μπάρετ έδειξε πως θα είχε κρατήσει στη φυλακή έναν μαύρο που είχε καταδικαστεί με βάση μία εξαιρετικά ύποπτη κατάθεση μάρτυρα.

Παρόμοια έχει υπάρξει η στάση της και σε άλλα ζητήματα. Εχει αποφανθεί εναντίον κρατούμενων, εργαζομένων, οφειλετών και καταναλωτών, και υπάρχουν λόγοι να πιστεύουμε πως θα αποφαινόταν εναντίον του Νόμου για την Προσιτή Φροντίδα (Affordable Care Act) αν το ζήτημα έφτανε ενώπιόν της. Εχουμε επίσης βάσιμους λόγους να θεωρούμε πως η Μπάρετ, μία συντηρητική Καθολική, είναι εχθρική απέναντι στο δικαίωμα στην άμβλωση και μπορεί να ανατρέψει τη Ρο εναντίον Ουέιντ αν της δοθεί η ευκαιρία.

Υπάρχει μία οπτική στο δίκαιο σύμφωνα με την οποία οι δικαστές πρέπει να κρίνονται με βάση τα «προσόντα» τους και όχι την «πολιτική» τους. Υποψιάζομαι πως είναι και αυτός ένας λόγος που η εναντίωση των Δημοκρατικών στην Μπάρετ δεν είναι τόσο σθεναρή όσο θα έπρεπε, και που έχουν εστιάσει στην υποκρισία των Ρεπουμπλικανών αντί για το μητρώο της Μπάρετ. Ο Μαρκ Τζόζεφ Στερν μάλιστα έγραψε στο Slate πως οι Δημοκρατικοί «έχουν παραιτηθεί κατ’ ιδίαν» της προσπάθειας να εμποδίσουν τον διορισμό της. Ομως δεν θα έπρεπε. Οι Δημοκρατικοί πρέπει να της εναντιωθούν ομόφωνα και να χρησιμοποιήσουν όλα τα διαδικαστικά μέσα στη διάθεσή τους προκειμένου να μειώσουν τις πιθανότητες διορισμού της.